Category: Niet gecategoriseerd

Gisterenavond kregen we nog een serieus onweer te verwerken. Regen, donder en bliksem…alles erop en eraan dus. Het duurde even vooraleer de H’tjes hun slaap vonden. Hannah vond het nodig om wat kopstand te doen 🤦‍♀️.

Deze ochtend regent het nog steeds, gelukkig niet meer zo hard. 

Hannes is supersnel uit zijn bed. Kan je al raden waarom 🤪?

Niet voor het ontbijt deze keer…hij wil gaan poolen. Tot hun grote spijt vinden ze de keu niet. Dju toch. 

Het ontbijt dan…er was echt niet zo heel veel. Ik vond moeilijk mijn goesting. De H’tjes en Jan kiezen voor een eitje. Ik kies dan maar voor een boterham met eiersalade. We hebben tijd vandaag dus spelen we nog een spelletje…pool. Deze keer trekken Hannes en ik aan het kortste eind. Het was toch weer nipt. 

Jan en ik ruimen de kamer op en de H’tjes… die poolen weer. Hannes wil nu op elke plaats een pooltafel 😳.

Rond 10u vertrekken we in de miezerregen. 

De eerste stop is de Arc de Triomphe. Toch wel een must see. Je kan tot boven en dan heb je daar toch een prachtig uitzicht over Vientiane. De stad is toch groter dan ik dacht. 

Dan vertrekken we richting Friendship Bridge 1, de grensovergang. 

We fietsen langs enkele regeringsgebouwen en het koninklijk paleis. Er zijn heel wat grote wats (tempels), vrij indrukwekkend allemaal. 

Voor dat ik het door heb, is het tijd om te eten. 

Wanneer we net binnen zitten begint het te stortregenen. Hebben we chance 😅. Na het eten bellen we opnieuw met een jarige. Deze keer bellen we haar uit bed, het is mijn lieve zus, Elke. We eten dan ook een taartje als dessert op haar verjaardag 🎂.

Het regent nog, maar gelukkig niet meer zo hard. De H’tjes hebben hun poncho aan, dat is eventjes geleden. De riolering werkt hier niet echt goed, er blijft dus heel wat water op de baan liggen. 

Na een goed uurtje fietsen komen we aan de grens. En dan begint het 😂. We moeten een stempel krijgen dat we uit Laos gaan. Dit valt nog redelijk mee. Maar dan…je mag niet fietsen op de brug, dit gebeurt met bussen. Volgens de mensen in het hokje moeten we naar de bushalte. 

Op de eerst bus mogen we, zoals verwacht, niet mee. Ha ja, we geraken er gewoon niet in met de fietsen. Uiteindelijk komt een man ons zeggen dat we moeten fietsen 🚴‍♀️. Het is terug harder aan het regenen. 

Dan komen we aan in Thailand 🇹🇭. We moeten nog een stempel hebben. We moeten naar een bepaald loket gaan. Eerst wisselen we onze kippen 🐓 terug in batjes. Moeten we toch naar iets anders. We krijgen nog een extra formulier mee…voor de fietsen 🤦‍♀️💁‍♀️. Maar we krijgen onze stempel…en zijn dan ook 200 THB lichter… maar we zitten terug in Thailand. 

De eerste stop is … in de 7-eleven 🤣. Iets met mentossen…

We fietsen door naar het station 🚉. Morgen willen we graag een trein nemen. Maar dit blijkt dan toch niet zo simpel als gedacht. Op de trein die we willen nemen kunnen/mogen geen fietsen. Die moeten we met de nachttrein meegeven. Dit is de uitleg van de man aan de bagage. 

Volgens de man aan het loket zouden we de fietsen wel kunnen meenemen op de lokale (stop-) trein. Bij navraag bij de man aan de bagage kan dit dan weer niet. Maar hij geeft het toch nog een kans…we moeten onderhandelen met het personeel. Tickets boeken lukt niet vandaag want er is iets mis met het systeem. 

We fietsen naar ons hotel, vlakbij het station. Er is een zwembad aanwezig. De H’tjes content. Ik ben vooral blij dat ik mijn natte kleren kan uitdoen. Vandaag waren ze eens minder nat van het zweten…maar heel nat van de regen. 

