janankehanneshannah

(🚉 Bremen – Gent-Sint-Pieters • 🚴‍♀️ Gent-Sint-Pieters – Oostakker)

Gisterenavond is iedereen vrij snel gaan slapen. Ik was vooral heel gelukkig met een écht bed.

Hannes ook. Zijn slaapmatje had de avond voordien de strijd opgegeven, waardoor hij de laatste nacht in de tent bijna op de grond had gelegen. De echte matras was dus meer dan welkom.

Hebben we eigenlijk nog veel schade gemaakt tijdens deze vakantie?

Wel…

• de drinkbushouder van Hannes is afgebroken;
• de Pino van Jan draait niet meer helemaal goed naar links;
• en mijn Pino heeft op de terugweg nog wat averij opgelopen.

Deze ochtend loopt de wekker al om 7.15 uur af.

Jan wil nog snel douchen en ik wil dat alle zakken gevuld zijn vóór we gaan ontbijten. 

Het ontbijt is in orde. Meer dan genoeg keuze. Vooral de jongens zijn gelukkig. 😋

Daarna halen we de fietsen uit de kelder van het hotel. Handig, want daar is een aparte ruimte voorzien voor bagage én fietsen.

Ons hotel ligt amper 600 meter van het station. Ideaal dus.

Onze eerste trein brengt ons naar Osnabrück. We geraken vlot op de trein. Er wordt gelezen en uiteraard spelen we nog een rondje UNO. Jan sprokkelt opnieuw enkele extra punten bij elkaar.

De tweede trein rijdt richting Düsseldorf. Op de fietsplaatsen zit een groep mensen. Wij moeten hen vragen om plaats te maken. Met een beetje overtuigingskracht van Jan lukt dat. 

Tijdens deze rit wordt er vooral gegeten en gelezen.

Mijn vierde boek van deze vakantie is ook uit: Eerste liefde van David Nicholls. Een mooi boek. Maar eerlijk? Ik heb al betere gelezen.

Nu moet ik eens kijken welke boeken er nog op mijn e-reader staan. 😅

In Düsseldorf krijg ik zelf een klein stressmoment. Mijn fiets wil niet vlot uit de trein. Daarbij loopt mijn Pino wat schade op. Alsof dat nog niet genoeg is, blijkt de lift veel te klein voor onze fietsen. Alles moet dus via de trap. Deze keer is het crisis bij… moeder. 🫣

Trein nummer drie brengt ons normaal naar Aachen. Dat klinkt al een stuk dichter bij huis. We zitten comfortabel in een wagon met airco. De trein vertrekt…en stopt tien meter verder.

De mededeling volgt al snel: de trein rijdt niet verder. Iedereen moet uitstappen. Dus begint het grote puzzelwerk.

We vinden een alternatief via een trein richting Venlo, met overstap in Mönchengladbach. Die trein zit uiteraard stampvol. Maar gelukkig kunnen we er nog net bij.

Door de vertraging missen we opnieuw een aansluiting. Een halfuur later vertrekt gelukkig nog een trein naar Aachen. Op hoop van zegen.

Die trein brengt ons uiteindelijk zonder veel problemen naar Aachen. Nog een laatste rondje UNO. Ik sluip stilaan weer wat dichter naar de eerste plaats in het klassement.

In Aachen hebben we een kwartier om over te stappen. En… dat lukt perfect.

We stappen op een… Belgische trein! 🇧🇪

De conducteur doet zelfs speciaal het bagagecompartiment open zodat onze fietsen gemakkelijk mee kunnen.

De rit verloopt rustig. Ik doe zelfs nog een dutje.

In Luik-Guillemins ontdekken we roltrappen waarop je fiets gewoon kan blijven staan. We halen nét de trein naar Knokke.

Onze zesde trein van de dag. 😅 Ook deze keer krijgen we de fietsen zonder veel problemen binnen. Hannes is tevreden. Deze trein stopt vaak. En Hannah? Die is eerst een beetje teleurgesteld omdat we niet onmiddellijk UNO kunnen spelen.

Er zijn geen vier zitplaatsen vrij. Gelukkig duurt de rit lang genoeg. Er volgen nog twee spannende rondjes. En dan kennen we de einduitslag van het grote UNO-kampioenschap.

🥇 Goud: Jan (uiteraard volledig dankzij geluk, want UNO is puur een geluksspel… 😉)

🥈 Zilver: Anke

🥉 Brons: Hannah

🍫 Chocolademedaille: Hannes

Stipt op tijd komen we aan in Gent-Sint-Pieters. De H’tjes willen zelf nog naar huis fietsen. Dus mag ik nog één laatste keer genieten van mijn plaatsje vooraan bij Jan.

