Dag 2: Bütgenbach – Gerolstein (58,7 km)

Na een rustige nacht maken we ons op het gemak klaar. Om kwart voor 10 zijn we klaar om te vertrekken. 

Tot aan de grens van Duitsland 🇩🇪 gaat het nog gestaag omhoog. Vanaf dan is het vals plat…naar beneden. We fietsen op een ravel (oude spoorlijn). Elke kilometer staat aangegeven. Uiteraard maakt Hannah er een wedstrijdje van. Wie het eerst over de denkbeeldige lijn is, wint. Hannes en ik doen niet echt mee met de wedstrijd, maar af en toe verrassen we de andere Pino door net voor de lijn hen voorbij te steken (hoewel de Pino van Hannah dit anders beweert 😂). Animo verzekerd dus!

Af en toe nemen we wat rust. Er staan zalige zit/ligbanken langs de route. Dit zou niet misstaan in onze tuin 😀. Tijdens het feesten rust Hannah ook eens. Check de foto 🙃🦩.

‘s Middags stoppen we aan de Kronenburg See. Jan en ik chillen op zo’n zit/ligbank en de H’tjes spelen in de waterspeeltuin en op het beachvolleybalveld. 

Na de middag rijden we niet echt meer op de ravel maar wel op rustige wegen. Het afdalingsfeest is gepasseerd. Nu gaat het op en af. Het valt al bij al wel mee. Mijn compagnon doet het nog steeds geweldig. Ook Hannah trapt heel goed mee 😀. We komen nu ook enkel dorpjes tegen, wat ik wel fijn vind. Gisteren en deze ochtend zagen we enkel bomen 🌲🌳. 

Onze drinkflessen zijn leeg. Op zondag is er echter niets, maar dan ook niets van winkels open in Duitsland.  We vragen dan maar onderweg om onze flessen te vullen. De mensen zijn altijd vriendelijk (of hebben compassie met ons🙃). 

In Pelm stoppen we nog even aan een speeltuin, Hannah moet even haar energie kwijt kunnen. Enkele kilometers verder rijden we Gerolstein binnen. In ons boekje staat dat er een goed Italiaans ijssalon is bij het binnenrijden. We nemen de proef op de som. Het heeft gesmaakt. Ik krijg mijn ijsje niet helemaal op en Hannes vindt het geweldig om de rest op te eten. Een serieus eerste hoogtepunt van de vakantie voor hem 😂. 

Onze camping ligt in Gerolstein, maar bovenaan de stad. Waarom liggen die campings altijd zo hoog?! We moeten dus nog even klimmen. 

We staan op een rustige, kindvriendelijke camping. Terwijl Jan naar de koers kijkt, ga ik minigolfen met de H’tjes (uiteraard onder bepaalde voorwaarden, remember vorig jaar 🫣). Maar ze doen het voortreffelijk. Uiteraard ben ik de winnaar, maar ik mag dit niet te luid zeggen 🫢. 

Hannah gaat deze avond naar de minidisco en Hannes wil graag nog mega-stratego spelen. 

Onze volgende camping is in Trier. Dit wil zeggen dat we heel wat kilometers voor de boeg hebben. Maar we bespreken dit straks nog wel eens ☺️. 

Tschüss 👋

Dag 1: Oostakker – Bütgenbach: 50 km

Gisteren heb ik mij gehaast om het wondermooie boek ‘Al het blauw van de hemel’ uit te lezen. Zoek je nog goede vakantielectuur dan is dit echt een aanrader. 

Rond 7u15 komt de Verhelst-familie tot leven. De fietsen staan al klaar in de garage. Enkel wat kleine zaken moeten nog in de zakken gestoken worden. 

Om 8u15 bellen we aan bij Maria voor onze overschotjes en de obligatoire vertrekfoto 📷.

De weg naar het station kunnen we al goed (de jongens toch, mijn oriëntatietalent is niet zo goed). We komen mooi op tijd aan in Gent Sint-Pieters. We hebben nog tijd om ontbijt en de krant 📰 te kopen. 

Om 9u25 vertrekt onze trein naar Eupen. We geraken er vlotjes op. Het wordt een rustige rit: lezen, slapen en een kleine beetje kaarten. 

Tegen de middag arriveren we in Eupen. Dan begint het echte werk. 

Aan de Vesderstuwdam picknicken we. 

Er staan nog 30 km en heel wat hoogtemeters op het programma. Uit ervaring weet ik dat de eerste dagen altijd pittig zijn. Mijn conditie is nog niet top. Hoewel ik dit jaar veeeeeeeel beter voorbereid ben (ik liep in april de 10 miles 🤩). Maar het is een lastige dag. 

We rijden door de bossen van de Hoge Venen. Het is er echt wel rustig. Ik hoor mezelf dan ook de hele tijd hijgen 🫣. We gaan tot 642 meter. Toch al eens de moeite. 

Na Sourbrodt rijden we langs de Vennbahn naar Bütgenbach. 

Mijne compagnon doet weer voortreffelijk werk. Zelfs een technisch probleem kan hem niet stoppen. De ketting van de Pino lag verkeerd. Maar handige Jan heeft dit in een tijd van niets weer hersteld. 

Ondertussen loopt er een challenge voor de H’tjes: 24u lief zijn voor elkaar 😇😂. Dit wil zeggen geen ruzie maken, geen woorden als ‘idioot’ gebruiken en zeker niet ‘vechten’. Als dit lukt gaan we op restaurant. Dag 1 is het alvast niet gelukt. Maar…ze doen wel hun best. Jan en ik mochten al genieten van de verschillende personages van FC De Kampioenen 😅. Blijft toch top-entertainment. 

We staan nu op de camping in Bütgenbach. Ik hoop dat we niet naar beneden rollen tijdens het slapen, de grond is niet echt plat. 

We genieten nu even van de rust. 

Bis Morgen 👋

Finally

We zijn vertrekkensklaar…enkel de belastingsbrief nog… ;-).

De grote vakantie is al even aan de gang. Maar een echte vakantie is het nog niet geweest. Verhuizen en schilderen op school zorgt voor wat overuren op de school. Daarnaast was het nog eens tijd voor de grote kuis. Ons huis wordt voor eventjes terug verhuurd. Dit brengt ook heel wat stress mee (voor mij dan toch…mijn wederhelft denkt daar anders over :-)).

De planning is ook een paar keer gewijzigd. Plan 1 was om te vertrekken op woensdag, maar de Thaise avond in onze straat willen we echt niet missen. Kannita, onze Thaise buurvrouw, kan heerlijk koken. Sinds een aantal jaren kookt ze voor onze straat (wil je zelf eens proeven, ga dan zeker eens langs bij https://afoodaffair.be/). Plan 2 was om vandaag (12 juli) te vertrekken, maar het weer hield ons tegen. Er werd heel veel regen voorspeld. Dit gaf mij nog even de tijd om wat verder op te ruimen en in een boek te beginnen (Al het blauw van de hemel –> een aanrader). Ik hoop stiekem om het deze avond uit te hebben, maar ik vrees ervoor…

Maar morgen zijn we dus weg. We zouden graag om 9u25 op de trein naar Eupen zitten. Vandaar hebben we nog een stevig rit voor de boeg naar Bütgenbach, waar we voor de eerste keer onze tenten zullen opzetten.

Als alles goed verloopt, probeer ik terug dagelijks een verhaaltje te posten.

Nu ga ik mij nog een beetje verder verliezen in mijn boek :-).