janankehanneshannah

(🚴‍♀️ Å – Middelfart: 59,38 km)

Na twee rondjes UNO was het tijd om te gaan slapen. Al was dat eerst nog een klein spelletje Tetris. 

De shelter had twee verdiepingen: eentje boven en eentje beneden.

Boven is het sowieso te laag voor Jan, dus die moet beneden slapen. De H’tjes mogen dan weer niet helemaal bovenaan tegen de rand liggen, want een val naar beneden lijkt ons geen ideale start van de dag. 🤭

Dus wordt de verdeling: de meisjes boven, de jongens beneden.

In het begin is er vooral veel jolijt. Jan krijgt bijvoorbeeld de duidelijke instructie van Hannes dat hij zijn benen niet te veel mag strekken.

Waarom? Omdat anders de “garage” (de achterkant van de shelter) open gaat.

Vanaf het moment dat iemand beweegt, hoor je werkelijk alles.

Rond 7.30 uur komt de zon piepen en worden we stilaan allemaal wakker.

De matjes en slaapzakken zijn snel opgeruimd. Ontbijten doen we met de eerste zonnestralen.

Tegen 9 uur zijn we klaar om te vertrekken.

Maar… dat is buiten onze kwelduivel gerekend. 😈

Ze heeft gisteren zó haar best gedaan om flink te zijn, dat vandaag blijkbaar alles opnieuw gecompenseerd moet worden. Dus vertrekken we uiteindelijk om 9.20 uur.

Gelukkig liggen we nog steeds voor op schema volgens onze treinbegeleider. 🚞

Ons doel vandaag: de camping in Middelfart.

Zoals de voorbije dagen komen we opnieuw maar één winkel tegen. Deze keer na 12 kilometer.

De kilometers richting winkel zijn pittig, maar tegelijkertijd machtig.

Het blijft op en neer gaan en er staat opnieuw een stevige wind op kop.

Maar die vergezichten… die maken veel goed.

In Assens doen we boodschappen in de SuperBrugsen. Vandaag geen snoepjes als extraatje. Wel een yoghurtdrankje.

Al is zelfs dat blijkbaar een moeilijke keuze. Het ene drankje bevat meer milliliter dan het andere. 🫢

Een wereldprobleem. Maar kijk…we geraken buiten zonder kleerscheuren. Een overwinning op zich. 🫠

Vanaf Assens lijkt het parcours plots wat vlakker. En dan gebeurt het…we hebben de wind mee! 🌬️🎉

Wanneer we ons fruit eten bij een kleine speeltuin, hebben we al een goede 20 kilometer afgelegd.

Ons oorspronkelijke plan is om aan het strand in Føns te picknicken, maar na 32 kilometer zien we een mooie picknicktafel staan.

Er staat zelfs: “Ta et hvil” – rust. Een uitnodiging die we niet kunnen naast ons leggen.

De picknick wordt een gezellige bedoening. Veel gelach, veel plezier. 🤩

Na de picknick is het tijd om te wisselen. Hannah komt opnieuw bij mij zitten.

Ik zal de commentaar van de treinbegeleider wel missen. Hannes maakt namelijk van elke fietsrit een volledig reisschema met alle “haltes” en tijdstippen. Bij elke halte kondigt hij in het Nederlands én het Frans aan waar we zijn en wat de volgende stop wordt.

Een echte conducteur. 🚞

Maar nu zit ik met… kabouter Kwebbel.🤣

Het gaat honderduit over haar grote dilemma: volleybal 🏐 of voetbal ⚽️?Moeilijke levenskeuzes.

Het parcours blijft heuvelachtig, maar de wind helpt ons gelukkig een handje.

Onderweg zien we dat renners zoals Skjelmose, Pedersen en nog enkele Deense wielrenners aangemoedigd worden. Woensdag start de Ronde van Denemarken en ze passeren blijkbaar op verschillende plekken waar wij de voorbije dagen gefietst hebben. Toch leuk om te zien. 😄

Rond drie uur komen we aan in Middelfart.

Het laatste stukje is opnieuw stevig met de wind op kop. Maar Hannah trapt fantastisch mee.

Dat verdient een ijsje. Hannes zoekt uit waar we het beste ijs kunnen eten en komt uit bij een Italiaanse ijssalon.

