Deze nacht kwam de wind opnieuw opzetten en regende het regelmatig. Wanneer we opstaan, ligt alles er wat nat bij. Net voordat ik echt wakker word, hoor ik nog een laatste bui op de tent tikken.
Gelukkig zal dat de laatste regen van de dag blijken te zijn. 🙏
We ontbijten in de ontspanningsruimte. De camping is heel basic, maar wel uitstekend uitgerust en netjes onderhouden. Ook de prijs valt mee: iets meer dan 40 euro per nacht.
Ja, kamperen is duur in Denemarken.
Ondertussen zijn er hier twee woorden (of zinnen) die stevig op moeders zenuwen beginnen te werken:
“Ma stobbe.”
en
“Get out.”
Voor beide zijn ondertussen duidelijke regels opgesteld.
Wanneer Hannes het woord stobbe zegt, volgt er onmiddellijk een fietswissel: hij verhuist naar Jan en Hannah mag bij mij komen zitten.
Je kan je voorstellen dat het jongste H’tje ondertussen hemel en aarde beweegt om haar broer dat verboden woord te laten uitspreken. 🤣
Wanneer Hannah dan weer get out zegt, is het die avond geen e-reader.
Rond kwart voor tien vertrekken we.
Het is bewolkt en er staat opnieuw veel wind. Uiteraard uit de verkeerde richting. Het wordt dus opnieuw beuken tegen de wind. 💨
Door de frisse temperatuur vertrekken beide H’tjes met een lange broek. Hannah draagt zelfs haar regenbroek.
Ook de treinuren werden gisterenavond opnieuw zorgvuldig genoteerd en ik zit vandaag weer op de trein. 🚞
We fietsen voornamelijk tussen de velden. Dorpjes zijn er weinig en beschutting tegen de wind nog minder.
Ons fruitje eten we ergens bij een grote rots 🪨.


En dan gebeurt het. Hannes zegt het verboden woord. Hannah is er als de kippen bij om dit op te merken en verhuist onmiddellijk naar mijn fiets. 🫣
Wanneer Hannah bij mij zit, besef ik opnieuw hoe groot Hannes ondertussen geworden is. Ik vrees dat hij volgend jaar niet meer bij mij zal kunnen zitten. Ik moet mijn hoofd al wat schuin houden om de weg te kunnen zien 🤪.
Maar voor elk probleem bestaat een oplossing. Dan fietst hij gewoon zelf en mag ik vooraan zitten. Alleen… Daar ben ik nog niet klaar voor. 🤪
Vijf kilometer later bereiken we de winkel in Korstræde.
Aan de Rema 1000 houden we meteen ook onze picknick.

Het blijft fris.
Oorspronkelijk wilden we vandaag naar een shelter fietsen, maar door de temperatuur verkies ik toch een camping.
Jan vertrekt na de middag met een T-shirt met lange mouwen. Ik draag nog mijn regenjas. En dat terwijl ik eigenlijk de hele dag al met lange mouwen fiets. 😅
Voor we het beseffen, bereiken we Næstved. Een vrij grote stad.






Onze route leidt ons langs de buitenwijken en ondertussen begint de zon eindelijk door te breken.
Zes kilometer buiten de stad stoppen we voor een ijsje. Dat had ik de H’tjes beloofd.
Ondertussen fietsen ze samen en dat geeft mijn achterwerk even de kans om te recupereren. 🤣
Hannes zaagt ons ondertussen de oren van het hoofd over minigolf.
We zijn onderweg een golfterrein gepasseerd en volgens zijn logica moet het minigolfterrein daar dus ook professioneel zijn. 🙃
De zon doet ondertussen flink haar best en begint zelfs warmte af te geven.
Hadden we dat vanmorgen geweten, dan waren we misschien toch naar de shelter gereden. Maar daarvoor zijn we nu te ver doorgefietst.
Bovendien hadden we dan in Næstved boodschappen moeten doen. Achteraf is het altijd makkelijk beslissen.
De H’tjes fietsen uiteindelijk helemaal tot aan de camping in Karrebæksminde. Tijdens het fietsen spelen ze terug galgje…mét verboden woorden uiteraard. Moeder en vader kunnen het toch niet horen (denken ze).
Karrebæksminde blijkt een bijzonder toeristische plek te zijn.
Op de camping is zelfs geen plaats meer op het tententerrein. Wij worden daarom op een caravanplaats gezet.
Voor de prijs van…72 euro. Zonder elektriciteit. 😳 Gelukkig is er wel een mooie keuken.
Douchen werkt hier met muntjes. Op zich krijg je ruim voldoende tijd, maar je moet dus wel betalen om warm water uit de douche te krijgen.
Hannes vindt het allemaal maar niets. En dat hebben we geweten. 🫣
Hannah zoekt ondertussen haar toevlucht op het voetbalveld naast de tent. Tja. We moeten er het beste van maken.
Na het douchen ga ik wat voetballen ⚽️ met Hannah. Ze oefent een trucje van Lamine Yamal en blijft proberen tot het lukt.
Hannes mokt intussen ergens verderop.
Ook dat hoort blijkbaar bij een vakantie met een puber. 😅
Al de hele week zien we affiches van Circus Baldoni. Ze spelen met hun nieuwe voorstelling in zowat elke grotere stad die we passeren.


En wat blijkt? Het circus 🎪 staat gewoon opgesteld naast onze camping.
Vanavond eten we aardappeltjes uit de oven, kotelet en groenten.
Na het eten fietst Hannes nog een extra rondje voor zijn Strava-statistieken. Alsof de 54 kilometer van vandaag nog niet voldoende waren. 🤣




Na ons gebruikelijke potje UNO weet hij ook Jan te overtuigen om hetzelfde rondje nog eens met hem te rijden. Blijkbaar bestaan er mensen die vrijwillig extra tegenwind opzoeken.
Hannah en ik blijven ondertussen gezellig in de ontspanningsruimte. Hannah leest en ik schrijf de blog.
Voor morgen zie ik alvast een zonnetje verschijnen op de Deense weerapp. ☀️
De wind waait echter nog steeds uit de verkeerde richting. Hopelijk doet hij dat morgen iets minder enthousiast dan vandaag. 😄💨🚴♀️
O ja, nog belangrijk nieuws: mijn boek is uit! 📚 Lessen in chemie van Bonnie Garmus is absoluut een aanrader.
Voor inspiratie gebruik ik vaak de Instagrampagina van Erlaseens. Haar boekentips hebben mij eigenlijk nog nooit ontgoocheld. Morgen begin ik aan een nieuw boek: Mix Tape van Laura Buellinckx.
Vi ses i morgen! 👋