Dag 86: The Golden Mermaid 🧜‍♀️ (Singhanakhon – Hat Yai: 48,3 km)

Rond middernacht schiet ik plots wakker. Hannes is op wandel en doet de deur open. Ik spring uit bed. Ik glijd uit (over Hannah haar haai 🤭) gelukkig zonder erg…🫣. En Hannes gaat terug naar zijn bed. 

Rond kwart voor 8 word ik als laatste wakker. De rest is al aan het lezen. 

Stipt om 8u weerklinkt het Thaise volkslied door de boxen. Wat een grappig moment. Elke dag om 8u ‘s morgens en om 6u ‘s avonds spelen ze het volkslied op openbare plaatsen. Het leven valt hier de volle 2 minuten volledig stil. Vreemd dat we dit nu hier ook horen. Er worden hier vergaderingen georganiseerd en we denken dat dit de reden is waarom het volkslied weerklinkt. 

Het ontbijt is in buffetvorm, vooral met eieren en rijst. Dit is niet helemaal mijn ding, laat ons zeggen dat mijn maag dit niet zo goed kan verdragen in de vroege ochtend. Ik eet cornflakes op de kamer. 

Rond half 10 vertrekken we, onze laatste lange rit van de vakantie…😢. 

Hannes wil graag langs het strand rijden, maar helaas lukt dit niet. 

We rijden langs de grote weg richting de ferry 🚢. Ze zien ons afkomen en we mogen gewoon doorrijden. Gratis op de overzet dus, de max toch 😀. 

Het is slechts een goede 5 minuten naar de overkant. We (vooral Hannah en ik) willen de zeemeermin 🧜‍♀️. Een gelijkaardig standbeeld als in Kopenhagen. 

We denken dat we aan het standbeeld zijn, maar volgens Hannes zijn we aan een ander. En hij heeft gelijk, we zijn aan de ‘Great Serpent’. Hannes boos…hij moet straks nog eens naar een ‘stom beeld’ gaan kijken…tja…onze cultuurbarbaar 🤣. 

Een paar kilometer verder zien we dan de Golden Mermaid. We doen een kleine fotoshoot en Hannes speelt in het  zand. 

Dan moeten we echt wel nog wat fietsen. Het is misschien wel de laatste echte fietsdag en die kilometers gaan niet vanzelf hé 😅. 

Na een korte stop in de favoriete winkel kunnen we echt verder. 

Na een kleine 30 kilometer vinden we langs de weg een restaurantje. De H’tjes eten noedels en Jan en ik fried Rice. Onderweg wordt er enthousiast geroepen en gezwaaid naar ons. Ik neem met heel veel plezier alle support in ontvangst. Het laat mijn medepassagier allemaal koud 🤨.

 

We moeten nog een stukje langs de grote weg. Gelukkig stuurt de route ons na 6 kilometer van de drukke weg. Na een U-turn komen we bij een grote moskee 🕌. In dit stukje Thailand zien we een combinatie van tempels en moskeeën. Langs de kleinere baantjes komen we in Hat Yai, onze eindbestemming. 

De bewolking neemt toe en plots, uit het niets, vallen dikke vette regendruppels uit de lucht. We moeten zowaar gaan schuilen voor een felle regenbui, hoelang is dat geleden. Het is van korte duur. We kunnen snel weer vertrekken. Wel bizar dat 1 kilometer verder de straat kurkdroog is. 

We fietsen door de drukke stad naar het station. We hebben een missie. De fietsen kunnen niet mee op de slaaptrein, ze moeten mee met de cargo. Die cargo komt later aan in Bangkok dan de slaaptrein. Maar als we de fietsen vandaag al met de cargo zouden kunnen meegeven, kunnen we ze vrijdagochtend ophalen als wij met de nachttrein aankomen. 

Voor 10 euro kunnen beide fietsen mee op de trein, yessss!

We halen de tassen van de fietsen en gaan te voet naar ons hotel 🏨, het is dicht bij het station. We hebben opnieuw een familiekamer en terug een smart-tv…dus…Kampioenentijd 😇. 

We gaan nog een ijsje eten. Deze keer een echt ijsje van bij een patisserie 😋. Na nog een kampioenenaflevering (over de geboorte van Paulientje met bijhorende bevallingsvragen 🤣) gaan we gaan eten. We vinden hier een hippe bistro mét Belgische 🇧🇪  bieren. Spijtig genoeg vergeten ze Jan zijn pintje te brengen. Het eten is wat aan de pikante kant maar heel lekker.  