Jan vindt een heerlijk hamburger 🍔 restaurant. Iedereen eet alles op, zegt genoeg hé. 

In de 7-eleven kiezen de H’tjes nog een ijsje. Hun moto luidt ‘One icecream a day, keeps The doctor away’ 🤣. 

Aangekomen in ons hotel, beslist Hannes na zijn avondwandelingetje om nog een plons in het zwembad te nemen. Hannah beslist haar broer te volgen.  Het is verlicht zoals in een disco 🪩.  Om 20u vliegen ze van het zwembad in hun bed 😀. 

Morgen kunnen we het rustig aan doen. Onze trein vertrekt om 12u55. Hopelijk kunnen we mee met de fietsen. Fingers crossed 🤞. 

We hebben zo’n kleine 2 weken in Laos gefietst. Wat is ons bijgebleven:

• Wondermooie natuur
• De geweldig mooie watervallen
• Interessant
• Back to basic
• De vele dorpjes die we passeerden
• Veel scholen gezien, weinig die open waren
• Veel Chinese Taal
• Weinig kennis van de Engels taal
• Sabaidee (hallo), fallang 
• Zwaaiende/roepende kinderen en mama’s. 
• Soms hele slechte wegen
• De denderende vrachtwagens
• Armoede 
• Douches boven het toilet 💁‍♀️🤣
• De kip 🐓 (waardoor we miljonair waren)

Laos 🇱🇦, je was een geweldige ontdekking. 

(Vandaag door de regen, niet veel foto’s 😏)

Tot morgen ❤️!

Om 5u word ik wakker. Het is plots stil in de kamer. De elektriciteit is uitgevallen. Dat gebeurt hier soms wel eens. Ik kan nog wat uurtjes verder slapen. Rond half 8 wordt mijn compagnon wakker. We ruimen alles op. Hannes en ik gaan een pannenkoek halen als ontbijt. 

En tegen 8u45 zitten we op de fiets. De bestemming van vandaag is Vientiane, de hoofdstad van Laos. 

Het begint al aardig op te warmen. Het heeft deze nacht nochtans geregend, dan is het ‘s morgens vaak iets ‘frisser’.

Het is vandaag relatief vlak, we blijven de Mekong volgen. 

We passeren meer steden/dorpjes dan de voorbije dagen, je ziet dat we een grote stad naderen. We zien aan de kant heel wat steengroeven. Er wordt hard gewerkt. 

Wij werken ons in het zweet 🤣. Jan kan zijn t-shirt uitwringen. 

Nat in het zweet komen we aan in een of ander resort om iets te eten. Het ziet er allemaal zeer romantisch uit 💕. De H’tjes zien hier een potentiële trouwlocatie voor ons 🤣. Het eten is gelukkig ook heel lekker. We hebben dan al 42 km in de benen. 

Deze namiddag is het broeierig warm 🥵. Ondertussen heb ik een nieuwe compagnon. Aangezien het plat is, komt Hannah wat bij mij fietsen/kletsen. Ze wil haar verjaardagsfeestje bespreken (het is pas in november 😇). Na 10 km stoppen we in een echte supermarkt voor een frisse cola. Het is nodig. Ik smelt 🫠 ter plaatste. 

Rond 14u30 komen we aan in ons hotel. En het is eentje met een zwembad. We zijn nog niet helemaal geïnstalleerd of de H’tjes zitten al in het zwembad. Niet veel later duiken Jan en ik er ook in. Er is hier een pool-en kickertafel. Café—sporter Hannes is doodcontent 🤩. 

Hannes belt dan even met zijn klas. Hij straalde 😌. 

Vandaag wordt tante Leen 40 dus bellen we even met haar 🥳. 

Aangezien het pokkenheet is verdienen we allemaal een ijsje. Hannes wil naar de Swensens gaan. 

Jan en ik kiezen voor een fondue. De H’tjes zijn ook heel content met hun keuze…check hun gezichtjes 😍. 

Dan volgt de poolclash: Hannah-Jan tegen Hannes-Anke. Het gaat enorm gelijk op. Het spel wordt beslist op de allerlaatste bal 🎱. En…dankzij Hannes winnen wij. Het oefenen op zijn mini-tafeltje loont duidelijk!!! Die jongen heeft een topdag vandaag 😀. 