Een halfuur later staan we opnieuw voor onze eigen voordeur.

Naar goede traditie heeft onze buurvrouw Maria gekookt. Spinaziepuree met worst. Na drie weken onderweg smaakt thuiskomen toch ook wel heel erg goed. ❤️

En zo komt er echt een einde aan onze fietsvakantie.

De komende dagen staan vooral in het teken van… bijslapen, de benen wat rust gunnen en nagenieten.

Wist je dat…

• 🚴‍♀️ Aantal fietskilometers: 910 km
• 🛞 Aantal lekke banden: 1
• 🤸 Aantal valpartijen: 1
• 😅 Aantal bijna-valpartijen: volgens Hannes heel veel… volgens Jan en mij geen enkele.
• 🛖 Aantal overnachtingen in een shelter: 5 (veel te weinig volgens Hannes)
• 🤯 Aantal ruzies tussen de H’tjes: oneindig veel
• 🫣 Aantal crisissen: te veel…
• 🤪 Aantal grappige momenten: ontelbaar

Ik vroeg mijn medereizigers om hun persoonlijke top van de vakantie te maken.

Hannah – onze allerliefste kwelduivel ❤️

1. Drie weken samen op stap.
2. Met papa en mama fietsen.
3. Met de fiets door Kopenhagen.
4. Tic Tac en Frisk eten.
5. Slapen in shelters.
6. Minigolf.
7. Voetballen.
8. Grote ijsjes eten.

Hannes – treinbegeleider en shelterlover 🚞

1. De treinen.
2. De shelters.
3. Kopenhagen.
4. Treinschema’s maken.
5. Minigolf.
6. Grote ijsjes.

Jan – reisregelaar en nuchterheid zelve 😄

1. Drie weken samen op stap.
2. Møns Klint.
3. De vergezichten over de Oostzee.
4. De gezellige haventjes.
5. Eindwinnaar van UNO.
6. Pannenkoeken met ijs.

Mijn top vijf – vredesonderhandelaar 🙃

1. De leuke gesprekken met de H’tjes tijdens het fietsen.
2. De zeldzame momenten waarop we de wind eens mee hadden. 💨
3. De prachtige vergezichten.
4. Een pannenkoek 🥞 na een pittige rit.
5. Mijn dutje op Jan zijn verjaardag. 🎂

Tot slot wil ik iedereen bedanken die de voorbije weken heeft meegelezen, gereageerd, gelachen en meegeleefd.

De Pino’s mogen nu even op rust.

En wie weet… trekken we volgend jaar gewoon opnieuw op avontuur. 🚴‍♀️❤️

Tot de volgende! 👋

(🚴‍♀️ Aabenraa – Flensburg: 40,95 km • 🚂 Flensburg – Bremen)

Gisterenavond spelen de H’tjes nog een potje biljart 🎱 in de ontspanningsruimte. Het gaat er opvallend gemoedelijk aan toe. 🙃

Daarna is het tijd voor de tent.

Hannah komt nog even gezellig bij mij liggen, terwijl Hannes nog een laatste rondje over de camping fietst met de Pino. ⛺️

Rond 8 uur zijn we wakker.

Jan en ik breken de tenten af en maken de fietsen klaar.  De H’tjes zitten ondertussen al in de ontspanningsruimte naar Mr. Bean te kijken. Dat blijft toch tijdloze humor. Ze kunnen elke grap voorspellen, maar liggen nog altijd dubbel van het lachen. 🤪

Rond 9.40 uur kan onze trein eindelijk vertrekken.

Vandaag staat er nog een laatste rit van zo’n 40 kilometer op het programma. Na wat heen-en-weer-gediscussieer start Hannah bij mij op de fiets. Na de fruitstop wordt er gewisseld.

Onderweg hebben Hannah en ik een leuk gesprek over… de puberteit. 🤪 Van mij mag ze gerust nog even mijn kleine meisje blijven.

Op de andere Pino zit uiteraard onze treinbegeleider. Zoals elke dag heeft hij weer een rittenschema opgesteld, met alle tussenstops, aankomsturen, vertragingen én de redenen daarvoor.

Alles wordt netjes aangekondigd in het Nederlands en het Frans. Het Engels is ondertussen uit dienst genomen. 🚞

We starten meteen met een stevige klim.

In Kiplev stoppen we aan de Brugsen voor de laatste Deense boodschappen.

En dan… dé crisis van de dag. 🫣

In Denemarken krijg je pand op flesjes en blikjes. De H’tjes vinden het geweldig om die terug in te leveren.