Na het eten volgt nog een kampioenenaflevering en dan is het tijd om te slapen. 

Morgen kunnen we alles op het gemak doen. We hoeven pas tegen 14u uitchecken en om 17u45 hebben we onze trein 🚞. 

Er zijn hier wel enkele dingen om te doen, dit gaan we vanavond eens uitpluizen. Want wij hebben echt wel een plan nodig voor morgen 🫣🤭. 

Tot morgen ❤️!

Dag 85: Dat het warm was 🥵 (Ranot – Singhanakhon: 69,4 km)

Na een goede nacht is het tijd voor ons ontbijt. We krijgen wat cake, maar ik houd het bij mijn cornflakes 😀. 

Na nog een aflevering van de kampioenen is het tijd om te vertrekken. Het is half 10. 

Vandaag zit Hannah nog eens bij mij. Dit gaat steeds gepaard met beloftes aan elkaar 🤭. 

Het is met de zijwind te doen. Dat valt nog mee! We fietsen hele stukken langs de zee 🌊. Af en toe moeten we naar de iets grotere baan parallel aan de zee. De weg ernaartoe is steeds tegen de wind in. Gelukkig zijn dit steeds korte stukjes. Het is ontzettend warm vandaag. Leve de bomen die aan de kant staan. Zo is er nog wat schaduw!

Tegen de middag zoeken we een restaurantje op aan zee. Het is eerste is gesloten. Bij het volgende hebben we meer geluk. Op aanraden van Kanitta bestellen we schrimp cake. Als je dit ooit eens kan eten, DOEN! KEIlekker!

Daarnaast bestellen we nog een scampi-en krabschotel met rijst. Als we een foto maken en ons inchecken, worden we beloond met gratis frietjes. Als dessertje krijgen de H’tjes nog een gratis portie 😀. Ze zijn content. 

Als we buitenkomen overvalt de hitte ons. Het fietsen zorgt voor een welgekomen windje. 

Deze middag fietsen we iets minder langs de zee. We rijden langs echte vissersdorpjes. Er wordt veel geroepen en we moeten veel terugzwaaien. Dat is vooral Hannah haar taak 😀. In een school zijn ze in deze warmte, in de platte zon, aan het volleyballen 🏐. Ze kunnen nog wat extra training gebruiken 🤭. 

Rond half 4 rijden we richting onze slaapplaats. De weg is ‘kapot’. We moeten met de fietsen zeulen door het zand. Jan en de H’tjes gaan een beetje verder op prospectie. Ze merken dat het een mission impossible wordt, dus terug naar de baan. Een beetje verder is er een echte weg 😀. Als we dichterbij de bungalows komen, zien ze er niet te fraai uit. Ik twijfel al… wanneer er geen water blijkt te zijn, keren we om. 

3 kilometer verder zijn er nog mogelijkheden. We stoppen aan een resort. Op Booking is de prijs vrij hoog. Maar we proberen toch. En we hebben geluk…voor 1700 THB hebben we een bungalow mét ontbijt voor 3 personen, moeder zal dan wel cornflakes eten in de kamer 🤭. Er is ook een swimmingpool. De fietsen kunnen aan de bungalow staan. De H’tjes worden gebracht met een autootje 😀, de profiteurs. 

Zo snel ze kunnen gaan de kleren uit én de zwemkleren aan. We nemen met z’n allen een duik in het zwembad. Dat doet deugd na een bloedhete dag. 

We zijn wat lui en er zijn niet echt restaurantjes in de buurt dus eten we hier. 

Hannes heeft méeeeegaveel honger en hij moet het langste wachten op zijn eten. Ocharme…

En zijn geduld wordt echt op de proef gesteld. Ik krijg eerst mijn eten, 10 minuten later krijgt Jan zijn eten dat dan een stuk door Hannah wordt opgegeten. 20’ later is het Hannes’zijn beurt. In nog geen 5 minuten heeft hij alles opgegeten 🤣. 

Dan is het rusttijd. Jan en Hannah doen wat denkwerk, Jan zijn sudoku’s en Hannah binaire puzzels. Hannes houdt zich bezig met een fietsroute uit te stippelen voor onze volgende reis en ik schrijf de blog. Hannes en Hannah lezen die blogs ook. Zij vinden vaak nog typfoutjes. Mijn excuses voor alle foutjes…ik typ dat elke avond op mijn gsm en Jan leest na… maar blijkbaar niet zo aandachtig 🤣. Hij zal wat vermoeid zijn van al het fietsen 🤣🤣🤣. 

