Buiten een schreeuw en heel wat gesnurk van onze Duitse medefietsers hadden we allemaal een goede nacht (moeder incluis).
De ochtend verloopt vlot. Tegen 9.25 uur zijn we klaar om te vertrekken. Deze keer in een gewijzigde slagorde. De H’tjes hebben ons kunnen overtuigen om de eerste tien kilometer zelf te fietsen.
We rijden verder langs het pad aan zee. Het is vlak en de wind blaast nog niet al te hard. We gaan goed vooruit. Ik zit precies in een zetel én heb geen zadelpijn. Het leven kan toch schoon zijn.
Onderweg stoppen we even aan een rommelmarkt, waar we kersen 🍒 kopen. In een winkeltje kopen we nog wat water en appels 🍎. Daarna kunnen we weer vertrekken.
We houden dezelfde formatie aan. De H’tjes vinden het de max én maken geen ruzie. We hebben namelijk opnieuw een challenge lopen: als ze 24 uur geen ruzie maken, gaan we op restaurant. En op de fiets zijn het precies de beste vrienden.
Voor we het goed en wel beseffen, zijn we in Rødbyhavn. Van daaruit fietsen we terug het binnenland in.
Net voor Rødby krijgen we wat pech. De Pino heeft een platte achterband. Gelukkig zitten we vlak bij een winkel. Terwijl Jan de band herstelt, gaan Hannah en ik winkelen. Na een half uurtje is het euvel verholpen en kunnen we weer verder.
Omdat Hannes zijn benen goed uitgerust zijn, wil hij nog wat fietsen. Ik zeg daar geen neen tegen.
In Rødby vinden we een leuk park met een fijne speeltuin. Daar tanken we wat energie bij.
Ook in de namiddag willen de H’tjes zelf fietsen 🚴♀️. De route blijft heerlijk vlak. We gaan als een turboraket 🚀 vooruit. Hannes wil bewijzen dat hij met de Pino kan fietsen en Hannah wil altijd de snelste zijn. De zon schijnt, het is warm, maar nog steeds goed doenbaar.
Na een goeie 40 kilometer vraagt Hannes om te wisselen. Hannah blijft op de blauwe Pino zitten en wordt mijn compagnon. Ze tettert honderduit.
In Maribo (Hannah vindt Haribo beter klinken 🤭) gaan we naar de Lidl voor water. Ondertussen vindt Hannes een ijssalon waar ze grote én lekkere ijsjes verkopen. Toch handig, zo’n puber met een gsm. Hij gebruikt die vooral om shelterplaatsen op te zoeken, routes uit te stippelen, Strava-statistieken bij te houden en uiteraard onze Polarsteps up-to-date te houden.
Over die ijsjes dan… We bestellen elk twee bollen. Maar wat een ijsjes! Je moet weten dat elke bol eigenlijk uit drie aparte bollen bestaat. En dat voor zes euro. Je krijgt er bovendien gratis toppings bij.
Een ijsje met twee bolletjes zal nooit meer hetzelfde zijn 🤣. Niemand heeft zijn ijsje zelfs volledig kunnen opeten. Was het lekker? Daar knikken we alle vier volmondig ja op. Maar moest het echt zó groot zijn? Nee dus.
Na dit geweldige intermezzo fietsen we verder. Oorspronkelijk was Maribo onze eindbestemming, maar omdat het zo vlot gaat, rijden we nog door tot Sakskøbing.
Daar staan we op een camping midden in de stad. Geen shelter vandaag, maar wel een douche 🚿.
We vinden een heerlijk plekje in de schaduw. En omdat er hier een oven aanwezig is, eten we vanavond lasagne.
Na de afwas is het UNO-tijd. Deze vakantie houden we een Excelletje bij met de punten van UNO. Het was weer een mooie avond voor mij. Ik sta dan ook riant op kop 🤭.
Morgen fietsen we waarschijnlijk naar een camping. De shelters komen niet uit met onze fietsafstanden.
Vi ses i morgen! 👋