Er is alleen één belangrijke regel: wie de minste flesjes heeft, mag op de knop duwen om het kasticket af te drukken.

En laat het daar nu nét fout gelopen zijn…

Jan en ik hadden nochtans overwogen om hen elk een snoepbudget te geven voor de treinritten naar huis. Na dit winkelbezoek hebben we dat idee toch nog eens herbekeken. 🤭

Na de winkel wordt er opnieuw gewisseld. Hannes komt bij mij zitten, Hannah verhuist naar Jan.

In Holbøl – opnieuw zo’n heerlijke Deense plaatsnaam – stoppen we voor onze appel. 🍏

Daarna komt Hannah weer bij mij zitten. Ze heeft blijkbaar niet zo hard meegetrapt bij Jan. 😅

Zo kan Hannes ondertussen met zijn papa verder discussiëren over de treinverbindingen richting België.

Het parcours blijft golvend. De wasbordjes zijn terug 🥵. 

We passeren nog het “Verboden bos uit Harry Potter”, zoals Hannah het noemt.

En voor we het goed beseffen rijden we Kollund binnen, het laatste Deense dorpje voor de grens. 

Dit stuk kennen we al, dit hebben we drie weken geleden ook al gereden.

Nog één stevige klim door het bos. Gelukkig heeft Hannah vandaag sterke benen. 💪 We geraken zonder stoppen boven.

En dan… zien we opnieuw de zee. 🌊 

We nemen nog even de tijd om energie op te doen aan het water.

Wanneer de zon schijnt, is het zelfs behoorlijk warm. 🥵

Dan is het tijd voor de laatste zes kilometer op buitenlandse bodem. Hannes gidst ons feilloos naar het station van Flensburg.

We hebben voldoende tijd om naar het perron te wandelen en de fietsen in te laden. Trein één brengt ons van Flensburg naar Pinneberg.

Trein twee rijdt van Pinneberg naar Hamburg. Een S-Bahn…of met andere woorden: een trein die aan ongeveer elke boom stopt. 🤪

Vanuit Hamburg nemen we onze derde trein naar Bremen. Daar blijven we een nachtje overnachten.

Op de trein spelen we uiteraard nog enkele potjes UNO. Mijn mooie voorsprong smelt helaas weg als sneeuw voor de zon. Jan wint maar liefst zeven van de acht spelletjes. Ik zal het daar voorlopig maar niet meer over hebben. 🤣

In Bremen overnachten we in een hotel 🏨 vlak bij het station.

Morgenochtend staat er hopelijk  een uitgebreid hotelontbijt op het programma. Daar kijken we allemaal naar uit. 😋

Het duurt even voor we ingecheckt zijn, maar uiteindelijk lukt ook dat. Tegen dan is het al na 20 uur.

En ik moet jullie waarschijnlijk niet vertellen dat er hier enkele kindertjes met serieuze honger rondlopen…

Jan vindt een gezellige Biergarten 🍺 waar ze heerlijke schnitzels serveren. Na zo’n lange dag smaakt dat extra goed.

Iedereen neemt nog een warme douche. En daarna… is het tijd om te slapen. 😴

Morgen wacht ons nog één dag vol treinen.

Bis morgen! 👋

Gisterenavond, toen het eindelijk ophield met regenen 🌧️, kon Hannes niet snel genoeg uit de shelter verdwijnen om droog hout te gaan sprokkelen. Le moment suprême. Vuur maken. 🔥

Na enkele verwoede pogingen moest hij uiteindelijk toegeven dat het niet zou lukken. Zijn vakantie is dus officieel nog steeds niet geslaagd. Volgens hem toch. 🤭

Deze nacht pisten de engeltjes af en toe eens in hun bed. (Maintje, mijn oma zei dat vroeger altijd wanneer het regende. Plat Oostends blijft een prachtige taal. 😅)

Rond kwart voor acht worden we stilaan wakker. Ik heb het koud. 🥶

En dan ontdekt Hannah plots een groot zwart beest in de shelter. De matjes en slaapzakken kunnen niet snel genoeg opgeruimd worden. 🤪

Daarna breekt Hannah haar dagelijkse momentje aan. Een akkefietje met haar broer mondt uit in…crisis nummer 1.

Gelukkig helpt wat jongleren met de voetbal om de emoties weer wat te laten zakken. Tot Hannes de bal aan zijn voeten krijgt. En de bal vervolgens in de beek rolt. 🫠

Uiteindelijk slaagt Hannah erin om hem eruit te vissen. Einde crisis.