Morgen is onze laatste echte fietsdag met als bestemming Hat Yai. Hier nemen we donderdag de nachttrein naar Bangkok. Ik moet jullie niet vertellen dat er een paar reisgenoten hier naar uitkijken 🤭. 

Tot morgen ❤️!!

Dag 83: Springen van de waterval 💦 (Khlong Pang – Khuan Khanun: 64,9 km)

Hannah en Jan slapen samen en Hannes en ik. Hannes en ik kruipen onder het muskietennet. We slapen allemaal goed. Rond kwart voor 8 gaan Hannes en ik naar het andere huisje waar Hannah nog slaapt. Hoe langer de vakantie duurt, hoe langer ze slaapt 😀.  

Zodra Hannes zijn ontbijt op is, gaat hij op de ….rarara…pedalo. We zullen die jongen eens een bootje moeten kopen. Wanneer zijn zus erbij komt is het plezier gedaan 🫣. Tijd om te vertrekken. 

Rond 9u zijn we weg. Er moeten nog enkele foto’s genomen worden…met een boze Hannah 😅. En dan kunnen we echt vertrekken. 

Na 5 km moeten we terug stoppen. Um, een vrouw die ons passeert, wil graag een foto. Na een nieuwe shoot fietsen we verder. 

Er passeren heel wat ‘boeren’ met hun versierde buffel. Het is eens iets anders dan met de hond op stap gaan. 

We zien een beetje verder een arena. Er zal daar dus een of andere wedstrijd plaatsvinden. 

Het eerste deel van het parcours is door de bossen. Weinig huizen, weinig winkeltjes… de weg begint bergop te gaan. Dé beklimming wordt gestart. Uiteraard zijn de 8% borden terug aanwezig 🤭. De klimpassage valt behoorlijk mee. Blij dat het zwaarste achter de rug… NOT… plots komt er onverwacht een supersteil stuk aan (uiteraard aan 8% 🤭). Het is op de tanden bijten. Met een kleine rustpauze geraken we boven. Er volgen nog enkele gemene knikjes tot aan een waterval. 

We moeten een kleine beetje toegang betalen. Maar hoe leuk is het daar!!! Als kers op de taart springen Jan en de H’tjes van de waterval naar beneden. 

Na deze onverwachte geweldige tussenstop rijden we nog een beetje verder om te eten. Het is een restaurantje met een view over het meer. Als dessertje krijgen de H’tjes een bolletje ijs. En dan moeten we echt terug verder. We hebben nog wel wat kilometers voor de boeg. 

Het gaat nog steeds op en neer. We dalen gelukkig veel meer dan we moeten ‘klimmen’. 

Met nog 16 kilometer te gaan is het zwaarste stuk achter de rug. We pauzeren even om het water bij te vullen en wat energie bij te tanken. De winkelmevrouw geeft ons wat fruit. Iets nieuws voor ons … langsat (longkong). Vooral in het zuiden van Thailand te verkrijgen tijdens het regenseizoen. Terug een nieuwe, lekkere fruitsoort ontdekt. 

De laatste kilometers gaan heel vlot. Af en toe spartelt de wind wat tegen. Die is vaak in ons nadeel geweest vandaag. 

Rond 16u arriveren we in ons resort van de dag. Jan heeft weer gescoord: er is een smart-tv én een zwembad mét glijbaan. Hannes is dan weer content dat het ontbijt inbegrepen is. Na een goede douche merk ik dat ik m&m’s vergeten ben in de winkel. Ik mis dus vandaag mijn chocolaatje 😱. 

O ja, die douche hier…supergoede douche maar weer zo onlogisch. Je komt de badkamer binnen. Je komt eerst de douche 🚿 tegen, daarachter het toilet 🚽. Dus na de douche moet je door het nat naar het toilet 💁‍♀️. 

Het weer was goed vandaag. Weinig zon, veel wolken… niet te warm. 

Terwijl de H’tjes in het zwembad spelen (ik kan ze horen tot aan onze kamer 🫣) rusten Jan en ik wat uit. 

We kunnen eten in het resort, dus doen we dit ook. Jan bestelt iets pikants, maar vraagt om het minder pikant te maken. De kindjes en ik hebben toch veel plezier in het kijken naar hoe Jan eet…het is echt wel pikant blijkbaar 🤣. 