We eten een hamburger 🍔 in ons hotel. Zo blij om eens geen rijst of noedels te moeten eten 😀. 

We gaan nog even naar de avondmarkt. Dit zijn keiveel standjes met vooral kleren. We horen luide muziek en zien veel gekleurde lichten. We gaan eens op onderzoek. Het blijkt een soort van kermis te zijn. Hannah haar ogen blinken als ze de botsauto’s ziet. Ook Jan zijn kinderhart maakt een sprongetje. Die 2 lefgozers gaan dan een rondje op de botsauto’s 🤪. Hannes vindt het maar niets. Teveel lawaai. Wij gaan dan maar een beetje verder wandelen op de avondmarkt en keren terug naar ons hotel. 

We spelen nog een potje pool. Luca Brecel 2.0 🤣 vs een beginneling. Zoals je merkt verlies ik dus grandioos. Jan moet dan ook nog een potje spelen. Hannes heeft echt de smaak te pakken 😇. 

Morgen staat een korte tocht op het programma. We gaan terug naar Thailand 🇹🇭. 

Tot morgen ❤️!

Na een goede nachtrust zijn we terug klaar om te fietsen. Na het ontbijt (cornflakes die we een paar dagen geleden gekocht hebben en muesli) prepareren we de fietsen en kunnen we vertrekken. Het heeft deze nacht geregend, maar de weg valt goed mee. 

We fietsen vooral omhoog tussen de bergen door. Regelmatig steken vrachtwagens en minibussen ons voorbij. We passeren minder dorpjes dan gisteren. We vinden wel genoeg fris water langs de weg. Een banaan en wat koekjes geven wat extra energie. Het is nodig. Er zijn heel wat klimmetjes. Maar het gaat vrij vlot. Ik voel het zweet langs mijn gezicht stromen. 

Net voor de middag fietsen we terug in een dorpje waar de vrouwen met heel veel kinderen onder andere ananas 🍍 verkopen. De H’tjes (en zeker Hannes) vinden dit heel lekker. 

Hoe dichter we bij onze bestemming komen, hoe meer putten er terug in de weg zitten. We laveren terug rond de putten. De vrachtwagens moeten soms vreemde toeren uithalen. 

Rond etenstijd passeren we een echt restaurant. We eten rijst. Er wordt hier bijna alleen maar rijst geserveerd. Aan het restaurant is een guesthouse verbonden, maar we kiezen voor een iets meer in het dorp. Tijdens onze middagpauze begint het te regenen. Ideale timing zou ik zo zeggen 😜. 

Na de volle 800 meter fietsen komen we aan op onze slaapplaats. 

Het guesthouse is heel basic. Er moeten terug 2 kamers genomen worden. In een van de twee kamers is er geen warm water, er zijn geen lavabo’s, om het toilet door te spoelen moeten we een pot met water vullen. De bedden zijn hard, we slapen echt op een plank. 

Deze middag test ik de ‘matras’ al eens uit. Ik doe een dutje terwijl Jan en de H’tjes een spelletje spelen. 

Het heeft deze namiddag heel hard geregend. Tijdens een kleine wandeling (met heel veel gezaag) zien we dat de weg veranderd is in een modderpoel. Dat belooft voor morgen!!

Daarna is het Rummikub tijd. Laat ons zeggen dat het voor mij een rampsessie was. Jan was de winnaar van de dag 🫣, de lucky bastard. 

Deze avond eten we in hetzelfde restaurantje als deze middag. Veel keuze is hier immers niet. 

En na een spelletje boonanza, met Hannah als winnaar, is het tijd om te slapen. 

Jan en Hannah delen de kamer en Hannes en ik. Hopelijk hebben we een goede nachtrust zodat we fris zijn om morgen terug te knallen. 

Tot morgen ❤️!

Mijn avond eindigde gisteren op de …. pot. Leve een pilletje imodium. 

Hannes slaapt lang deze morgen. Om 8u15 komt er leven in. Het is de eerste keer dat hij zo lang slaapt. Tja, de rustige vibes van zijn moeder zeker 🤣. In de andere kamer is er al om 6u30 leven in de brouwerij. 

