Dag 4: Even voelen aan het water 💦 (Fynshav – Ærøskøbing: ⛴️ + 🚴‍♀️ 18,27 km)

De wifi 🛜 op de camping is, om het zacht uit te drukken, dramatisch. Jan maakt een hotspot aan zodat er via de computer toch voetbal gekeken kan worden. Hannah en Jan zitten op de eerste rij. Hannes toont weinig interesse en ik luister vooral naar het commentaar.

Dju toch… geen halve finale. Ik weet al in welke tenue Hannah de komende dagen zal rondlopen 🫣.

Mijn relatie met mijn slaapmatje kent een eerste dieptepunt. Mijn nacht is niet geweldig. Daarbovenop schijnt de zon al van ’s morgens vroeg op de tent. Om half zeven ben ik wakker 🫣. Het is warm 🥵 in de tent.

Jan is ook al vroeg uit de veren en kan meteen naar de winkel. De H’tjes worden wat later wakker. Hopelijk valt Hannahs humeur een beetje mee.

Het opruimen verloopt vrij vlot. Mochten de H’tjes ook nog wat vaker de handen uit de mouwen steken, dan zou het nóg vlotter gaan 😅.

We hebben een strak tijdschema, want om 10.20 uur moeten we de boot nemen naar Ærø.

We zijn mooi op tijd. Er staat een heerlijk windje.

De boottocht gaat snel voorbij. Na een klein uurtje komen we aan op Ærø. Eerst doen we boodschappen voor de lunch.

Daarna fietsen we verder tot we een geschikt picknickplekje vinden. Ook op dit eiland blijkt het parcours behoorlijk golvend. We hopen een plekje aan het water te vinden, maar dat lukt niet meteen. Even verderop vinden we gelukkig een mooie plek in de schaduw. De pistolets smaken heerlijk.

Ondertussen heeft Hannes Hannah eindelijk kunnen overtuigen om met hem op de Pino te gaan. Ik voel me meteen vijf jaar ouder, maar zij zijn dolgelukkig. De volgende stap is zelf met de Pino fietsen. Dat willen ze deze vakantie ook nog eens proberen 🫣.

Na dit korte intermezzo fietsen we verder. We hebben een plekje gereserveerd in een shelter.

Voor onze eerste shelterervaring is het meteen een luxueuze versie. We verblijven bij iemand in zijn tuin. Hij heeft een boomgaard waar gekampeerd kan worden of in shelters geslapen kan worden.

We moeten opnieuw wat klimmen om daarna weer richting zee te fietsen. Hannah wil graag eens aan het water voelen, dus houden we even halt. Dat ‘even voelen aan het water’ verandert al snel in keitjes werpen. Om ooit deel te nemen aan het WK zal er nog heel wat geoefend moeten worden.

Na het keitjes werpen wil het jongste H’tje ook eens de zee in. Ze weet het oudste H’tje te overtuigen om mee te gaan. Daarna krijgt ze zelfs Jan zover. Onze korte stop verandert zo in een uitgebreide zwemstop. Dat is natuurlijk het voordeel van reizen met de fiets 😅.

Na een goede 18 kilometer fietsen komen we aan op onze slaapplaats. Het is echt een gezellige, kleine camping met minimale voorzieningen: shelters en plaats voor tenten, een toilet, drinkwater, elektriciteit én een koelkast. Die ‘minimale voorzieningen’ voelen eigenlijk behoorlijk luxueus aan voor een shelterplaats.

We betalen 20 euro. Op andere shelterplaatsen, waar die voorzieningen er niet zijn, is het meestal gratis. Maar we bouwen het stap voor stap op, hè. Moeder moet zich ook kunnen aanpassen 😂🫣.

Ons kleinste H’tje krijgt het daarna wat moeilijk. Ze is de avond voordien erg laat gaan slapen en dat beginnen we nu echt te merken.

