(🚴♀️ Å – Middelfart: 59,38 km)
Na twee rondjes UNO was het tijd om te gaan slapen. Al was dat eerst nog een klein spelletje Tetris.
De shelter had twee verdiepingen: eentje boven en eentje beneden.
Boven is het sowieso te laag voor Jan, dus die moet beneden slapen. De H’tjes mogen dan weer niet helemaal bovenaan tegen de rand liggen, want een val naar beneden lijkt ons geen ideale start van de dag. 🤭
Dus wordt de verdeling: de meisjes boven, de jongens beneden.
In het begin is er vooral veel jolijt. Jan krijgt bijvoorbeeld de duidelijke instructie van Hannes dat hij zijn benen niet te veel mag strekken.
Waarom? Omdat anders de “garage” (de achterkant van de shelter) open gaat.
Vanaf het moment dat iemand beweegt, hoor je werkelijk alles.
Rond 7.30 uur komt de zon piepen en worden we stilaan allemaal wakker.
De matjes en slaapzakken zijn snel opgeruimd. Ontbijten doen we met de eerste zonnestralen.
Tegen 9 uur zijn we klaar om te vertrekken.
Maar… dat is buiten onze kwelduivel gerekend. 😈
Ze heeft gisteren zó haar best gedaan om flink te zijn, dat vandaag blijkbaar alles opnieuw gecompenseerd moet worden. Dus vertrekken we uiteindelijk om 9.20 uur.
Gelukkig liggen we nog steeds voor op schema volgens onze treinbegeleider. 🚞
Ons doel vandaag: de camping in Middelfart.
Zoals de voorbije dagen komen we opnieuw maar één winkel tegen. Deze keer na 12 kilometer.
De kilometers richting winkel zijn pittig, maar tegelijkertijd machtig.
Het blijft op en neer gaan en er staat opnieuw een stevige wind op kop.
Maar die vergezichten… die maken veel goed.
In Assens doen we boodschappen in de SuperBrugsen. Vandaag geen snoepjes als extraatje. Wel een yoghurtdrankje.
Al is zelfs dat blijkbaar een moeilijke keuze. Het ene drankje bevat meer milliliter dan het andere. 🫢
Een wereldprobleem. Maar kijk…we geraken buiten zonder kleerscheuren. Een overwinning op zich. 🫠
Vanaf Assens lijkt het parcours plots wat vlakker. En dan gebeurt het…we hebben de wind mee! 🌬️🎉
Wanneer we ons fruit eten bij een kleine speeltuin, hebben we al een goede 20 kilometer afgelegd.
Ons oorspronkelijke plan is om aan het strand in Føns te picknicken, maar na 32 kilometer zien we een mooie picknicktafel staan.
Er staat zelfs: “Ta et hvil” – rust. Een uitnodiging die we niet kunnen naast ons leggen.
De picknick wordt een gezellige bedoening. Veel gelach, veel plezier. 🤩
Na de picknick is het tijd om te wisselen. Hannah komt opnieuw bij mij zitten.
Ik zal de commentaar van de treinbegeleider wel missen. Hannes maakt namelijk van elke fietsrit een volledig reisschema met alle “haltes” en tijdstippen. Bij elke halte kondigt hij in het Nederlands én het Frans aan waar we zijn en wat de volgende stop wordt.
Een echte conducteur. 🚞
Maar nu zit ik met… kabouter Kwebbel.🤣
Het gaat honderduit over haar grote dilemma: volleybal 🏐 of voetbal ⚽️?Moeilijke levenskeuzes.
Het parcours blijft heuvelachtig, maar de wind helpt ons gelukkig een handje.
Onderweg zien we dat renners zoals Skjelmose, Pedersen en nog enkele Deense wielrenners aangemoedigd worden. Woensdag start de Ronde van Denemarken en ze passeren blijkbaar op verschillende plekken waar wij de voorbije dagen gefietst hebben. Toch leuk om te zien. 😄
Rond drie uur komen we aan in Middelfart.
Het laatste stukje is opnieuw stevig met de wind op kop. Maar Hannah trapt fantastisch mee.
Dat verdient een ijsje. Hannes zoekt uit waar we het beste ijs kunnen eten en komt uit bij een Italiaanse ijssalon.
En dan zien we het: de hoorntjes worden hier gewoon ter plaatse gemaakt. Het is dan ook een heerlijk ijsje. 🍦
Daarna fietsen we nog naar de 365, onze winkel voor vandaag.
Het avondeten wordt eenvoudig: tortellini met tomatensaus en gemarineerde kip. Maar na zo’n fietsdag smaakt alles.
Aan de winkel gebeurt er nog een klein ongelukje.
Hannes, altijd even handig en voorzichtig 😉, laat een blikje Squash vallen. Een drankje dat een beetje lijkt op Sprite. Hij moest nochtans maar twee dingen dragen. 🫣 De Squash spuit overal heen…hilariteit alom. 🤭
Ik begrijp plots weer waarom mevrouw De Wilde van techniek dit schooljaar soms een beetje onnozel werd van hem. 🤪
Nog 3,5 kilometer tot de camping en dan mogen de benen rusten.
De camping is eenvoudig, maar goed uitgerust.
Er wordt koers gekeken op de televisie en er wordt gekookt in de keuken.
Hannes gaat ondertussen op verkenning in de buurt met de Pino. Hij slaagt er zelfs in om Hannah mee te krijgen. Een goed plan. Want ze waren binnen eigenlijk naar Harry Potter aan het kijken. 👀
Niet ver van hier ligt een natuurspeeltuin. En blijkbaar is die echt de moeite. Ze zijn toch maar liefst 45 minuten weg geweest. Dat zegt genoeg. 🤪
Voor de trouwe lezers: nee, we zijn nog altijd niet in de Decathlon geraakt. Simpelweg omdat er hier geen Decathlon is.
Na het eten is het tijd voor YouTube. Er wordt gekeken naar darts… en uiteraard ook naar Harry Potter. 🫠
De H’tjes zijn ondertussen opnieuw in de boeken gedoken. Voor de honderdste keer of zo.
Mijn nieuw boek ligt ondertussen ook klaar: Eerste liefde van David Nicholls.
Ik was er ooit al eens in begonnen, maar het is er toen niet van gekomen. Dus…poging twee.
Wat we morgen doen, is nog een vraagteken.
Wordt vervolgd… 🚴♀️🇩🇰
Vi ses i morgen! 👋