Na het ontbijt (frosties en muesli) ruimen we op, maken de fietsen klaar en tegen 9u10 kunnen we vertrekken. 

Volgens de reisleider staat er zo’n 55 km op het programma en 300 hoogtemeters. 

We starten de dag met wat lichte regendruppels. Onze weg is de vertrouwde 4. Het eerst deel vrij veel omhoog. We fietsen vooral tussen de bomen. Mijn trouwe partner trapt terug goed mee. Vandaag passeren we heel wat ramboetanstandjes in het eerste deel. 

Tijdens een fruitstop kopen we nog een ananas 🍍 die ze snijden voor ons. Maar voor de rest gebeurt er niet zo heel veel. Verstand op 0 en trappen. 

Wat wel opvalt in vergelijking met de vorige 2 dagen is dat we al wat kleine restaurantjes gepasseerd zijn. Er is dus hoop op warm eten deze middag 😀. En ja, aan een echt restaurant stoppen we. Er zit geen volk maar we kunnen er wel eten 😀. Tijdens het wachten op het eten zien we iemand vissen 🎣 in de vijver en wordt er eventjes een kip geslacht… eventjes denken we dat dit de kip voor bij het eten is. Hannes heeft dan maar besloten om kipetariër te worden (hij zal geen kip meer eten 😜). Het eten is lekker (rijst met groentjes). 

We zetten de fietstocht verder. De meeste hoogtemeters zijn achter de rug. Dus de slagorde verandert. Hannah komt bij mij. 

Ons uitzicht verandert ook. We hebben zicht op de vele rijstvelden en bergen. Wauw!! De max! 

De baan verandert jammer genoeg ook. Die wordt slechter en slechter. Je kan het soms geen baan meer noemen. We slingeren rond de putten. Er rijden heel wat vrachtwagens, die zien nogal af. De auto’s moeten hier echt wel sterke veringen hebben. 

Er wordt vandaag veel gewerkt op de rijstvelden. We zien heel wat rijstboeren. 

Het is zondag vandaag, maar volgens mij is elke dag hier een normale dag. 

Rond 16u arriveren we in het guesthouse. Er is een restaurant aan verbonden…maar het is gesloten vandaag…dju toch. Maar de jongeman

Stelt voor om rijst te maken voor ons!! Jiha! We verfrissen ons en ik rust wat. Hannes amuseert zich in de douche en Hannah jongleert. 

Het eten is lekker 😋. 

Er wordt nog een spelletje Rummikub gespeeld. Tot zijn eigen grote vreugde wint Hannes, maar hij vindt dat hij te weinig punten heeft…er heerst toch een lichte teleurstelling. 

Morgen wordt een zware dag. ‘Slechts’ 33 km, maar het wordt stevig klimmen. 

We laten nu de beentjes wat rusten om er morgen volop tegenaan te kunnen gaan. 

Een filmpje van de eerst dagen in Laos

Tot morgen ❤️!!

We hebben een rustige, herstellende nacht. Iedereen slaapt goed en de wonden kunnen wat ‘helen’. 

Ons ontbijt bestaat uit yoghurt en cornflakes (die we meenamen uit Luang Prabang). 

We hangen de zakken aan de fietsen en kunnen vertrekken. Vandaag fietsen we op de 4. Een weg in…asfalt 🎉🥳.  

Het eerste stuk is vrij vlak. We fietsen immers terug naar de Mekong. Vanaf de Mekongbrug fietsen we omhoog.  We moeten vandaag terug een 400tal hoogtemeters doen. Dit lijkt voor een wielertoerist niet zo heel veel, maar met onze Pino’s en bagage is dat echt wel zweten 🥵. Het is een gestage klim. We klimmen rustig omhoog. Aan een restaurantje nemen we een break. Een cola, yoghurtdrankjes en een wortel 🥕 moeten voldoende energie geven om verder te kunnen. 

Er passeren wel wat vrachtwagens. Die moeten zich langs alle punten manoeuvreren. Voor ons, als fietser, ligt de weg behoorlijk goed. Wij kunnen gemakkelijk de putten omzeilen, maar de auto’s en vrachtwagens hebben wat meer werk. 