En dan zien we het: de hoorntjes worden hier gewoon ter plaatse gemaakt. Het is dan ook een heerlijk ijsje. 🍦

Daarna fietsen we nog naar de 365, onze winkel voor vandaag.

Het avondeten wordt eenvoudig: tortellini met tomatensaus en gemarineerde kip. Maar na zo’n fietsdag smaakt alles.

Aan de winkel gebeurt er nog een klein ongelukje.

Hannes, altijd even handig en voorzichtig 😉, laat een blikje Squash vallen. Een drankje dat een beetje lijkt op Sprite. Hij moest nochtans maar twee dingen dragen. 🫣 De Squash spuit overal heen…hilariteit alom.  🤭

Ik begrijp plots weer waarom mevrouw De Wilde van techniek dit schooljaar soms een beetje onnozel werd van hem. 🤪

Nog 3,5 kilometer tot de camping en dan mogen de benen rusten.

De camping is eenvoudig, maar goed uitgerust.

Er wordt koers gekeken op de televisie en er wordt gekookt in de keuken.

Hannes gaat ondertussen op verkenning in de buurt met de Pino. Hij slaagt er zelfs in om Hannah mee te krijgen. Een goed plan. Want ze waren binnen eigenlijk naar Harry Potter aan het kijken. 👀

Niet ver van hier ligt een natuurspeeltuin. En blijkbaar is die echt de moeite. Ze zijn toch maar liefst 45 minuten weg geweest. Dat zegt genoeg. 🤪

Voor de trouwe lezers: nee, we zijn nog altijd niet in de Decathlon geraakt. Simpelweg omdat er hier geen Decathlon is. 

Na het eten is het tijd voor YouTube. Er wordt gekeken naar darts… en uiteraard ook naar Harry Potter. 🫠

De H’tjes zijn ondertussen opnieuw in de boeken gedoken. Voor de honderdste keer of zo. 

Mijn nieuw boek ligt ondertussen ook klaar: Eerste liefde van David Nicholls.

Ik was er ooit al eens in begonnen, maar het is er toen niet van gekomen. Dus…poging twee.

Wat we morgen doen, is nog een vraagteken.

Wordt vervolgd… 🚴‍♀️🇩🇰

Vi ses i morgen! 👋

(🚴‍♀️ Fåborg – Å: 32 km)

Gisterenavond gingen om 21.20 uur de e-reader en de gsm aan de kant. Hannah kroop meteen haar tent in en Hannes kwam nog even bij mij liggen.

Met goede moed gingen we slapen. Hopend op een rustige nacht. 🙏

Vandaag is het Jan zijn verjaardag! 🎂

De rit is gelukkig niet zo lang vandaag. Daar ben ik stiekem wel blij om.

De H’tjes blijven opvallend rustig in hun tent tot rond acht uur. Hannah is als eerste wakker en komt, zoals meestal, goedgezind naar buiten. 🙃 Bij Hannes duurt het iets langer. Zoals het een echte puber betaamt, heeft hij wat meer tijd nodig.

Jan en ik ruimen de tenten alvast op, zodat we beneden in de warmte kunnen ontbijten.

Het is fris, de zon laat het afweten en dus doen we alles op het gemak.

Voor zijn verjaardag krijgt Jan vandaag een reeks opdrachten. Oorspronkelijk wilden we er 44 bedenken, maar daarvoor ontbrak ons de voorbereidingstijd. 🫣

Onderweg passeren we opnieuw bitter weinig winkels.

Na een tiental kilometer moeten we dus al boodschappen doen voor vanmiddag, vanavond én morgenochtend.

Het parcours blijft hetzelfde. Bergop. Bergaf. Geen zon. Af en toe wat gemiezer. En vooral… fris.

Omdat we rustig vertrokken zijn, komen we pas rond 11 uur aan de winkel.

Onderweg passeren we het gehucht Hanneslund. 😅

Een van Jans opdrachten is voor ieder van ons een zakje snoep kopen. Rara…wie zou die opdracht bedacht hebben? 🙃

In de winkel verkopen ze schepsnoep.

De afspraak is duidelijk: iedereen mag evenveel snoep nemen als in een gewoon zakje Haribo zit. 120 gram. Dat wordt zeer nauwkeurig afgewogen. En content dat ze zijn. 🤭

Aan de winkel in Håstrup houden we onze fruitstop. En uiteraard worden ook de eerste snoepjes geproefd.

