Gisterenavond, toen het eindelijk ophield met regenen 🌧️, kon Hannes niet snel genoeg uit de shelter verdwijnen om droog hout te gaan sprokkelen. Le moment suprême. Vuur maken. 🔥
Na enkele verwoede pogingen moest hij uiteindelijk toegeven dat het niet zou lukken. Zijn vakantie is dus officieel nog steeds niet geslaagd. Volgens hem toch. 🤭
Deze nacht pisten de engeltjes af en toe eens in hun bed. (Maintje, mijn oma zei dat vroeger altijd wanneer het regende. Plat Oostends blijft een prachtige taal. 😅)
Rond kwart voor acht worden we stilaan wakker. Ik heb het koud. 🥶
En dan ontdekt Hannah plots een groot zwart beest in de shelter. De matjes en slaapzakken kunnen niet snel genoeg opgeruimd worden. 🤪
Daarna breekt Hannah haar dagelijkse momentje aan. Een akkefietje met haar broer mondt uit in…crisis nummer 1.
Gelukkig helpt wat jongleren met de voetbal om de emoties weer wat te laten zakken. Tot Hannes de bal aan zijn voeten krijgt. En de bal vervolgens in de beek rolt. 🫠
Uiteindelijk slaagt Hannah erin om hem eruit te vissen. Einde crisis.
Om half tien kunnen we eindelijk vertrekken. Het is frisjes. We fietsen opnieuw door allerlei kleine gehuchtjes met heerlijke namen, zoals Moltrup.
Tijdens een afdaling belanden Jan en Hannah plots in de struiken.
Ja hoor… Jan gaat altijd all the way.
En vandaag moest het er eens van komen. Een bijna-botsing met een auto dwingt hem uit te wijken. Gelukkig vangen de struiken de val op. Geen gewonden. Wel een logistiek probleem.
Het stuur van Jan staat scheef. Na een half uur sleutelen en prutsen is het voldoende hersteld om verder te rijden. Helemaal in orde is het niet. Hopelijk heeft Jan zijn lesje geleerd. 🫣
Ondertussen houdt Hannah zich bezig met het entertainen van een naaktslak.
En Hannes? Die zoekt informatie op voor een toekomstige busreis door Vlaanderen en Wallonië. 🚌 Iedereen zijn hobby. 🤣
We zetten onze tocht verder. Af en toe vallen er een paar druppels. Het blijft fris. Hannah heeft het koud. Dus krijgt ze mama’s goede regenjas. 🤭
Het parcours blijft golvend. Er staat opnieuw een stevig windje. Vandaag vooral zijwind.
Tegen de middag bereiken we Haderslev. Tijd voor boodschappen én picknick. Maar vooral…tijd voor TicTac.
De H’tjes zijn er namelijk in geslaagd om zeven dagen lang geen ruzie te maken IN de tent. Onze boekhoudster Hannah heeft dit nauwkeurig bijgehouden.
In de Netto vinden ze niet de juiste smaak en grootte. Een kleine teleurstelling. Maar gelukkig vinden ze in de Rema 1000 alsnog de gewenste buit.
Uiteraard volgt meteen de volgende discussie: wie mag wanneer een Tic Tac eten? Gezellig. 😏
De picknick duurt niet lang. Er staat behoorlijk wat koude wind.
We hebben nog 34 kilometer te gaan tot de camping. Maar onderweg wacht gelukkig nog een veelbelovende tussenstop: een pannenkoekenhuis. 🤤
Het parcours blijft op en neer gaan. Maar de beruchte wasbordheuvels van vorige week zijn grotendeels verdwenen.
Nu zijn de beklimmingen wat langer, maar de afdalingen ook. En vooral: je kan langer genieten zonder meteen weer te moeten bijtrappen.
Voor we het weten zijn we aan onze tussenstop. Hier lag oorspronkelijk een mogelijke camping, maar we beslissen toch door te rijden.
Vorige keer koos Hannes een ijsje in plaats van een pannenkoek. Daar had hij achteraf spijt van. Die fout maakt hij geen tweede keer. 🤪 Hij bestelt een pannenkoek met ijs, chocoladesaus én slagroom. Jan kiest een gelijkaardige versie, maar met banaan erbij. Ik hou het bij een eenvoudige pannenkoek met suiker. Hannah kiest opnieuw voor een ijsje. Iedereen content.
In Løjt Kirkeby pikken we de route opnieuw op. Daar doen we nog boodschappen in de SuperBrugsen. Ondertussen toch uitgegroeid tot onze favoriete winkel van de reis.
Vanavond eten we krieltjes, bloemkool in een yoghurt-mayonaisesaus en zalm. Aan de kerk ⛪️ gaan Hannah en ik nog even naar het toilet. Ook daar blijkt er gewoon een openbaar toilet te zijn.
Daarna rijden we in gestrekte draf door een bos richting Aabenraa. We fietsen langs de haven naar de camping.
Onderweg nemen we nog één verkeerd klimmetje mee omdat de navigatie niet helemaal meewerkt.
Maar tegen 17 uur komen we heelhuids aan. Jan en ik zetten de tenten op.
De H’tjes zoeken ondertussen hun toevlucht in de recreatieruimte. De douche is heerlijk. Dat doet toch altijd deugd.
En mijn fietsbroek kan eindelijk opnieuw gewassen worden. 🙃
Later op de avond dient zich nog een tweede crisismoment aan. Waarom precies? Dat weet eigenlijk alleen Hannah.
Een beetje zalm en paprika blijken wonderen te doen. Eten blijft soms een gevoelig moment. Dat loopt al een tijdje wat moeilijker. Morgen wacht de laatste fietsdag. Dan hebben we fietsroute 8, de Oostzeeroute, volledig afgewerkt. 🙃
Daarna begint het volgende avontuur:
uitzoeken hoe we met de trein naar huis geraken.
Ik hoef jullie waarschijnlijk niet te vertellen dat onze treinbegeleider daar al uitgebreid onderzoek naar heeft gedaan. Het liefst kiest hij uiteraard de route met zoveel mogelijk treinen én zoveel mogelijk overstappen. 🚃🤓
We zien wel wat morgen brengt.
Vi ses i morgen! 👋