Hannes wil de binnentent in de shelter opzetten, voor de beestjes. Hannah vindt dat maar stom. Volgens haar zaagt hij al de hele tijd over wildkamperen en nu hij eindelijk eens midden in de natuur kan slapen… zet hij zijn tent op 🫣.

Soit, het komt wel goed.

We installeren ons en fietsen daarna naar het stadje. Daar eten we een lekker ijsje 🍦. Vervolgens is het tijd om boodschappen te doen, deze keer in de Netto. Pasta carbonara staat vanavond op het menu.

Na het eten volgt nog een spelletje Rummikub en UNO. 

Ik ben heel benieuwd hoe onze nacht zal verlopen 🙏.

Morgen trekken we naar een volgend eiland. Volgens de reisleiders gaan we nu eilandhoppen.

Vi ses i morgen! 👋

Dag 3: Langs de zee 🌊, door het bos 🌳 en door het binnenland (Kruså – Fynshav: 60,67 km)

De eerste echte fietsdag!

De nachtrust viel goed mee. Rond 7 uur gingen mijn ogen open. In de andere tent bleef het nog stil. Stilte voor de storm?

Ik lees nog even verder in mijn boek. Ik ben begonnen aan Kala van Colin Walsh. In het begin moest ik even doorzetten om erin te komen, maar ondertussen moet ik moeite doen om het weg te leggen 📚.

Rond kwart voor acht klinken de eerste geluiden uit de black & white-tent. Blijkt dat ze al een kwartier wakker zijn en aan het lezen waren 🫣. Jan haalt ontbijt in de campingwinkel. Daarna ruimen we alles op en maken we de fietsen klaar. Hannah profiteert ondertussen van de tijd om nog snel een plons in het zwembad te nemen.

Rond kwart voor tien zijn we eindelijk klaar voor vertrek. Het parcours is behoorlijk heuvelachtig. Niemand mag nog zeggen dat Denemarken 🇩🇰 plat is! We fietsen regelmatig langs de Oostzee en genieten van prachtige uitzichten.

Na een kleine 30 kilometer komen we aan in Sonderborg, een gezellige havenstad. De kenmerkende gekleurde huizen weerspiegelen in het water. Heel mooi. 🤩

We doen inkopen in de stad en zoeken een plekje aan zee om te picknicken. Gelukkig vinden we nog net een vrije picknickbank. Hannah werkt haar eten snel naar binnen, want ze wil zo snel mogelijk met haar voeten in de zee. Haar tenue van de Rode Duivels — speciaal voor vandaag aangetrokken — wordt meteen ingeruild voor een zwembroek en surfshirt.

Het water 💦 is koud, maar dat houdt haar niet tegen. Ze overtuigt Hannes om samen met het waterkaatsballetje te spelen. Na een iets te lange middagpauze, volgens Hannes, vertrekken we weer. We hebben deze voormiddag al ongeveer de helft van de kilometers afgewerkt.

Voor vannacht kiezen we voor een camping. We zouden graag de wedstrijd van de Belgen bekijken en hopen op wifi 🛜 of misschien zelfs een tv. In een shelter zou dat een stuk moeilijker zijn. We moeten de baas — alias Hannes — wel wat overtuigen. 🫣

Het is ongeveer 25 graden en er staat een aangenaam windje 🌬️. Al heb ik niet het gevoel dat het in ons voordeel waait. Bovendien blijft het parcours voortdurend op en neer golven.

Het eerste deel van de namiddag fietsen we door een bos. Heerlijk fris. Hannes zorgt ervoor dat we elke helling zonder afstappen boven raken; mijn luitenant is weer trouw op post. Maar ook Hannah verdient een pluim, want zij trapt vandaag goed mee.

Af en toe passeren we een klein dorpje, maar verder is het vooral heel rustig onderweg.

Na ruim 60 kilometer bereiken we Fynshav. Een bezoek aan de winkel staat als eerste op het programma. Daarna rijden we door naar de camping, een rustige plek vlak bij de zee.