Alleen… dat kan blijkbaar niet zomaar.

Als de ene een snoepje eet, moet de andere er ook eentje nemen. En liefst eentje van exact dezelfde grootte. 😱

Een zestal kilometer later rijden we door Strandby. Daar vinden we een bankje met de mooie tekst: “Hvil & drik – Rest & drink.”

Ideaal voor onze picknick. Die begint met het ‘Ma Stobbe’-lied…en eindigt met het ‘Blote Kontenlied’ en ‘Kaka op de vloer’. Gelukkig waren er toch minstens twee mensen die er heel hard om konden lachen. 🫣

Nog een weetje.. op 5 augustus is het Onderbroekendag. Het is maar dat je het weet.

De toon voor de namiddag was gezet.

Ik probeer de H’tjes nog uit te leggen dat dit vooral humor is voor kinderen van drie of vier jaar. Niet voor beginnende pubers. Mijn betoog blijkt weinig overtuigingskracht te hebben.

Onderweg kruisen we opnieuw enkele vakantiefietsers.

Altijd leuk.

Deze namiddag zien we opnieuw de zee. 🌊

Onze bestemming ligt ook aan zee, in Å.

Vandaag staat er maar een korte rit van een dertigtal kilometer op het programma. Maar onderschat die kilometers niet. Ze zijn opnieuw behoorlijk pittig. Mijn benen én mijn hoofd kunnen vandaag wel wat rust gebruiken.

Onderweg worden zaadjes verzameld. Ze trekken aan die planten terwijl we fietsen en volgens Hannes is dat satisfying. Wat ze er uiteindelijk mee doen? Over elkaar gooien… 🫣

Jan heeft een shelter geboekt bovenaan een camping. Het zijn echt mooie shelters.

We mogen bovendien gebruikmaken van de toiletten en douches van de camping. Douchen is wel betalend.

En dan volgt mijn verjaardagscadeau voor Jan. Hij mag een hele namiddag spenderen met zijn twee lieverdjes. 🤭

Ik trek me terug in de shelter…en doe een dutje. Een héél lang dutje. 😴

Ondertussen ziet Jans namiddag er als volgt uit:

• koers kijken,
• de H’tjes naar het strand sturen,
• tijdens de koers een ijsje halen aan de receptie,
• en na de koers voetballen ⚽️ met Hannah.

Want een dag niet gevoetbald, is voor Hannah een verloren dag.

De H’tjes zijn vandaag echt flink. Misschien moet ik thuis ook wat vaker zo’n dutjes inplannen. 😄

Vanavond eten we pizza.

Even verderop in het gehucht blijkt een goede pizzeria te liggen. We kiezen voor afhaalpizza.

En… die smaakt. 🍕

Straks sluiten we de dag traditiegetrouw af met een potje UNO.

Morgen fietsen we richting Middelfart.

Vi ses i morgen! 👋

(🚴‍♀️ Åbyskov – Fåborg: 48,48 km)

Gisterenavond lees ik mijn boek Mixtape uit. Een mooi verhaal over de zoektocht naar jezelf, over kiezen tussen avontuur en voorspelbaarheid.

Ik denk nog even na over welk boek mijn volgende wordt.

Rond kwart voor acht ben ik wakker. De H’tjes hoor ik pas rond acht uur. Gisteren verkondigde Hannes nog vol overtuiging dat hij deze ochtend zou gaan zwemmen. Vandaag krabbelt hij daar al op terug. 😅

Ons uitzicht blijft waanzinnig mooi. Er staat opnieuw wat wind en het is nog frisjes deze ochtend.

Plots breekt uit het niets crisis nummer één van de dag uit. Of beter gezegd: Wereldoorlog 7 van deze reis.

En zoals die plots ontstaat, verdwijnt hij ook weer even snel.

Hannah wil namelijk samen met Hannes het water in. Alleen dagen ze elkaar eindeloos uit.

“Als jij gaat, ga ik ook.”

“Nee, eerst jij.”

“Nee, eerst jij.”

Een paar minuten later springt Hannah met een bommetje het water in. 💦

Hannes heeft zich ondertussen alweer bedacht.

Hannah is ongeveer even snel uit het water als erin, maar volgens mij vond ze het leuk.

Dan is het tijd om te vertrekken.

Het is ondertussen al 10.20 uur.