Om half tien kunnen we eindelijk vertrekken. Het is frisjes. We fietsen opnieuw door allerlei kleine gehuchtjes met heerlijke namen, zoals Moltrup.

Tijdens een afdaling belanden Jan en Hannah plots in de struiken.

Ja hoor… Jan gaat altijd all the way.

En vandaag moest het er eens van komen. Een bijna-botsing met een auto dwingt hem uit te wijken. Gelukkig vangen de struiken de val op. Geen gewonden. Wel een logistiek probleem.

Het stuur van Jan staat scheef. Na een half uur sleutelen en prutsen is het voldoende hersteld om verder te rijden. Helemaal in orde is het niet. Hopelijk heeft Jan zijn lesje geleerd. 🫣

Ondertussen houdt Hannah zich bezig met het entertainen van een naaktslak.

En Hannes? Die zoekt informatie op voor een toekomstige busreis door Vlaanderen en Wallonië. 🚌 Iedereen zijn hobby. 🤣

We zetten onze tocht verder. Af en toe vallen er een paar druppels. Het blijft fris. Hannah heeft het koud. Dus krijgt ze mama’s goede regenjas. 🤭

Het parcours blijft golvend. Er staat opnieuw een stevig windje. Vandaag vooral zijwind.

Tegen de middag bereiken we Haderslev. Tijd voor boodschappen én picknick. Maar vooral…tijd voor TicTac.

De H’tjes zijn er namelijk in geslaagd om zeven dagen lang geen ruzie te maken IN de tent. Onze boekhoudster Hannah heeft dit nauwkeurig bijgehouden.

In de Netto vinden ze niet de juiste smaak en grootte. Een kleine teleurstelling. Maar gelukkig vinden ze in de Rema 1000 alsnog de gewenste buit.

Uiteraard volgt meteen de volgende discussie: wie mag wanneer een Tic Tac eten? Gezellig. 😏

De picknick duurt niet lang. Er staat behoorlijk wat koude wind.

We hebben nog 34 kilometer te gaan tot de camping. Maar onderweg wacht gelukkig nog een veelbelovende tussenstop: een pannenkoekenhuis. 🤤

Het parcours blijft op en neer gaan. Maar de beruchte wasbordheuvels van vorige week zijn grotendeels verdwenen.

Nu zijn de beklimmingen wat langer, maar de afdalingen ook. En vooral: je kan langer genieten zonder meteen weer te moeten bijtrappen.

Voor we het weten zijn we aan onze tussenstop. Hier lag oorspronkelijk een mogelijke camping, maar we beslissen toch door te rijden. 

Vorige keer koos Hannes een ijsje in plaats van een pannenkoek. Daar had hij achteraf spijt van. Die fout maakt hij geen tweede keer. 🤪 Hij bestelt een pannenkoek met ijs, chocoladesaus én slagroom. Jan kiest een gelijkaardige versie, maar met banaan erbij. Ik hou het bij een eenvoudige pannenkoek met suiker. Hannah kiest opnieuw voor een ijsje. Iedereen content.

In Løjt Kirkeby pikken we de route opnieuw op. Daar doen we nog boodschappen in de SuperBrugsen. Ondertussen toch uitgegroeid tot onze favoriete winkel van de reis.

Vanavond eten we krieltjes, bloemkool in een yoghurt-mayonaisesaus en zalm. Aan de kerk ⛪️ gaan Hannah en ik nog even naar het toilet. Ook daar blijkt er gewoon een openbaar toilet te zijn.

Daarna rijden we in gestrekte draf door een bos richting Aabenraa. We fietsen langs de haven naar de camping.

Onderweg nemen we nog één verkeerd klimmetje mee omdat de navigatie niet helemaal meewerkt.

Maar tegen 17 uur komen we heelhuids aan. Jan en ik zetten de tenten op.

De H’tjes zoeken ondertussen hun toevlucht in de recreatieruimte. De douche is heerlijk. Dat doet toch altijd deugd.

En mijn fietsbroek kan eindelijk opnieuw gewassen worden. 🙃

Later op de avond dient zich nog een tweede crisismoment aan. Waarom precies? Dat weet eigenlijk alleen Hannah.

Een beetje zalm en paprika blijken wonderen te doen. Eten blijft soms een gevoelig moment. Dat loopt al een tijdje wat moeilijker. Morgen wacht de laatste fietsdag. Dan hebben we fietsroute 8, de Oostzeeroute, volledig afgewerkt. 🙃

Daarna begint het volgende avontuur:

uitzoeken hoe we met de trein naar huis geraken.