Na het opzetten van de tent trekken de H’tjes meteen naar het water. Volgens hen is het behoorlijk koud, maar dat houdt hen niet tegen. Na een verkwikkende douche is het tijd voor het avondeten: heerlijke ravioli met balletjes en groenten. Op een camping smaakt dat altijd nét iets beter 😁. De ruzies en de zagerij tijdens het eten moeten we er ook bijnemen. De ene gedraagt zich als een echte puber en de jongste…tja…hoe kunnen we dat omschrijven. Gelukkig zijn er soms ook momenten dat ze wel overeenkomen 😇. 

Vanavond hopen we de wedstrijd van de Red Devils op de gsm te kunnen volgen. Afhankelijk van het resultaat trekt Hannah morgen haar outfit van Spanje 🇪🇸 of van België 🇧🇪 aan.

Morgen nemen we voor het eerst de ferry 🚢 naar een eiland 🏝️!

Vi ses i morgen! 👋

Dag 2: Treinen en kuitenbijters (Osnabrück – Kruså: 🚞 + 🚴‍♀️ 11,07 km)

Na een goede nachtrust in een echt bed (wat de komende weken waarschijnlijk niet meer het geval zal zijn) maken we ons rustig klaar om Osnabrück te verlaten. Het blijkt trouwens een gezellige stad te zijn, met heel veel leuke restaurantjes.

Onze eerste trein van de dag vertrekt om 9.26 uur richting Bremen. Ook hier moet je pas na 9 uur vertrekken om voordelige tickets te scoren. We kopen ons ontbijt in het station en hebben geluk: de trein staat al klaar.

We houden ons bezig met lezen en wat piekezot doen. De eerste ‘crisis’ van de reis laat dan ook niet lang op zich wachten. Het jongste H’tje heeft het wat lastig en uiteraard is de oudste er als de kippen bij om dat nog wat verder aan te wakkeren 🫣. Maar goed, ook deze rit overleven we 😅.

In Bremen hoeven we niet lang te wachten op de volgende trein, die bovendien van hetzelfde perron vertrekt 🚉. We kunnen ons rustig installeren, want het is het beginstation van de trein. Deze rit duurt ongeveer 1 uur en 15 minuten tot in Hamburg.

Op deze trein worden de UNO-kaarten bovengehaald. De jongens beslissen om een klassement bij te houden, dus we spelen met punten. Dan weet je natuurlijk dat daar discussies bij horen 😅🫣. Voor één keer staat het geluk aan mijn zijde: ik heb ondertussen al heel wat punten verzameld 😁.

We arriveren behoorlijk op tijd in Hamburg. De treinen rijden hier toch niet zo stipt als bij ons. Wanneer ik uitstap, heb ik het zowaar koud. Er mag gerust wat warmte vanuit België deze richting uitwaaien. In Hamburg hebben we even de tijd. Jan en de H’tjes gaan op zoek naar wat proviand voor de laatste treinrit.

Die laatste trein zorgt meteen voor de grootste uitdaging van de dag. We geraken vlot binnen met de fiets, maar een dame weigert haar fiets te plaatsen zoals iedereen in het compartiment. Ze wil per se haar zitplaats behouden. Ondertussen stroomt de trein vol en wordt het zoeken naar vrije plaatsen. Deze keer kunnen we dus niet samen zitten, maar ook dat overleven we wel.

Rond 16 uur komen we, uiteraard met enige vertraging, aan in Flensburg. En daar schijnt de zon! Je moet weten dat ik al twee dagen een trui draag. Het is hier toch wat frisser dan in België.

Maar de zon schijnt, dus de trui kan uit.

We starten onze fietstocht naar de camping, net over de grens. Wie denkt dat Denemarken 🇩🇰 helemaal plat is, komt bedrogen uit. We fietsen langs de Oostzee door een bos en krijgen meteen een pittige klim voorgeschoteld. Gelukkig geraakt iedereen fietsend boven.