Het eerste stuk verloopt vlak en gezapig. Wel met wind op kop natuurlijk. Tot we plots rechtsaf moeten.

En daar wacht… een muur. Een stevige klim bergop.Daar was ik precies nog niet klaar voor. 🫣

Via een mooie route rijden we Svendborg binnen. Die stad passeerden we eerder deze reis ook al, maar toen vanuit de andere richting.

Aan het water houden we onze fruitstop. Tot crisis nummer twee uitbreekt.

Deze keer gaat het over een stukje koek dat zogezegd niet juist in twee verdeeld is. Volgende keer nemen we gewoon een weegschaal mee. 🤷‍♀️

Op dat moment zakt de moed de vredesonderhandelaar toch even in de schoenen.

Uiteindelijk geraakt Hannah opnieuw op de fiets. Alleen weigeren haar benen dienst.

We doen boodschappen in Rantzausminde en rijden verder naar een strandje in Lehnskov om te picknicken.

Wat een prachtige plek.

En er is zelfs een net openbaar toilet.

Overal vind je in Denemarken openbare toiletten en ze zijn bijna altijd proper, verzorgd én gratis.

Ondertussen blijft de crisis nog een tijdje nazinderen.

We vertrekken opnieuw.

Het blijft voortdurend bergop en bergaf gaan. En eerlijk? Ik heb het lastig. De wind voelt nog altijd veel sterker aan dan de weersvoorspellingen beweren. 🫣

Na een kleine moederlijke preek beginnen Hannah haar benen gelukkig weer rond te draaien. Mijn compagnon heeft ondertussen een nieuw doel in het leven. Mij overtuigen om in een shelter te slapen. Hij heeft zelfs al twee mogelijke locaties gevonden.

Ik vind een shelter met toilet meestal wel handig. Volgens Hannes is dat hier ook voorzien. Er ligt namelijk een schop om een put te graven. 🫣 Ik ben nog niet helemaal overtuigd.

In Vester Åby houden we nog een pauze. Daar wisselen we van partner. Hannah komt bij mij zitten.

Ze trapt stevig mee en ondertussen smeden we allerlei plannetjes. 🤭

Voor we het beseffen, rijden we Fåborg binnen. Daar ligt onze camping.

Eerst gaan we nog even langs de winkel. Vanavond staan hamburgers 🍔 op het menu.

Vanaf de winkel is het nog 3,5 kilometer licht bergop naar de camping. Maar…daar wacht een pannenkoekenhuis. 🥞

Dat pannenkoekenhuis is vandaag ongeveer mijn grootste motivatie geweest. Na alle klimmetjes en tegenwind heb ik één doel voor ogen: een heerlijke pannenkoek.

De H’tjes kiezen voor een ijsje (waar Hannes al snel spijt van heeft 🤣). Ik ga voor een gewone pannenkoek. Jan kiest — geheel onverwacht 🤣 — voor een pannenkoek met alles erop en eraan.

Appeltjes. IJs. Slagroom. Het volledige pakket.

Terwijl Jan en ik naar de koers kijken, gaan de H’tjes minigolfen. Zonder ruzie. Dat verdient oprecht een staande ovatie. 👏

Na het douchen is het tijd om te eten.

Hamburgers van de gasbarbecue. Awel. Dat heeft gesmaakt. Keilekker zelfs. 😋

We zitten hier op een mooie camping. Er is maar één groot nadeel. We staan bijzonder ver van het toilet. Dat lijkt een detail… tot je ’s nachts moet gaan. 😅

Ondertussen is Jan al bezig met de planning voor morgen.

Want morgen wordt een speciale rit.

Morgen is het zijn verjaardagsrit. 🎂🎉🚴‍♀️

Vi ses i morgen! 👋

Op onze kampeerplek lopen ganzen rond. En… die beestjes slapen blijkbaar graag uit. Of ze hebben gewoon de goede gewoonte om ’s morgens hun mond te houden. 🤣

Er wordt deze ochtend in elk geval behoorlijk lang geslapen.

Bij mij gaat alles wat trager vandaag. Het is even zoeken naar de goesting. 🫣

De slaapzakken en matjes worden opgerold en netjes in de zakken gestoken.

