(🚴♀️ Bregninge – Tøvelde: 52,9 km)
Gisterenavond vond er in de tent naast ons een heus kooigevecht plaats. Er zijn gelukkig geen slachtoffers gevallen… voorlopig althans. Vandaag zullen we zien wat de uiteindelijke schade is. 👀
Deze keer zorgt de camping voor het ontbijt. De avond ervoor een bestelling plaatsen, om 8u de volgende dag pistoletjes.
Net na het ontbijt volgt crisis nummer één. Deze keer gaat het niet over de kleur van Mentos, maar over wie op welk stoeltje mag zitten 😳.
Na enige tijd verricht de vredesonderhandelaar opnieuw bewonderenswaardig werk. (Pluim voor mezelf. 🤣)
Rond 9.50 uur kunnen we vertrekken. Vandaag zijn we namelijk met de trein op stap. Hannes heeft een volledig spoorboekje opgesteld, inclusief haltes en timing. Zoals het een echte trein betaamt, vertrekken we al met vertraging. En die vertraging blijft vervolgens oplopen.
In de ochtend fietsen we door bossen en langs de kust. Het is hier toch echt prachtig. Het parcours blijft glooiend: op en af, op en af. Regelmatig hoor ik vooraan mijn conducteur de verschillende haltes afroepen. Die had hij gisteren allemaal mooi op een blaadje genoteerd.
Onze eerste echte stop is aan de veerboot in Stubbekøbing. Dit is een van de oudste overzetboten van Denemarken. We moeten even wachten want de boot vertrekt pas om 12u.
Een kwartiertje later staan we aan de overkant, op Bogø. Daar doen we boodschappen. We moeten er een tweetal kilometer voor van de route afwijken, maar het is ook de enige winkel die we vandaag zullen passeren.
Het grootste H’tje heeft ondertussen honger. En dat hebben we geweten.
“Ik heb honger.”
“Ik heb écht honger.”
“Wanneer gaan we eten?”
Zijn plaat bleef precies hangen🤣.
We slaan eten in voor zowel de middag als de avond en vinden vervolgens een leuke vijver voor onze picknick. Wonder boven wonder trekt de donderwolk stilaan weg. Honger gestild, humeur hersteld.
Deze namiddag fietsen we naar het eiland Møn.
Via een smalle weg over het water bereiken we ons volgende eiland. Het blijft op en neer gaan. En dan plots… regen.
We stoppen even om onszelf én het karretje regenproof te maken. Gelukkig blijft het beperkt tot een buitje. Voor Hannes zijn dienstregeling maken we van het buitje een storm. Vertraging voor een beetje regen is maar flauw hè. De wind is de hele dag aanwezig en kiest opvallend vaak de verkeerde richting uit.
We volgen route nummer 8 verder. Even langs de kust, daarna weer het binnenland in.
Plots zien we op een straathoek een gezellig cafeetje met aantrekkelijke taartjes. Dat vraagt natuurlijk om een tussenstop. We bestellen worteltaart. Het smaakt heerlijk.
Nog vijftien kilometer tot aan onze shelter.
Voor de laatste zes kilometer wisselen we nog eens van plaats. Hannes en Hannah rijden samen en ik verhuis naar Drollie bij Jan.
“Gelukzak dat jij bent,” krijg ik van Hannah te horen. 🤣
Terwijl ze fietsen, spelen de H’tjes galgje. Hilarisch om te volgen. Het blijft grappig hoe onze pubertjes tegelijkertijd kunnen fietsen, raden, discussiëren én lachen.
Na een laatste stevig klimmetje bereiken we onze slaapplaats met veel vertraging.
Er staan drie shelters en een grote weide voor tenten. Wij kiezen voor een shelter. Hannes wil zich beschermen tegen de muggen 🦟 en installeert daarom de binnentent in de shelter.
En jawel hoor… tijd voor crisis nummer twee.
Hannah wil naast mij slapen. Door de binnentent is er echter onvoldoende plaats om drie matjes naast elkaar te leggen. Hannes probeert mij dan weer te overtuigen om bij hem te slapen, zogezegd zodat ik geen last zou hebben van de muggen.
Morgen kennen jullie het resultaat. 🤣
We frissen ons wat op en richten onze shelter in.
Vanavond staat pasta pesto met balletjes en tomatensalade op het menu. Simpel, maar lekker na een dag fietsen.
Ondertussen heb ik mijn tweede boek uit. Een nieuw leven van Michael Somers is echt een aanrader voor wie houdt van sportbiografieën met net dat tikkeltje meer. Het boek zet je aan het denken. Iedereen zou eigenlijk een passie moeten hebben.
Intussen ben ik begonnen aan boek nummer drie: Lessen in chemie van Bonnie Garmus. De eerste hoofdstukken zijn alvast veelbelovend.
Morgen fietsen we naar Møns Klint. Dat is een spectaculaire kuststrook op het Deense eiland Møn, bekend om zijn witte krijtrotsen die tot 128 meter hoog uit de Oostzee oprijzen. We plannen daar een kleine wandeling voordat we verder trekken naar onze volgende shelter. We zouden graag naar een shelter gaan in de tuin van een museum.
Vanaf morgen wordt er af en toe regen voorspeld en zal de wind behoorlijk aanwezig zijn.
Maar eerst nog een belangrijke vraag: wie slaapt vannacht naast moeder? Dat lijkt voorlopig spannender dan de weersvoorspelling. 🤭
Vi ses i morgen! 👋