Dag 22: Kedeng kedeng oe oe 🚞🚉🚇🚆

(🚉 Bremen – Gent-Sint-Pieters • 🚴‍♀️ Gent-Sint-Pieters – Oostakker)

Gisterenavond is iedereen vrij snel gaan slapen. Ik was vooral heel gelukkig met een écht bed.

Hannes ook. Zijn slaapmatje had de avond voordien de strijd opgegeven, waardoor hij de laatste nacht in de tent bijna op de grond had gelegen. De echte matras was dus meer dan welkom.

Hebben we eigenlijk nog veel schade gemaakt tijdens deze vakantie?

Wel…

• de drinkbushouder van Hannes is afgebroken;
• de Pino van Jan draait niet meer helemaal goed naar links;
• en mijn Pino heeft op de terugweg nog wat averij opgelopen.

Deze ochtend loopt de wekker al om 7.15 uur af.

Jan wil nog snel douchen en ik wil dat alle zakken gevuld zijn vóór we gaan ontbijten. 

Het ontbijt is in orde. Meer dan genoeg keuze. Vooral de jongens zijn gelukkig. 😋

Daarna halen we de fietsen uit de kelder van het hotel. Handig, want daar is een aparte ruimte voorzien voor bagage én fietsen.

Ons hotel ligt amper 600 meter van het station. Ideaal dus.

Onze eerste trein brengt ons naar Osnabrück. We geraken vlot op de trein. Er wordt gelezen en uiteraard spelen we nog een rondje UNO. Jan sprokkelt opnieuw enkele extra punten bij elkaar.

De tweede trein rijdt richting Düsseldorf. Op de fietsplaatsen zit een groep mensen. Wij moeten hen vragen om plaats te maken. Met een beetje overtuigingskracht van Jan lukt dat. 

Tijdens deze rit wordt er vooral gegeten en gelezen.

Mijn vierde boek van deze vakantie is ook uit: Eerste liefde van David Nicholls. Een mooi boek. Maar eerlijk? Ik heb al betere gelezen.

Nu moet ik eens kijken welke boeken er nog op mijn e-reader staan. 😅

In Düsseldorf krijg ik zelf een klein stressmoment. Mijn fiets wil niet vlot uit de trein. Daarbij loopt mijn Pino wat schade op. Alsof dat nog niet genoeg is, blijkt de lift veel te klein voor onze fietsen. Alles moet dus via de trap. Deze keer is het crisis bij… moeder. 🫣

Trein nummer drie brengt ons normaal naar Aachen. Dat klinkt al een stuk dichter bij huis. We zitten comfortabel in een wagon met airco. De trein vertrekt…en stopt tien meter verder.

De mededeling volgt al snel: de trein rijdt niet verder. Iedereen moet uitstappen. Dus begint het grote puzzelwerk.

We vinden een alternatief via een trein richting Venlo, met overstap in Mönchengladbach. Die trein zit uiteraard stampvol. Maar gelukkig kunnen we er nog net bij.

Door de vertraging missen we opnieuw een aansluiting. Een halfuur later vertrekt gelukkig nog een trein naar Aachen. Op hoop van zegen.

Die trein brengt ons uiteindelijk zonder veel problemen naar Aachen. Nog een laatste rondje UNO. Ik sluip stilaan weer wat dichter naar de eerste plaats in het klassement.

In Aachen hebben we een kwartier om over te stappen. En… dat lukt perfect.

We stappen op een… Belgische trein! 🇧🇪

De conducteur doet zelfs speciaal het bagagecompartiment open zodat onze fietsen gemakkelijk mee kunnen.

De rit verloopt rustig. Ik doe zelfs nog een dutje.

In Luik-Guillemins ontdekken we roltrappen waarop je fiets gewoon kan blijven staan. We halen nét de trein naar Knokke.

Onze zesde trein van de dag. 😅 Ook deze keer krijgen we de fietsen zonder veel problemen binnen. Hannes is tevreden. Deze trein stopt vaak. En Hannah? Die is eerst een beetje teleurgesteld omdat we niet onmiddellijk UNO kunnen spelen.

Er zijn geen vier zitplaatsen vrij. Gelukkig duurt de rit lang genoeg. Er volgen nog twee spannende rondjes. En dan kennen we de einduitslag van het grote UNO-kampioenschap.

🥇 Goud: Jan (uiteraard volledig dankzij geluk, want UNO is puur een geluksspel… 😉)

🥈 Zilver: Anke

🥉 Brons: Hannah

🍫 Chocolademedaille: Hannes

Stipt op tijd komen we aan in Gent-Sint-Pieters. De H’tjes willen zelf nog naar huis fietsen. Dus mag ik nog één laatste keer genieten van mijn plaatsje vooraan bij Jan.

Een halfuur later staan we opnieuw voor onze eigen voordeur.

Naar goede traditie heeft onze buurvrouw Maria gekookt. Spinaziepuree met worst. Na drie weken onderweg smaakt thuiskomen toch ook wel heel erg goed. ❤️

En zo komt er echt een einde aan onze fietsvakantie.

De komende dagen staan vooral in het teken van… bijslapen, de benen wat rust gunnen en nagenieten.

Wist je dat…

• 🚴‍♀️ Aantal fietskilometers: 910 km
• 🛞 Aantal lekke banden: 1
• 🤸 Aantal valpartijen: 1
• 😅 Aantal bijna-valpartijen: volgens Hannes heel veel… volgens Jan en mij geen enkele.
• 🛖 Aantal overnachtingen in een shelter: 5 (veel te weinig volgens Hannes)
• 🤯 Aantal ruzies tussen de H’tjes: oneindig veel
• 🫣 Aantal crisissen: te veel…
• 🤪 Aantal grappige momenten: ontelbaar

Ik vroeg mijn medereizigers om hun persoonlijke top van de vakantie te maken.

Hannah – onze allerliefste kwelduivel ❤️

1. Drie weken samen op stap.
2. Met papa en mama fietsen.
3. Met de fiets door Kopenhagen.
4. Tic Tac en Frisk eten.
5. Slapen in shelters.
6. Minigolf.
7. Voetballen.
8. Grote ijsjes eten.

Hannes – treinbegeleider en shelterlover 🚞

1. De treinen.
2. De shelters.
3. Kopenhagen.
4. Treinschema’s maken.
5. Minigolf.
6. Grote ijsjes.

Jan – reisregelaar en nuchterheid zelve 😄

1. Drie weken samen op stap.
2. Møns Klint.
3. De vergezichten over de Oostzee.
4. De gezellige haventjes.
5. Eindwinnaar van UNO.
6. Pannenkoeken met ijs.

Mijn top vijf – vredesonderhandelaar 🙃

1. De leuke gesprekken met de H’tjes tijdens het fietsen.
2. De zeldzame momenten waarop we de wind eens mee hadden. 💨
3. De prachtige vergezichten.
4. Een pannenkoek 🥞 na een pittige rit.
5. Mijn dutje op Jan zijn verjaardag. 🎂

Tot slot wil ik iedereen bedanken die de voorbije weken heeft meegelezen, gereageerd, gelachen en meegeleefd.

De Pino’s mogen nu even op rust.

En wie weet… trekken we volgend jaar gewoon opnieuw op avontuur. 🚴‍♀️❤️

Tot de volgende! 👋