Dan volgt het eerste waw-moment van de dag. Hannes maakt helemaal zelfstandig zijn ontbijt: granola met yoghurt en appel. Oké, die appel heb ik nog gesneden. En uiteraard heeft hij ook weer gemorst. Soms is hij toch een beetje heel onhandig. 😅

Dan volgt crisis nummer 1. We moeten vertrekken en onze kleine meid wil niet mee. Opnieuw zou Hannes iets gezegd hebben. Wat precies? Geen idee meer. Ik word er ondertussen tureluurs van. 🫣

Wanneer we vertrekken, begint het te miezeren. Dus: regenjassen aan, warme kleren aan en vertrekken maar. Onze kleine boef weigert mee te trappen.

Het parcours is heuvelachtig en de wind komt vandaag vooral van opzij. Daar zijn we ondertussen al blij mee. Het eerste uur malen we kilometers in regen en motregen.

Tot plots de zon even komt piepen.

En dan zien we langs de weg een caravan staan waar ijsjes en gekoelde dranken verkocht worden.

Een gewone fruitjesstop verandert dus in een ijsjesstop. Ja hoor, de H’tjes kunnen zonder problemen ’s morgens een ijsje eten. 🍦🤣

Ik hou het bij een frisse chocolademelk.

Het is dan nog negen kilometer tot aan de winkel.

Ondertussen heerst er weer wapenstilstand tussen Hannah en Jan.

Ze hebben deze vakantie al heel wat oorlogen uitgevochten, maar gelukkig volgt er meestal ook een vredesverdrag.

In het zonnetje arriveren we rond de middag in Hesselager. In de Meny doen we boodschappen voor zowel het middag- als het avondeten.

Verderop passeren we geen winkels meer. Aan de winkel staan picknickbanken. Ideaal dus.

Daar voltrekt zich ook crisis nummer 2. Opnieuw zou de ene iets tegen de andere gezegd hebben. 🫣 Onze kleine boef beslist daarop dat ze niet meer bij ons aan tafel wil zitten. Gelukkig slaagt de vredesonderhandelaar er opnieuw in om haar toch haar pistolet te laten opeten.

Wanneer het dessert verschijnt, zit ze trouwens weer vrolijk bij ons aan tafel. Ongelooflijk hoe snel conflicten soms opgelost raken. 🤣

Ik zal toch eens een nieuwe challenge moeten verzinnen voor overdag.

In de tent verlopen de ochtenden en avonden tegenwoordig verrassend goed.

Deze namiddag hebben we nog een goede twintig kilometer voor de boeg.

Het blijft op en neer gaan.

Soms krijgen we de wind pal in ons gezicht. Soms van opzij. En af en toe hebben we zelfs eens wind mee. Dat zijn ondertussen kleine geluksmomentjes geworden. 😅

Het laatste deel van de route loopt langs de zee. Het blijft een mooi parcours. Eigenlijk is het hier gewoon overal mooi.

Op twee kilometer van de camping wil Hannes nog eens zelf fietsen. De H’tjes vertrekken als een turboraket. Jan en ik moeten serieus doortrappen om te volgen. 🚀

Net voor de camping passeren we opnieuw zo’n typisch Deens verkoophutje. Ze verkopen kersen. 🍒 Ze zijn echt lekker.

Rond 15.15 uur arriveren we op de CDU-camping. Na de natuurcamping van gisteren voelt dit bijna als luxe. Er is een douche, een uitstekende keuken (mét vaatwasser) en een fantastische tentplaats met zicht op zee.

Jan en ik zetten de tent op. Hannah trekt naar de ontspanningsruimte om te lezen en wat op te warmen. Hannes organiseert ondertussen een shuttledienst op de camping met de Pino.

Wanneer de tent van de H’tjes opstaat, geniet ik van een welverdiende douche. 🚿

Op het moment dat ik de deur van de douche openmaak, zie ik dat het buiten stevig regent. Perfecte timing van mezelf. 😎

Gelukkig heeft Jan net op tijd alles droog gekregen in de tent.

In de ontspanningsruimte kijken we naar de koers. Ondertussen trekken er opnieuw enkele buien voorbij. We zien Jasper Philipsen winnen. De Denen lijken daar iets minder enthousiast over.