Ik hoef jullie waarschijnlijk niet te vertellen dat onze treinbegeleider daar al uitgebreid onderzoek naar heeft gedaan. Het liefst kiest hij uiteraard de route met zoveel mogelijk treinen én zoveel mogelijk overstappen. 🚃🤓

We zien wel wat morgen brengt.

Vi ses i morgen! 👋

Gisteren hebben de jongens nog naar Vive le Vélo gekeken. De meisjes lagen al vroeg in de tent. ⛺️ Het jongste H’tje kon duidelijk wat extra slaap gebruiken. 🫣

Rond 8 uur zijn we allemaal wakker. De zon ☀️ schijnt.

Na het opplooien van de slaapzakken trekt Hannah onmiddellijk naar de tv-ruimte om samen met haar Zwitserse bondgenoten naar Harry Potter-filmpjes te kijken.

Hannes is iets minder enthousiast. Hij ergert zich aan de “kinderen” in de cinema en wil liever de samenvatting van een of andere dartscompetitie bekijken. 🤭

Met twee minuten vertraging vertrekt de trein om 9.52 uur.

Vandaag fietsen we over de Kleine Beltbrug. Je kan hier speciale excursies doen waarbij je boven op de brug wandelt. Het uitzicht moet indrukwekkend zijn. Ons uitzicht vanop de fiets mocht er ook best wezen.

Van Middelfart rijden we richting Fredericia. En plots gebeurt er iets wat deze reis bijna ondenkbaar leek: we zijn onze wegwijzers kwijt.

De hele reis lang wordt route 8 voorbeeldig aangeduid. Af en toe ontbreekt er eens een bordje, maar dat komt zelden voor.

Nu hebben we ze al een hele tijd niet meer gezien.

Vandaag staat er weinig wind. Het eerste deel van de route verloopt bovendien vrij vlak.

Na 12 kilometer stoppen we aan een Lidl. Hannah is gelukkig. Ze verkopen er Paw Patrol-yoghurtjes. 🙃

We doen meteen boodschappen voor de middag, want we weten niet of we tegen etenstijd nog een winkel zullen tegenkomen.

Daarna zetten we onze tocht verder. Eindelijk fietsen we weer langs kleinere wegen. Voordien leek het alsof we langs de Antwerpsesteenweg aan het rijden waren.

Het is zondag, maar daar merk je hier weinig van. De winkels zijn gewoon open, vaak van ’s morgens 7u tot 21 uur.

Onze appel 🍏 eten we onderweg. Dat wordt dus een zeer korte fruitstop.

Rond de middag begint er een H’tje honger te krijgen. Rara… wie zou dat kunnen zijn? 😅

Jan en ik willen eigenlijk nog doorfietsen tot in Kolding, een grotere stad met volgens Jan een mooi park. Alleen ligt dat nog elf kilometer verder.

En dan begint de klaagzang. Die wordt nog intenser wanneer we onderweg een potentiële overdekte picknickplaats passeren.

O jeetje… Volgens Hannes zijn wij bovendien echte kanohaters, omdat we geen kano willen huren. Hij eist zelfs een schadevergoeding voor de geleden honger. Je kan je dus voorstellen hoe gezellig de laatste kilometers verliepen. 🤣

Alsof dat nog niet genoeg was, wordt het parcours ook opnieuw heuvelachtiger.

Rond 13 uur bereiken we een heel mooi park. Wat zijn we blij dat we daar kunnen picknicken. Er is een prachtige speeltuin, een gratis verkeersparcours én… roeibootjes en waterfietsen. Gratis te gebruiken. Alleen…het water staat te laag. Dus varen mag niet. 🫣 Hoeveel pech kan een mens hebben?

Als dessert kopen we nog wat nacho’s. Heerlijk. 🤤

Daarna hebben we nog 24 kilometer te gaan tot aan onze shelter.

Oorspronkelijk had Jan een camping met zwembad voorzien, maar de weersvoorspellingen zien er niet geweldig uit. Voor de late namiddag wordt regen voorspeld.

En laat ons eerlijk zijn: zwemmen in de regen bij deze temperaturen is niet zo gezellig. 

Na wat overleg zit Hannah tijdens de namiddag opnieuw bij mij.

Het eerste deel gaat stevig bergop. We rijden langs een grotere weg. En dan komt de regen. Eerst voorzichtig. Druppel per druppel.

De laatste twaalf kilometer zijn gelukkig vooral vlak of bergaf. Die gaan snel voorbij.

We beslissen om eerst naar de shelter te rijden en pas daarna boodschappen te doen. Achteraf bekeken… geen topbeslissing.