We hebben een smart-tv dus moet ik weer naar een aantal afleveringen van de kampioenen kijken 🤣💁‍♀️. 

Morgen fietsen we terug naar de kust. Nu volgen nog een paar vlakke etappes. Hopelijk is de wind ons een beetje gunstig gezind 🙏.

Tot morgen❤️!

Dag 81: De grote ijsdoos (Ao Nang – Lam Thap: 73,5 km)

Om 10 voor 8 word ik gewekt door Jan zijn wekker. Hij is die vergeten afzetten gisteren 😳. De H’tjes slapen nog. Ze zijn zeker niet moe hoor…🤭. Om 10 over 8 worden ze allebei wakker. Normaal zijn we dan bijna klaar om te vertrekken. Er wordt ontbeten met…een aflevering van FC de Kampioenen. Die humor van ‘s morgens vroeg…🫣😂

Rond half 10 zijn we klaar om te vertrekken. De zakken worden opnieuw gebracht door onze professionele butlers 😂. 

Vandaag wordt een lange fietsdag. Jan wil de drukke 4 vermijden om langs te fietsen dus nemen we een andere weg. De eerste slaapplaats bevindt zich op bijna…75 km fietsen. 

Het eerste stukje is dezelfde weg zoals we gekomen zijn. We maken ondertussen nog een korte stop in onze favo-winkel. De cornflakes en de jelly belly (God weet wat het is) staan in reclame 😅. Dat is hier trouwens zot hoeveel korting wij bijna elk winkelbezoek krijgen.

We nemen dus de kleine baantjes, plots stopt de weg en loopt over in een aardeweg. Thank God, maar het is geen lange weg. Na een goede 2 km zitten we terug op een betonnen weg 😅. 

Het is heel lang geleden maar op het laatste stukje van deze ochtend passeert nog een vakantiefietser. Een Brit die onderweg is naar Indonesië 🇮🇩. Wij waren ook de eerste fietsers die hij tegenkwam. 

Hannes vindt een steakrestaurant op Google. Het is jammer genoeg niet open. 

We volgen verder de route en komen een eettent tegen met streetfood. We moeten zelf onze borden vullen. Het eten ziet er wat raar uit maar het is wel lekker. Hannah is echter niet zo’n grote fan. Ik heb soms trouwens 3 kleine ruziënde kinderen mee 🤣. Jan maakt vaak mee ruzie met de kinderen. Ik moet dan tussenkomen als bemiddelaar 👩‍⚖️. 

Na de lunch wachten ons nog meer dan 40 km. Het is vandaag echt terug warm 🥵. Ik heb het wat lastig deze middag. De kilometers van de voorbije ritten zitten in mijn benen 🦵. De rustdagen waren dan ook geen echte ‘rustdagen’. Gelukkig is mijn trouwe luitenant op post. Hannes neemt mij mee op sleeptouw naar boven. De wind helpt soms een beetje mee. Af en toe brengen de bomen 🌴 wat schaduw…

Na een langere pauze met een honingkoekje voor mij en yoghurt(drankje) voor de H’tjes vatten we de laatste kilometers aan. We rijden op de grote baan. Voor de eerste keer deze vakantie voel ik mij niet zo op mijn gemak. Er is geen extra rijvak voor de brommertjes of als parking. De auto’s en vrachtwagens rijden heel snel. Gelukkig komt er bij aankomst in de stad waar we blijven slapen een extra rijstrook bij. 

We slapen in een basic hotel 🏨. 1000 THB voor 2 kamers (25 euro). We hebben beneden een ruimte waar we kunnen zitten. Morgenochtend mogen we toastbrood en confituur gratis eten. Eigenlijk wel een goede plek!

Na de douche gaan Jan en Hannah een ijsje halen. De H’tjes eten samen een volledige ijsdoos leeg 😱.

Dan is het nog eens tijd voor de Rummikubcup. Jan vergroot zijn voorsprong nog een beetje. Onze pechvogel Hannes kan wel wat support gebruiken 👏.

Als avondeten is het nog eens 7-elevenfood. Lang geleden… 

Terwijl Jan eten haalt, spelen de H’tjes en ik nog een spelletje Boonanza. 

Na het eten is het tijd voor ons rust-en leesuurtje. 