Langs de weg zien we heel wat standjes die meloen 🍈 verkopen. We rijden door verschillende dorpjes. Het leven is hier zo helemaal anders. Mensen zijn op het land aan het werken, anderen zitten samen voor hun huis, kinderen spelen… en als wij passeren wordt heel vaak geroepen en gezwaaid. 

Als we bijna boven zijn stoppen we om nog even bij te tanken met koekjes en water. We passeren heel wat kleine winkeltjes. De zoektocht naar een restaurantje of iets waar we kunnen eten verloopt heel wat moeilijker. Al 2 dagen vinden we niets onderweg. Net voor Sayaboury stoppen we om een meloen te eten. We hebben zoveel standjes gepasseerd, dan moeten we toch even proeven. Er zit niet zo heel veel smaak in, maar de honger is even gestild. We nemen terug een kleinere weg, gelukkig ook geasfalteerd 😀. Er zijn een paar jongetjes die ons met hun brommertje en fiets volgen. Dat is trouwens zot van hoe jong er gereden wordt met zo’n brommertje. Vaak zitten lagere schoolkinderen aan het stuur. Ze zitten er vaak met 3 of zelfs met 4 op. En een helm…dat zie je hier al helemaal niet. 

Tegen half 2 zijn we in Sayaboury. Er zijn hier superveel guesthouses. Dan is het kiezen op goed geluk. Heel veel info is er niet te vinden op het internet, enkel de reviews zijn een referentie. 

Familiekamers hebben ze niet. Deze keer zullen Hannah en Jan samen slapen en Hannes en ik. Hannes vindt dat ik al teveel aandacht aan Hannah gegeven heb 🤣. Het is nu zijn beurt. De prijs is belachelijk laag…€6 voor een kamer. Het zijn verzorgde kamers met airco, een douche waarbij het toilet eens niet nat wordt én goede wifi 🛜. 

Ik heb een serieus hongertje. In een cafeetje vlakbij drinken we een smoothie en eten we een chocoladecake. 

We rijden door naar de supermarkt. Een Chinese supermarkt. Ja, de Chinezen hebben hier heel veel in handen. Ze bouwen hier van alles bij, steunen landbouwers… ze hebben hier heel veel invloed. Bijna alles staat hier in het Laotiaans én Chinees. Spijtig genoeg begrijpen we beide talen niet…maar Google Translate to The rescue. Er zijn hier heel weinig mensen die Engels spreken. Het is dus met handen en voeten proberen ons verstaanbaar te maken. 

De H’tjes moeten nog wat toetsen maken. De laatste loodjes ook voor hen…het volledige pakket van wiskunde is af 😅. En…ze zijn met glans geslaagd 🤩. 

Ik heb een hippe eettent gevonden niet ver van ons guesthouse. De meer gegoede Laotianen (denk ik toch) komen hier eten. De muziek staat behoorlijk luid. We bestellen wat rijst en frietjes. Ik moet echter lang wachten op mijn bestelling, ze zijn die dan vergeten. Aangezien de muggen 🦟 ons gevonden hebben (en wij de spray vergeten zijn), beslissen we naar ons guesthouse terug te keren. Onderweg stoppen we nog om een gerechtje met rijst voor mij te bestellen. 

Dan is het tijd om te rusten. Het zijn vermoeiende dagen geweest. De benen mogen weer omhoog liggen 😀. 

Morgen fietsen we verder door het mooie Laos. We blijven route 4 volgen in de richting van de hoofdstad Vientiane. 

Tot morgen ❤️!

Gisterenavond vond ons klein fret het nodig om haar broer te jennen. Gevolg: inslapen op de houten bank van de kamer en geen ijsje de volgende dag. 

Maar we hebben allemaal een goede nachtrust gehad. 

Rond 7u zijn we allemaal wakker. Gisteren was de was niet gelukt, maar geen nood… om 7u15 staat Jan al aan de laundry. Aangezien er geen kip-munten zijn, moest Jan zich via een app aanmelden om de was te kunnen doen en betalen. 

Het ontbijt dan…we mogen uit een menukaart kiezen wat we eten. De kindjes kiezen voor brood met confituur, Jan en ik voor bananenpannenkoeken. 