Wanneer we aankomen aan de shelter begint het namelijk echt te regenen. 🌧️

Snel alle zakken naar binnen. Gelukkig is er voldoende plaats.

Hannes wil dolgraag een vuur maken. 🔥 Eigenlijk is dit de perfecte plek daarvoor. Alleen…het regent veel te hard. Dus nu zijn we ook al vuurhaters. 🫣

Volgens hem is de vakantie bijgevolg niet geslaagd. 🫢 Kandidaten die zich geroepen voelen om Hannes deze vakantie de kunst van het vuur maken én koken op open vuur bij te brengen, mogen zich altijd aanmelden.

Ondertussen moeten er nog boodschappen gehaald worden. Omdat het zo hard regent, vertrekken de jongens te voet naar de winkel, op anderhalve kilometer van de shelter.

Hannes draagt Hannah haar regenbroek én mijn regenjas. Jan trekt zijn eigen regenjas aan. En weg zijn ze.

Hannah en ik kruipen ondertussen diep weg in de slaapzakken. Om ons op te warmen. Vooral ik dan. 😅

Vanavond eten we rijst met balletjes in currysaus en wat groenten.

Volgens de weersvoorspellingen blijft het nog tot ongeveer 21 uur regenen. Daarna wordt het even droog. Deze nacht volgt nog een drietal uur regen.

Morgen zou het droog blijven. Wel fris.

Normaal is de shelter volledig waterdicht. Maar vandaag hebben we toch al een gaatje moeten dichtplakken. Leve de ducttape!

Uiteraard wordt er ook vandaag weer naar de koers gekeken.

En de afwas? Die zetten we gewoon buiten in de regen.

Dat lijkt op dit moment de efficiëntste oplossing. 🤣

Ondertussen komt het einde van onze reis stilaan in zicht. We hebben nog twee etappes te gaan. Nog zo’n 90 kilometer tot Flensburg, ons vertrekpunt.

Daarna nemen we opnieuw de trein 🚃 richting huis. Onze treinbegeleider kijkt daar alvast enorm naar uit.

Maar eerst wacht er morgen nog een fietsdag. Bestemming: Aabenraa.

Vi ses i morgen! 👋

(🚴‍♀️ Å – Middelfart: 59,38 km)

Na twee rondjes UNO was het tijd om te gaan slapen. Al was dat eerst nog een klein spelletje Tetris. 

De shelter had twee verdiepingen: eentje boven en eentje beneden.

Boven is het sowieso te laag voor Jan, dus die moet beneden slapen. De H’tjes mogen dan weer niet helemaal bovenaan tegen de rand liggen, want een val naar beneden lijkt ons geen ideale start van de dag. 🤭

Dus wordt de verdeling: de meisjes boven, de jongens beneden.

In het begin is er vooral veel jolijt. Jan krijgt bijvoorbeeld de duidelijke instructie van Hannes dat hij zijn benen niet te veel mag strekken.

Waarom? Omdat anders de “garage” (de achterkant van de shelter) open gaat.

Vanaf het moment dat iemand beweegt, hoor je werkelijk alles.

Rond 7.30 uur komt de zon piepen en worden we stilaan allemaal wakker.

De matjes en slaapzakken zijn snel opgeruimd. Ontbijten doen we met de eerste zonnestralen.

Tegen 9 uur zijn we klaar om te vertrekken.

Maar… dat is buiten onze kwelduivel gerekend. 😈

Ze heeft gisteren zó haar best gedaan om flink te zijn, dat vandaag blijkbaar alles opnieuw gecompenseerd moet worden. Dus vertrekken we uiteindelijk om 9.20 uur.

Gelukkig liggen we nog steeds voor op schema volgens onze treinbegeleider. 🚞

Ons doel vandaag: de camping in Middelfart.

Zoals de voorbije dagen komen we opnieuw maar één winkel tegen. Deze keer na 12 kilometer.

De kilometers richting winkel zijn pittig, maar tegelijkertijd machtig.

Het blijft op en neer gaan en er staat opnieuw een stevige wind op kop.

Maar die vergezichten… die maken veel goed.

In Assens doen we boodschappen in de SuperBrugsen. Vandaag geen snoepjes als extraatje. Wel een yoghurtdrankje.

Al is zelfs dat blijkbaar een moeilijke keuze. Het ene drankje bevat meer milliliter dan het andere. 🫢

Een wereldprobleem. Maar kijk…we geraken buiten zonder kleerscheuren. Een overwinning op zich. 🫠

Vanaf Assens lijkt het parcours plots wat vlakker. En dan gebeurt het…we hebben de wind mee! 🌬️🎉

Wanneer we ons fruit eten bij een kleine speeltuin, hebben we al een goede 20 kilometer afgelegd.