Nu de benen goed laten rusten. Zodat ze morgen terug klaar zijn om te presteren. We rijden terug door het binnenland richting de Thaise Golf. Het is de bedoeling om de laatste dagen nog wat langs de zee te fietsen. 

Tot morgen ❤️!

Dag 79: The Cave 🔦 (Ao Luek – Ao Nang: 51,5 km)

De H’tjes slapen als roosjes (denken we toch 🤭). Jan en ik slapen niet zo goed. 

Na het ontbijt in de kamer maken we ons klaar om te vertrekken. 

Laat ons zeggen dat het niet onze beste overnachtingsplaats was. We hebben het 1 ster gegeven voor de Google review. Enkel het zwembad was positief. In de gang werden de katten gevoerd, er liep een hond…. Kortom: niet goed. 

Dan maar vroeg beginnen fietsen. De eerste kilometers zijn terug langs de grote baan. Het uitzicht is geweldig!

Daarna fietsen we langs de kleine baantjes. We zien een wegwijzer naar een The Klang Cave, Hannes wil graag eens gaan kijken en het is slechts 400 meter van onze route. 

We krijgen allemaal een helm met licht op en dan worden we meegenomen door een gids. Hoewel hij geen Engels spreekt, begrijpen we hem toch 😀. Zo’n grotbezoek is toch helemaal anders dan bij ons. Echte paden zijn daar niet. We stappen gewoon tussen de stalagmieten. Er liggen hier en daar wat zandzakken om op te stappen omdat het soms heel glad is. Soms moeten we met een touw omhoog klimmen maar het is echt de moeite waard!! Heel blij dat we dit bezoek gedaan hebben. Er waren daar wat katjes, willen ze er nu ook elk eentje thuis hebben 🫣.

We rijden verder langs de prachtige route. Het gaat nog steeds op en af, maar….de wind waait af en toe in de goede richting 🤭. 
Ik kan eindelijk een foto nemen van een aap die gebruikt wordt om te werken.

Rond 12u30 vinden we een plekje om te eten. Het is op een camping aan een riviertje. Hannah doet onmiddellijk haar zwempak aan en springt de rivier in. Hannes volgt even later. Het is even wachten op het eten (er was geen gas meer om te koken) maar het is echt wel lekker.

Na de welverdiende middagpauze gaan we verder. Maar eerst even langs de 7-eleven voor een dessertje 🤭. Daar horen we dat er geen elektriciteit in het gebied waar we naartoe gaan. De man die zat daar omdat hij verkoeling zocht en dit de eerste 7-eleven was waar de airco werkte (én er dus elektriciteit was⚡️).  De weg is ondertussen wat drukker geworden. Er zijn terug meer westerlingen gespot, duidelijk dat we in een meer toeristisch gebied zitten.  We zitten hier in een streek van de moslims. We zien heel wat moskeeën 🕌.

Het laatste stuk van de rit fietsen we naar beneden. Na een goede 50 km zien we terug de zee!  Deze keer zitten we aan de andere kant, aan de Andamaanse Zee 🌊. 

Na de installatie in onze familiekamer nemen we met z’n allen een duik in het zwembad. De hele dag zon betekent ook een warme dag. De verkoeling doet deugd. 

Dan begint de zoektocht naar een ijsje…maar door de elektriciteitspanne vinden we nog geen. Ondertussen brengt Jan de was naar de Laundry. Maar ook hier…de wasserette werkt niet omdat er geen elektriciteit is. 

We zoeken dan onze toevlucht in een bar…mét pooltafel. Volgens Hannes de beste tafel die we deze vakantie al tegengekomen zijn. Ja, hij wordt een echte kenner. Terwijl de H’tjes poolen regelt Jan de uitstap van morgen. We gaan terug snorkelen 🤿 🤩🤩🤩. We maken een dagtocht met stops op 4 verschillende eilandjes 🏝️. Voor Jan zijn verjaardag 🎁 kan dit wel tellen he! Ja, zoals elk jaar vieren we een verjaardagsfeestje op reis 🥳. 

Omdat de H’tjes het zo leuk vinden in de bar blijven we daar eten…een hamburger 🍔 smaakt altijd wel. 

Jan doet een 2e poging voor de was en de H’tjes en ik voor een ijsje 🍦. Aangezien er een SMART-tv aanwezig is, is het FC De Kampioenentijd. 

Dan is het alweer tijd om te slapen. Ze komen ons morgen om half 9 halen dus moeten we klaarstaan!

Slaapwel ❤️!