De pannenkoeken zijn echt lekker. Het duurt even voor de broodjes komen, maar dan loopt het wat verkeerd. Hannes krijgt een broodje met confituur én 2 gekookte eitjes. Hannah krijgt…niets. We vragen het een aantal keer, maar er is duidelijk een taalbarrière én een serveerster die precies geen goede dag heeft. Na het aanspreken van de hotelbaas kan Hannah eindelijk ontbijten. 

De was 🧺 is ondertussen gedaan. We kunnen die vandaag wat laten drogen in de zon. 

Er staat een bezoek aan de Kuang Si watervallen op het programma. 

Jan onderhandelt voor een tuktuk 🛺. Goh, dat onderhandelen blijft toch niet mijn ding. Voor 500 000 kip (€ 20) hebben we een chauffeur die ons afzet en terug naar Luang Prabang brengt. Waarschijnlijk weer teveel betaalt, maar we hebben ons vervoer. 

De rit duurt ongeveer een uurtje. We hobbelen richting de waterval. 

Na het betalen van de ingang worden we met een elektrisch wagentje bijna aan de voet van de waterval afgezet. Vandaag spelen we voor toerist, het is hier een ware toeristische attractie, gelukkig zitten we in het laagseizoen. We moeten eerst langs een soort van marktje waar je eten, drinken en wat hebbedingetjes kan kopen, uiteraard aan een prijsje.
Daarna passeren we een soort van opvangcentrum voor zwarte beren 🐻.

We stappen verder naar de eerste zwemplek. Het water is helderblauw. Het ziet er koud uit… Jan en de H’tjes trotseren het koude water. Ze vinden het fantastisch. We gaan een verdieping hoger. Hier kunnen ze duiken en springen in het water. Ik geniet ervan om hen te zien genieten 😊.

 

Er is nog een derde etage. Ook hier plonsen ze in het water 💦. 

Na het zwemmen stappen we door naar de grote waterval, echt impressionant. Het is een toeristische attractie maar het is echt de moeite waard!!!

Langs de trappen kan je naar helemaal boven. Er zijn meer dan 500 trappen!! 

Wanneer we boven zijn zien we niet zo heel veel. We kunnen, mits extra betaling, nog een beetje hoger. Dit doen we, maar buiten een bar is er niet veel meer te zien…we eten een cakeje en drinken dan maar iets 😀. 

Voor de afdaling kiezen we het avontuurlijke pad. Er is onmiddellijk nog een plekje waar gezwommen kan worden. De waterratten moeten eerst wennen aan het koude water, maar nemen toch een duik. 

Na het zwemmen dalen we verder naar beneden. Het is ondertussen al bijna 14u. De elektrische busjes brengen ons terug op de parking waar we onze chauffeur in zijn hangmat zien slapen. Hij zal uitgerust zijn om ons terug te brengen 🤣. 

Een uurtje later zijn we terug in Luang Prabang. 

De H’tjes willen nog wat fietsen (er zijn fietsen aan het hotel). Zij mogen zelf fietsen en Jan en ik nemen samen de Pino. Het hoofddoel is een ijsje met bollen. We vinden een gelato (met Westerse prijzen). Uiteindelijk mag Hannah een ijsje met één bolletje. 

We fietsen nog wat verder door de stad. 

We beklimmen nog Mount Phousi. Met 300 treden zullen we zeker aan meer dan voldoende stappen komen vandaag. We passeren heel wat boeddhabeelden, zien de footprint van Boeddha en hebben boven een machtig uitzicht over de omgeving. We hebben het warm 🥵 gekregen. We fietsen terug naar ons hotel en de H’tjes zoeken verkoeling in het zwembad. Ik kies ervoor om een dutje te doen en Jan bekijkt de route. 

Voor het eten kiezen we hetzelfde restaurantje van gisteren, het was teug heel lekker alleen zaten er heel veel muggen 🦟. 

Om af te sluiten struinen we door de avondmarkt. 

Zo hebben we onze rustdag maximaal benut…maar niet om te rusten 🤣. 

Vandaag is Hannah haar meester 60 jaar. Dat vraagt om een telefoontje met de meester 📞. 

En dan is het tijd om te slapen. Hopelijk slapen de H’tjes sneller in dan gisteren. 

Want…morgen gaan we weer echt fietsen. 

Tot morgen ❤️!