Volgens hen had Mads Pedersen beter zijn armen in de lucht gestoken. 🇩🇰

Vanavond eten we eindelijk Hannes zijn favoriete gerecht. Rijst, erwtjes, kikkererwten, paprika en kokosmelk. Met daarbij nog een stukje vlees. Dat zal dus ongetwijfeld smaken. 😋

Net voor het eten gaan de H’tjes douchen. Hannah blijft echter opvallend lang weg. Blijkt dat ze de deur van de doucheruimte niet meer open krijgt. 🫣Na enkele mislukte pogingen en de goede raad van haar papa lukt het uiteindelijk toch om de deur weer open te krijgen. Even een klein stressmomentje… maar gelukkig met een goede afloop. 😅

Morgen trekken we opnieuw verder langs de Deense kust.

Vi ses i morgen! 👋

Op onze nationale feestdag 🇧🇪 worden we gewekt door het leegmaken van de glasbakken. Gelukkig is het dan al half acht. 😅

Er is een bakker vlakbij, dus dat betekent verse croissants en pistolets. 😋

Hannah voetbalt ⚽️ nog wat en toont haar kunsten op het springkussen. Hannes stelt ondertussen opnieuw het treinschema op. We hebben geen routeboekje, dus zijn schema’s zijn eigenlijk best handig. Zo weet ik ook altijd langs welke dorpjes en gehuchtjes we passeren

We beginnen de dag… verkeerd. We fietsen op een pad voor voetgangers.

Het is vrij snel duidelijk dat dit géén fietspad is. Gelukkig vinden we al snel de juiste weg en kunnen we echt vertrekken.

Ik voel me vandaag niet geweldig. De rit van gisteren zit duidelijk nog in mijn benen. Ik heb precies spaghettibenen. Ook mijn maag protesteert wat, maar het zal wel beteren. Mijn copiloot sleurt me er wel doorheen.

Af en toe moet ik hem er alleen aan herinneren dat zijn glas ook eens halfvol mag zijn in plaats van halfleeg. 🤪

Onderweg passeren we opnieuw een plant die we ondertussen al tientallen keren gezien hebben. Omdat we niet weten welke plant het is, halen we PlantNet erbij. Het blijkt koolzaad te zijn.

Blijkbaar is Denemarken een van de grootste producenten van koolzaad, waar onder andere koolzaadolie van gemaakt wordt.

Weer iets bijgeleerd.

In Bisserup stoppen we aan de Brugsen voor onze boodschappen én een fruitpauze. Meteen kopen we ook al ons middagmaal.

Opvallend genoeg zien we vandaag opnieuw weinig vakantiefietsers. Ook gisteren viel dat al op.

Volgens de weersvoorspellingen én mijn medefietsers is de wind vandaag minder sterk. Volgens mij… nog altijd niet. 😅💨

Gelukkig doet de zon flink haar best. 🌞

We picknicken in Vedskølle. Daar ontdekt Hannes plots dat hij zijn pyjamabroek nog aan heeft. Typisch Hannes. 🤣

Ondertussen loopt er alweer een nieuwe challenge. Als de H’tjes zeven dagen geen ruzie maken in de tent, krijgen ze een doosje Tic Tac. Lukt het tien dagen, dan verdienen ze een doosje Frisk. Alles voor de huisvrede. 😅

Binnen dertig kilometer bereiken we de Grote Beltbrug. De Grote Beltbrug (Storebæltsbroen) is een vaste verbinding van maar liefst 18 kilometer over de Grote Belt. Met de fiets mag je er niet over. Dat moet met de trein.

We beslissen daarom na de middag of we nog vóór of pas ná de brug zullen overnachten.

Na de picknick fietsen Hannes en Hannah opnieuw een tijdje samen. Het parcours is behoorlijk pittig, maar ze doen dat allebei goed .

Wie trouwens droomt van een buitenverblijf in Denemarken: dit is hét moment. Er staan opvallend veel huizen te koop. En bijna elk huis heeft een gigantische tuin. Opvallend is ook dat er in bijna elke tuin een robotmaaier rondrijdt. Die robots hebben hier duidelijk werk genoeg.

Na een tijdje wisselen we opnieuw van plaats. Mijn achterwerk was alvast blij met de korte pauze. 🤣

Aan een camping stoppen we voor een ijsje. Daar beslissen we om de trein al naar Nyborg te nemen. We zijn immers mooi op tijd. Voor het laatste stukje kruipt Hannah opnieuw bij mij op de fiets.

Ze vertelt honderduit over hoe ze haar kamer wil herinrichten. Ook mogelijke verjaardagscadeautjes passeren de revue. Eerder deze week werd zelfs haar verjaardagsfeest al volledig gepland.