Ons oorspronkelijke plan is om aan het strand in Føns te picknicken, maar na 32 kilometer zien we een mooie picknicktafel staan.

Er staat zelfs: “Ta et hvil” – rust. Een uitnodiging die we niet kunnen naast ons leggen.

De picknick wordt een gezellige bedoening. Veel gelach, veel plezier. 🤩

Na de picknick is het tijd om te wisselen. Hannah komt opnieuw bij mij zitten.

Ik zal de commentaar van de treinbegeleider wel missen. Hannes maakt namelijk van elke fietsrit een volledig reisschema met alle “haltes” en tijdstippen. Bij elke halte kondigt hij in het Nederlands én het Frans aan waar we zijn en wat de volgende stop wordt.

Een echte conducteur. 🚞

Maar nu zit ik met… kabouter Kwebbel.🤣

Het gaat honderduit over haar grote dilemma: volleybal 🏐 of voetbal ⚽️?Moeilijke levenskeuzes.

Het parcours blijft heuvelachtig, maar de wind helpt ons gelukkig een handje.

Onderweg zien we dat renners zoals Skjelmose, Pedersen en nog enkele Deense wielrenners aangemoedigd worden. Woensdag start de Ronde van Denemarken en ze passeren blijkbaar op verschillende plekken waar wij de voorbije dagen gefietst hebben. Toch leuk om te zien. 😄

Rond drie uur komen we aan in Middelfart.

Het laatste stukje is opnieuw stevig met de wind op kop. Maar Hannah trapt fantastisch mee.

Dat verdient een ijsje. Hannes zoekt uit waar we het beste ijs kunnen eten en komt uit bij een Italiaanse ijssalon.

En dan zien we het: de hoorntjes worden hier gewoon ter plaatse gemaakt. Het is dan ook een heerlijk ijsje. 🍦

Daarna fietsen we nog naar de 365, onze winkel voor vandaag.

Het avondeten wordt eenvoudig: tortellini met tomatensaus en gemarineerde kip. Maar na zo’n fietsdag smaakt alles.

Aan de winkel gebeurt er nog een klein ongelukje.

Hannes, altijd even handig en voorzichtig 😉, laat een blikje Squash vallen. Een drankje dat een beetje lijkt op Sprite. Hij moest nochtans maar twee dingen dragen. 🫣 De Squash spuit overal heen…hilariteit alom.  🤭

Ik begrijp plots weer waarom mevrouw De Wilde van techniek dit schooljaar soms een beetje onnozel werd van hem. 🤪

Nog 3,5 kilometer tot de camping en dan mogen de benen rusten.

De camping is eenvoudig, maar goed uitgerust.

Er wordt koers gekeken op de televisie en er wordt gekookt in de keuken.

Hannes gaat ondertussen op verkenning in de buurt met de Pino. Hij slaagt er zelfs in om Hannah mee te krijgen. Een goed plan. Want ze waren binnen eigenlijk naar Harry Potter aan het kijken. 👀

Niet ver van hier ligt een natuurspeeltuin. En blijkbaar is die echt de moeite. Ze zijn toch maar liefst 45 minuten weg geweest. Dat zegt genoeg. 🤪

Voor de trouwe lezers: nee, we zijn nog altijd niet in de Decathlon geraakt. Simpelweg omdat er hier geen Decathlon is. 

Na het eten is het tijd voor YouTube. Er wordt gekeken naar darts… en uiteraard ook naar Harry Potter. 🫠

De H’tjes zijn ondertussen opnieuw in de boeken gedoken. Voor de honderdste keer of zo. 

Mijn nieuw boek ligt ondertussen ook klaar: Eerste liefde van David Nicholls.

Ik was er ooit al eens in begonnen, maar het is er toen niet van gekomen. Dus…poging twee.

Wat we morgen doen, is nog een vraagteken.

Wordt vervolgd… 🚴‍♀️🇩🇰

Vi ses i morgen! 👋

(🚴‍♀️ Fåborg – Å: 32 km)

Gisterenavond gingen om 21.20 uur de e-reader en de gsm aan de kant. Hannah kroop meteen haar tent in en Hannes kwam nog even bij mij liggen.

Met goede moed gingen we slapen. Hopend op een rustige nacht. 🙏

Vandaag is het Jan zijn verjaardag! 🎂

De rit is gelukkig niet zo lang vandaag. Daar ben ik stiekem wel blij om.