Dag 78: Het vervallen resort (Phangnga – Ao Luek: 44,9 km)

Na een rustige nacht worden we rond half 8 aan de ontbijttafel verwacht. Het is vrij sober maar oké. Er liggen zelfs sneetjes kaas. 

En dan begint het te regenen, heel hard. We moeten ons vertrek even uitstellen. Daarna is Jan moeilijk van zijn sudoku’s weg te krijgen 🤭. Tectonic ligt even aan de kant. 

Rond half 10 kunnen we vertrekken. 

Gerard raadde ons aan om de route over de berg te nemen. Die is veel mooier en een pak rustiger dan de route die Jan gemaakt heeft. Er zijn hier niet zo heel veel wegen, dus kunnen we maar proberen. 

Na 5 km begint de klim. Het is er een met haarspeldbochten. Het is vochtig warm. We zijn kletsnat van het zweet. Jan kan letterlijk zijn t-shirt uitwringen. 

Na een goede 5 km bereiken we een viewpoint. Volgens de H’tjes is er niets aan, maar ik vind het wel mooi. Het is allemaal zoooo groen. 50 tinten groen is hier heel toepasselijk. 

Na de afdaling stoppen we om de flessen bij te vullen. De mevrouw maakt een ananas 🍍 klaar voor ons en de suikers worden ook aangevuld. 

En dan begint het weer…bergop bergaf. De hele weg door. De weg wordt breder en drukker. 

We komen een eettent tegen en vergeten naar de Google-reviews te kijken. Hadden we beter gedaan…🫣. Dit is toch wel het slechtste restaurant dat we tot nu toe gehad hebben. De H’tjes eten noedels met varkensvlees. Er zit weinig smaak in. Mijn rijst met kip is zo droog als iets. Jan zijn eten zag er nog het beste uit, maar voor ons te pikant 🥵. 

Baan 4 blijft onze beste vriend deze namiddag. Na elke afdaling doemt weer zo’n verraderlijke helling op. Mijn benen zijn nog niet volledig hersteld van de zware rit gisteren. Af en toe moet ik op mijn tanden bijten. Mijn compagnon heeft al veel meegefietst en ik voel dat zijn beentjes wat rust kunnen gebruiken. Hannah haar benen werken wanneer zij zelf wil. Deze middag was er zelfs even een staking van de benen. Ze gingen in staking, zonder reden 😳. Na een tussenstop, waar de H’tjes voor de zoveelste keer aan het kibbelen zijn, is het nog 8 km naar onze slaapplaats. We nemen vandaag een klein risico. 

Er is immers geen enkel hotel met zwembad, behalve één. In de reviews krijgt het hotel de ene keer schitterende reviews, de andere keer hele slechte. We zullen dus zien. 

Bij aankomst blijkt het uitzicht alvast prachtig. Ook het zwembad ziet er groot en best oké uit. Pluspunt: er zijn 2 glijbanen. Voor 2 kamers is het 1000 THB (25 euro). We gaan even kijken naar de kamers. Het valt behoorlijk mee. Ik stem toe omdat het maar 1 nacht is. We moeten wel alles vragen: glijbaan aanzetten, handdoeken, wifi-code. Maar uiteindelijk werkt alles. 

Hannah haar zwempak 🩱 is heel snel aan. Ze glijdt onmiddellijk het zwembad in. Wanneer Hannes dit ziet, loopt hij ook naar het zwembad. Eventjes rust 🤭. Wat kunnen ze soms druk zijn…

Jan vervoegt hen in het zwembad. Na het uurtje zwemplezier is het tijd voor een ijsje. Jan doet boodschappen in de 7-eleven en brengt de koude lekkernij mee. 

We ontdekken wat mieren in onze kamer 😱, dus wordt het bed verschoven. Dit resort heeft zoveel potentieel! Het is hier echt een mooi gebouw, ruime kamers…maar er wordt geen zorg voor gedragen. Heel jammer. 

Terwijl Jan eten haalt, spelen wij een spelletje Boonanza. En raad eens wie wint? 🙋‍♀️. 

Op het menu staat er deze avond Pad Thai en wat 7-elevenfood. Na het leesuurtje is het tijd om te slapen. 

Morgen fietsen we verder naar Krabi, schijnt de moeite te zijn. Er is daar trouwens een James Bond-experience day. ‘The man with the golden gun’ is op een eiland 🏝️ in de buurt opgenomen. 

Tot morgen ❤️!