Net voor de grens doen we boodschappen bij de Edeka. Het blijkt een winkel te zijn waar je met je bankkaart binnenkomt, zelf je boodschappen scant, betaalt en weer vertrekt. Best bijzonder.

De grensovergang zelf is niet echt duidelijk, maar plots bevinden we ons in Denemarken 🇩🇰. Al snel passeren we onze eerste shelterplaats. Er is zelfs een toilet aanwezig. Jiha! Hannah en ik maken er meteen gebruik van. Mét toiletpapier en al 😁.

We hebben beslist om voor onze eerste overnachting een camping te kiezen. Het is een grote camping met zwembad en heel wat faciliteiten. Daar hangt natuurlijk ook een prijskaartje aan: 512 Deense kroon, bijna 70 euro. We waren ook even vergeten dat ze hier niet met euro’s betalen 🫣😂.

Terwijl Jan én Hannes!! de tenten opzetten, duikt Hannah het zwembad in. Ik vergezel onze waterrat even en zorg daarna voor de binnenkant van de tenten: de slaapmatjes opblazen.

Na het zwemmen is het tijd voor een potje schaak. Ondertussen maakt chef-kok Jan het avondeten klaar. Er zijn hier verschillende keukens, wat toch een echte luxe is. Op het menu: Zweedse balletjes met pasta pesto en een slaatje. Het smaakt heerlijk.

Na een verfrissende douche 🚿 (met verschillende standen, jawel) is het tijd om te ontspannen.

Goh, ik heb dit campingleven precies toch een beetje gemist. Benieuwd hoe het slapen zal gaan… Zoals jullie weten, is mijn relatie met mijn slaapmatje niet altijd even goed 🫣🙏.

Morgen staat de eerste echte fietsdag op het programma!

Vi ses i morgen! 👋

Dag 90: BTS’en 🚝

Zowel Jan als ik hebben niet goed geslapen. Zou het zijn omdat de reis er bijna op zit? Het is vandaag echt onze laatste dag. 

Hannah, die ook al meer dan de helft van het kingsizebed in beslag heeft genomen, gaat onmiddellijk gamen als ze wakker is 😱. Gelukkig moeten we om 12u uitchecken. Jan neemt voor het ontbijt een duik in het zwembad. Hannes en ik doen het rustig aan en lezen nog een beetje. 

Het ontbijt is net als gisteren overheerlijk.

Terwijl Jan en ik de zakken maken, vertoeven de H’tjes op verdiep 27. 

Tegen kwart voor 12 gaan we uitchecken en dan is het tijd voor Hannes zijn activiteit. Op de BTS zitten. Dit is een bovengrondse trein/metro die boven de stad rijdt. Hij vindt het de Max. Zuslief vindt het minder leuk. 

We gaan nog eens naar een groot winkelcentrum, Central World. Man, je kan daar volgens mij een week gaan shoppen. Zo’n groot spel is echter niet aan mij besteed. Te groot, te chaotisch voor mij. 

We ondernemen een nieuwe poging in onze zoektocht naar een megafoon 📢. Helaas geen positief resultaat. Hannes is ontgoocheld en hij heeft nog eens honger…🫣. 

We eten daar iets warms. Niet slecht voor in zo’n winkelcentrum. 

De H’tjes vinden het nodig om elkaar nog eens te lijf te gaan, zelfs met oorlogswonden erbij…het is echt tijd om naar huis te gaan. 

De BTS brengt ons op 1,5 km van het hotel. We moeten nog 20 minuten stappen. Maar het is weer warm…we komen in het zweet toe aan ons hotel. 

Er is nog wat tijd tot de taxi komt. Bij het inchecken kregen we tokens. Hiermee kan je zaken kopen. Wij kopen een mini-afternoon tea. Aangezien Hannes onwaarschijnlijk veel honger heeft, laat ik de taartjes voor de anderen. 

We gaan nog een laatste keer naar het Japanse toilet. Ik denk niet dat we nog veel in zo’n poepchic hotel zullen logeren. Maar ik heb er alvast enorm van genoten ❤️. 

