Ons doel: vertrekken om 8.15 uur. De realiteit: vertrekken om 8.06 uur.
We waren goed voorbereid. De fietsen stonden klaar in de garage en het huis was spik en span. De voorbije dagen had ik de grote kuis gedaan. Volgende week krijgen we immers Spaanse gasten in ons huis. Robbie, de robot 🤖, zorgde voor de finishing touch, waardoor we mooi op tijd konden vertrekken. Onze 92-jarige buurvrouw zal de komende tijd kunnen genieten van onze etensresten.
Na de gebruikelijke vertrekfoto (genomen door Maria) kunnen we eindelijk beginnen fietsen.
We nemen onze vertrouwde route naar het station van Gent-Sint-Pieters. We zijn ruim op tijd aanwezig, veel te vroeg volgens de baas van het gezelschap (het oudste H’tje).
Onze eerste trein brengt ons naar Eupen. We stappen af in Luik-Guillemins. Daar verloopt de overstap iets avontuurlijker. De grote lift is defect en de kleine lift is… te klein. Gelukkig zijn er nog werkende roltrappen. Al bij al geraken we vlot op het juiste perron.
Volgens de treinplanner (ja, Hannes zoekt dit allemaal uit 😍) bevindt de fietswagon zich vooraan de trein. De conducteur moet dat deel echter eerst openen. Helaas blijkt zij niet de meest actieve treinbegeleider, waardoor we onze fietsen helemaal achteraan moeten inladen. Op de vorige trein konden we de fietsen gewoon naar binnen rijden, maar hier is het een kwestie van heffen en sleuren. Toch lukt ook dat.
Onze volgende halte is Aix-La-Chapelle Hbf Aachen, of in mensentaal: Aken.
In Aken zijn er gelukkig liften en verloopt de overstap opnieuw vlot. De trein die we oorspronkelijk wilden nemen, blijkt afgeschaft. Tot groot jolijt van Hannes, want ons alternatief stopt maar liefst 25 keer!
We picknicken op de trein. Hannes kijkt naar buiten en leest, Hannah leest, Jan kijkt tennis en ik doe een lange dut. Met wat vertraging komen we aan in Duisburg.
Daar hebben we minder geluk. De lift is opnieuw te klein, waardoor we met onze fietsen de trap af moeten sukkelen. Via een omweg buitenom trekken we naar de hoofdingang, in de hoop daar een beter alternatief te vinden om ons perron te bereiken.
Halleluja… een roltrap!
Als echte ervaringsdeskundigen geraken we vlot naar boven (we hadden in Luik tenslotte al kunnen oefenen 😅). Het karretje past deze keer wel in de lift, dus Hannes heeft meer geluk 😅.
We moeten nog even wachten op onze volgende trein.
Deze keer is het een RE-trein. Die stopt iets minder vaak dan de RB-trein van daarnet. Zo heb ik ook weer iets bijgeleerd. Dit is onze laatste trein van vandaag.
Na een rit van bijna twee uur en met een vertraging van vijftien minuten komen we aan in Osnabrück. Hier vinden we opnieuw een degelijke lift 🛗, wat meteen vertrouwen geeft voor morgen 😁.
Ons hotel ligt vlak bij het station. We checken in, installeren ons en trekken de stad in op zoek naar iets om te eten.
Zoals het hoort in Duitsland 🇩🇪, kiezen we voor een schnitzel. Blijkbaar is het woensdag schnitzeldag in het restaurant waar we terechtkomen. We krijgen indrukwekkende lappen vlees voorgeschoteld, maar het smaakt 😋.
Nu eerst even bekomen van onze eerste treindag en ons eten 🤣. Morgen staat dag 2 op het programma: dan sporen we helemaal door tot Flensburg.
Bis morgen!!!