De H’tjes blijven opvallend rustig in hun tent tot rond acht uur. Hannah is als eerste wakker en komt, zoals meestal, goedgezind naar buiten. 🙃 Bij Hannes duurt het iets langer. Zoals het een echte puber betaamt, heeft hij wat meer tijd nodig.

Jan en ik ruimen de tenten alvast op, zodat we beneden in de warmte kunnen ontbijten.

Het is fris, de zon laat het afweten en dus doen we alles op het gemak.

Voor zijn verjaardag krijgt Jan vandaag een reeks opdrachten. Oorspronkelijk wilden we er 44 bedenken, maar daarvoor ontbrak ons de voorbereidingstijd. 🫣

Onderweg passeren we opnieuw bitter weinig winkels.

Na een tiental kilometer moeten we dus al boodschappen doen voor vanmiddag, vanavond én morgenochtend.

Het parcours blijft hetzelfde. Bergop. Bergaf. Geen zon. Af en toe wat gemiezer. En vooral… fris.

Omdat we rustig vertrokken zijn, komen we pas rond 11 uur aan de winkel.

Onderweg passeren we het gehucht Hanneslund. 😅

Een van Jans opdrachten is voor ieder van ons een zakje snoep kopen. Rara…wie zou die opdracht bedacht hebben? 🙃

In de winkel verkopen ze schepsnoep.

De afspraak is duidelijk: iedereen mag evenveel snoep nemen als in een gewoon zakje Haribo zit. 120 gram. Dat wordt zeer nauwkeurig afgewogen. En content dat ze zijn. 🤭

Aan de winkel in Håstrup houden we onze fruitstop. En uiteraard worden ook de eerste snoepjes geproefd.

Alleen… dat kan blijkbaar niet zomaar.

Als de ene een snoepje eet, moet de andere er ook eentje nemen. En liefst eentje van exact dezelfde grootte. 😱

Een zestal kilometer later rijden we door Strandby. Daar vinden we een bankje met de mooie tekst: “Hvil & drik – Rest & drink.”

Ideaal voor onze picknick. Die begint met het ‘Ma Stobbe’-lied…en eindigt met het ‘Blote Kontenlied’ en ‘Kaka op de vloer’. Gelukkig waren er toch minstens twee mensen die er heel hard om konden lachen. 🫣

Nog een weetje.. op 5 augustus is het Onderbroekendag. Het is maar dat je het weet.

De toon voor de namiddag was gezet.

Ik probeer de H’tjes nog uit te leggen dat dit vooral humor is voor kinderen van drie of vier jaar. Niet voor beginnende pubers. Mijn betoog blijkt weinig overtuigingskracht te hebben.

Onderweg kruisen we opnieuw enkele vakantiefietsers.

Altijd leuk.

Deze namiddag zien we opnieuw de zee. 🌊

Onze bestemming ligt ook aan zee, in Å.

Vandaag staat er maar een korte rit van een dertigtal kilometer op het programma. Maar onderschat die kilometers niet. Ze zijn opnieuw behoorlijk pittig. Mijn benen én mijn hoofd kunnen vandaag wel wat rust gebruiken.

Onderweg worden zaadjes verzameld. Ze trekken aan die planten terwijl we fietsen en volgens Hannes is dat satisfying. Wat ze er uiteindelijk mee doen? Over elkaar gooien… 🫣

Jan heeft een shelter geboekt bovenaan een camping. Het zijn echt mooie shelters.

We mogen bovendien gebruikmaken van de toiletten en douches van de camping. Douchen is wel betalend.

En dan volgt mijn verjaardagscadeau voor Jan. Hij mag een hele namiddag spenderen met zijn twee lieverdjes. 🤭

Ik trek me terug in de shelter…en doe een dutje. Een héél lang dutje. 😴

Ondertussen ziet Jans namiddag er als volgt uit:

• koers kijken,
• de H’tjes naar het strand sturen,
• tijdens de koers een ijsje halen aan de receptie,
• en na de koers voetballen ⚽️ met Hannah.

Want een dag niet gevoetbald, is voor Hannah een verloren dag.

De H’tjes zijn vandaag echt flink. Misschien moet ik thuis ook wat vaker zo’n dutjes inplannen. 😄

Vanavond eten we pizza.

Even verderop in het gehucht blijkt een goede pizzeria te liggen. We kiezen voor afhaalpizza.

En… die smaakt. 🍕

Straks sluiten we de dag traditiegetrouw af met een potje UNO.

Morgen fietsen we richting Middelfart.

Vi ses i morgen! 👋