Onze taxi is er netjes op tijd. De mannen van het hotel helpen alles inladen. Dat gaat extreem vlotjes, zelfs met de glimlach. 

Na een goede drie kwartier rijden komen we aan de luchthaven. 

We hebben nog tijd zat. Er kan al ingecheckt worden en ook dat gaat supervlot. De fietsen kunnen mooi met de speciale bagage en zo zijn we 3u op voorhand helemaal klaar. 

Nu nog wachten op de vlucht ✈️. Om 20u55 vliegen we naar Abu Dhabi. Van daar nemen we de vlucht naar Brussel waar we rond 7u30 landen 🛬. 

Hannah heeft Jan nog kunnen overhalen om een grote zak snoep te kopen. Kwestie dat we genoeg hebben om te sneukelen tijdens het wachten 🤭. 

Als ik tijd en energie over heb, komt er morgen nog een laatste blog. 

Tot morgen ❤️!

Dag 89: Gamen deel 2 🫣🎮🎮🎮


Het productje om te slapen heeft goed gewerkt. We hebben allemaal een goede nacht achter de rug. Hannes slaapt zelfs tot half 9. Ons duracellkonijn staat echter al te popelen om te…gamen 🫣🤭. Dus voor het ontbijt zijn we ze al kwijt. 

Dat is dus de reden dat we thuis geen PlayStation-achtige toestellen hebben. In de vakantie 1 uurtje IPad-computertijd (zoals zij het noemen) is al meer dan voldoende. Nu we deze faciliteiten hebben mogen ze er wel voluit van profiteren. We zijn hier immers om te rusten 🤭. 

Wanneer Hannes uit zijn bed rolt kunnen we ontbijten. Jan twijfelde even om het ontbijt erbij te nemen bij het boeken, maar ik ben blij dat ik even mijn stempel kon drukken. 

W A T.E E N.B U F F E T!!!

Niet normaal. Er is echt voor elk wat wils. We komen ogen te kort. Je kan hier bij wijze van spreken een voorgerecht, hoofdgerecht én dessert eten, maar daartussen nog wat tussengerechten. We nemen dan meer dan onze tijd. De H’tjes eindigen allebei met een ijsje 🍦. Niet op een hoorntje, maar in een potje. Kan er meer in volgens hen 🤭🤣. 

Na hun ontbijt gaan ze richting verdieping 27…gameroom. Jan en ik blijven nog even in de ontbijtzaal. Ik geniet van nog een extra theetje. 

Jan gaat dan richting de lobby om de 2de Pino in te pakken.


Ik neem mijn E-reader en zit wat aan het zwembad. Af en toe speel ik een spelletje met de H’tjes: pingpong 🏓 of airhockey.

Tegen 14u30 vind ik de tijd rijp om het schermgebruik even te stoppen. 

Jan regelt een Grab, het heeft echter wel wat voeten in de aarde. Maar na een half uurtje wachten komt de groen/gele taxi. We gaan naar de decathlon. Het is heel druk in Bangkok. De Decathlon is ‘slechts’ 2,5 km van ons hotel, maar doen er bijna een half uur over. Hannah krijgt nieuwe voetbalschoenen. Hannes en ik hebben een missie…een megafoon 📢 zoeken. Maar helaas…niet te vinden in dit shoppingcentrum. We eten er nog een ijsje.

Met de songthaew keren we terug. Recht tegenover ons hotel is nog een shoppingcentrum, een heel groot. Hannes en ik maken er een moeder-zoon uitstapje van. Maar ook hier vangen we bot. We zullen in België eens de 2de handsmarkt afschuimen. 

Jullie vroegen zich waarschijnlijk af wat Hannah en Jan ondertussen aan het doen waren. Je raadt het nooit…Jan maakt de zakken en Hannah…is aan het gamen 🤭. 