Never a dull moment met Hannah. 😅

Ruim op tijd staan we aan het station voor de trein van 16.10 uur. Die heeft wat vertraging. Geen probleem. Dan kunnen wij rustig naar het perron wandelen.

Maar dan…worden we geweigerd.

De conducteur wil onze fietsen niet meenemen. Blijkbaar zijn tandems niet toegelaten. En dat is toch wel een klein probleem…want wij moeten van het eiland af. 🫣

We besluiten een halfuur later onze kans opnieuw te wagen. En jawel. Geen enkel probleem. We rijden de fietsen gewoon de trein op en zetten ze op de fietsplaatsen. De trein rijdt eerst door de tunnel en daarna over de Grote Beltbrug.

Een kwartiertje later staan we al in Nyborg. We zijn aangekomen op het eiland Fyn (Funen).

Een paar jaar geleden passeerde hier de Tour de France en dat merk je nog altijd op verschillende plaatsen in de stad.

In de SuperBrugsen kopen we ons avondeten én ontbijt.

Daarna fietsen we door naar de natuurcamping. Helaas is de shelter al bezet. Dus zetten we nog eens de tenten op.

Terwijl Jan het eten klaarmaakt, lezen de H’tjes wat.

Vanavond eten we tortellini met tomatensaus, een broccolislaatje en een gewone salade. 🥗

Er staat behoorlijk veel volk op de camping. Vooral de kinderen maken flink wat lawaai. Zelfs de H’tjes beginnen zich eraan te storen.

Dat wil toch wel iets zeggen. 🤭

Morgen fietsen we richting Svendborg.

Daar zijn we eerder al eens doorgereden, maar deze keer komen we uit de andere richting.

Hopelijk blaast de wind minder hard dan voorspeld. 

En mag de zon af en toe ook nog eens van de partij zijn. ☀️

Vi ses i morgen! 👋

Deze nacht kwam de wind opnieuw opzetten en regende het regelmatig. Wanneer we opstaan, ligt alles er wat nat bij. Net voordat ik echt wakker word, hoor ik nog een laatste bui op de tent tikken.

Gelukkig zal dat de laatste regen van de dag blijken te zijn. 🙏

We ontbijten in de ontspanningsruimte. De camping is heel basic, maar wel uitstekend uitgerust en netjes onderhouden. Ook de prijs valt mee: iets meer dan 40 euro per nacht.

Ja, kamperen is duur in Denemarken.

Ondertussen zijn er hier twee woorden (of zinnen) die stevig op moeders zenuwen beginnen te werken:

“Ma stobbe.”

en

“Get out.”

Voor beide zijn ondertussen duidelijke regels opgesteld.

Wanneer Hannes het woord stobbe zegt, volgt er onmiddellijk een fietswissel: hij verhuist naar Jan en Hannah mag bij mij komen zitten.

Je kan je voorstellen dat het jongste H’tje ondertussen hemel en aarde beweegt om haar broer dat verboden woord te laten uitspreken. 🤣

Wanneer Hannah dan weer get out zegt, is het die avond geen e-reader.

Rond kwart voor tien vertrekken we.

Het is bewolkt en er staat opnieuw veel wind. Uiteraard uit de verkeerde richting. Het wordt dus opnieuw beuken tegen de wind. 💨

Door de frisse temperatuur vertrekken beide H’tjes met een lange broek. Hannah draagt zelfs haar regenbroek.

Ook de treinuren werden gisterenavond opnieuw zorgvuldig genoteerd en ik zit vandaag weer op de trein. 🚞

We fietsen voornamelijk tussen de velden. Dorpjes zijn er weinig en beschutting tegen de wind nog minder.

Ons fruitje eten we ergens bij een grote rots 🪨.

En dan gebeurt het. Hannes zegt het verboden woord. Hannah is er als de kippen bij om dit op te merken en verhuist onmiddellijk naar mijn fiets. 🫣

Wanneer Hannah bij mij zit, besef ik opnieuw hoe groot Hannes ondertussen geworden is. Ik vrees dat hij volgend jaar niet meer bij mij zal kunnen zitten. Ik moet mijn hoofd al wat schuin houden om de weg te kunnen zien 🤪.