Na ons uitstapje moet de lift ook eerst stoppen op verdiep 27 en dan kan ik pas naar onze kamer. 

We bestellen room-service, zoals de echte. We wilden in het rooftoprestaurant gaan eten, maar dat was volzet, de bar aan het zwembad was ook niet meer open…dit was dus een beetje onze laatste keuze…

Ondertussen is het nog maar eens Kampioenentijd. 

Daarna gaan de H’tjes nog eens in bad 🛁. Gelukkig is de deur dicht zodat we ze geen ruzie kunnen horen maken…🫣.  En zo zijn we aan onze laatste nacht Thailand 🇹🇭…snif snif… ik heb een beetje mixed feelings. Heel blij om terug naar huis te komen, maar ik zal het hier toch wel keihard missen ook.  Maar eerst nog genieten van een nacht in ons kingsize bed 🛌 😀. 

Dag 87: 100 THB 🍭🍬

Na een heerlijke nachtrust is het chillen in de ochtend. Jan haalt ontbijt in de 7-eleven. Terwijl de Kampioenen opstaan, eten we in bed 🫣🤭. 

Er wordt behoorlijk wat tv gekeken deze morgen 🤭. Maar voor die ene keer mag het wel. 

Nadat de H’tjes hun schermtijd gehad hebben, maken we de zakken klaar. Die mogen hier blijven tot we naar het station 🚉 gaan. 

Jan regelt een grab. Er is een plan…😀. In Hat Yai is er een groot park. In dat park is een kabelbaan. Dit is onze eerste bestemming. We zien een grote gouden Boeddha staan. En…hebben een prachtig uitzicht over de stad. Hat Yai is wel een grote stad. Er is een probleem met de elektriciteit dus werkt de kabelbaan 🚠 niet… jammer. 

Er stopt juist een busje waarmee je blijkbaar gratis naar beneden kan. We maken daar dankbaar gebruik van.

Volgende bestemming is het Magic Museum. Er is een restaurant aan verbonden en daar vullen we onze magen. We zien al veel kinderen in de souveniershop. Ze zwaaien naar ons. Hannah is heel populair bij de Thai 🙃. 

Na het eten gaan we naar het museum. Het is een museum waar je foto’s kan nemen bij allerlei achtergronden. Een app zorgt ervoor dat het beeld beweegt, maar dit werkt niet bij Jan en ik. Hannah is in haar nopjes. Ik moet veeeeeel foto’s nemen. Hannes daarentegen is een grote brompot…hij vindt dit vreselijk. Er zijn veel kinderen aanwezig. Er is een groep die met ons op de foto wil 😀. Onze foto voor het kerstkaartje is dan ook gemaakt 🎄🎅. 

Na een goede drie kwartier is de kwelling voor Hannes afgelopen. Volgende bestemming…snookerpalace… jaja, je leest het goed. De jongens willen gaan snookeren. 

We komen in een club terecht vol mannen die aan het spelen zijn. De H’tjes zijn verwonderd over de grootte van de snookertafel. Het is hun eerste ervaring met zo’n tafel. Ze amuseren zich te pletter!!

Na 2 uur snookeren is het tijd om te vertrekken. Er moet nog gewinkeld worden. Ik heb de H’tjes beloofd dat ze 100 THB mogen spenderen voor food op de trein. We springen de 7-eleven binnen en ze maken elk, heel doordacht, hun keuze. Daarna pikken we onze bagage op en stappen we naar het station. We slaan nog wat extra voorraad in en dan is het wachten tot de trein vertrekt. 

Hannes bestelt nog een maaltijd. Het smaakt hem 😀. 

Rond 19u worden de bedden gemaakt. We kunnen binnenkort dus al gaan slapen. Da’s eigenlijk toch zalig: slapen en ondertussen een heel deel van Thailand doorkruisen. 

Morgenochtend komen we aan in Bangkok. Daar zullen we de fietsen oppikken en gaan ontbijten. Jiha!

Tot morgen ❤️!