Maar voor elk probleem bestaat een oplossing. Dan fietst hij gewoon zelf en mag ik vooraan zitten. Alleen… Daar ben ik nog niet klaar voor. 🤪

Vijf kilometer later bereiken we de winkel in Korstræde.

Aan de Rema 1000 houden we meteen ook onze picknick.

Het blijft fris.

Oorspronkelijk wilden we vandaag naar een shelter fietsen, maar door de temperatuur verkies ik toch een camping.

Jan vertrekt na de middag met een T-shirt met lange mouwen. Ik draag nog mijn regenjas. En dat terwijl ik eigenlijk de hele dag al met lange mouwen fiets. 😅

Voor we het beseffen, bereiken we Næstved. Een vrij grote stad.

Onze route leidt ons langs de buitenwijken en ondertussen begint de zon eindelijk door te breken.

Zes kilometer buiten de stad stoppen we voor een ijsje. Dat had ik de H’tjes beloofd.

Ondertussen fietsen ze samen en dat geeft mijn achterwerk even de kans om te recupereren. 🤣

Hannes zaagt ons ondertussen de oren van het hoofd over minigolf.

We zijn onderweg een golfterrein gepasseerd en volgens zijn logica moet het minigolfterrein daar dus ook professioneel zijn. 🙃

De zon doet ondertussen flink haar best en begint zelfs warmte af te geven.

Hadden we dat vanmorgen geweten, dan waren we misschien toch naar de shelter gereden. Maar daarvoor zijn we nu te ver doorgefietst.

Bovendien hadden we dan in Næstved boodschappen moeten doen. Achteraf is het altijd makkelijk beslissen.

De H’tjes fietsen uiteindelijk helemaal tot aan de camping in Karrebæksminde. Tijdens het fietsen spelen ze terug galgje…mét verboden woorden uiteraard. Moeder en vader kunnen het toch niet horen (denken ze). 

Karrebæksminde blijkt een bijzonder toeristische plek te zijn.

Op de camping is zelfs geen plaats meer op het tententerrein. Wij worden daarom op een caravanplaats gezet.

Voor de prijs van…72 euro. Zonder elektriciteit.  😳 Gelukkig is er wel een mooie keuken.

Douchen werkt hier met muntjes. Op zich krijg je ruim voldoende tijd, maar je moet dus wel betalen om warm water uit de douche te krijgen.

Hannes vindt het allemaal maar niets. En dat hebben we geweten. 🫣

Hannah zoekt ondertussen haar toevlucht op het voetbalveld naast de tent. Tja. We moeten er het beste van maken.

Na het douchen ga ik wat voetballen ⚽️ met Hannah. Ze oefent een trucje van Lamine Yamal en blijft proberen tot het lukt.

Hannes mokt intussen ergens verderop.

Ook dat hoort blijkbaar bij een vakantie met een puber. 😅

Al de hele week zien we affiches van Circus Baldoni. Ze spelen met hun nieuwe voorstelling in zowat elke grotere stad die we passeren.

En wat blijkt? Het circus 🎪 staat gewoon opgesteld naast onze camping.

Vanavond eten we aardappeltjes uit de oven, kotelet en groenten.

Na het eten fietst Hannes nog een extra rondje voor zijn Strava-statistieken. Alsof de 54 kilometer van vandaag nog niet voldoende waren. 🤣

Na ons gebruikelijke potje UNO weet hij ook Jan te overtuigen om hetzelfde rondje nog eens met hem te rijden. Blijkbaar bestaan er mensen die vrijwillig extra tegenwind opzoeken.

Hannah en ik blijven ondertussen gezellig in de ontspanningsruimte. Hannah leest en ik schrijf de blog.

Voor morgen zie ik alvast een zonnetje verschijnen op de Deense weerapp. ☀️

De wind waait echter nog steeds uit de verkeerde richting. Hopelijk doet hij dat morgen iets minder enthousiast dan vandaag. 😄💨🚴‍♀️

O ja, nog belangrijk nieuws: mijn boek is uit! 📚 Lessen in chemie van Bonnie Garmus is absoluut een aanrader.

Voor inspiratie gebruik ik vaak de Instagrampagina van Erlaseens. Haar boekentips hebben mij eigenlijk nog nooit ontgoocheld. Morgen begin ik  aan een nieuw boek: Mix Tape van Laura Buellinckx.

Vi ses i morgen! 👋