De wifi 🛜 op de camping is, om het zacht uit te drukken, dramatisch. Jan maakt een hotspot aan zodat er via de computer toch voetbal gekeken kan worden. Hannah en Jan zitten op de eerste rij. Hannes toont weinig interesse en ik luister vooral naar het commentaar.
Dju toch… geen halve finale. Ik weet al in welke tenue Hannah de komende dagen zal rondlopen 🫣.
Mijn relatie met mijn slaapmatje kent een eerste dieptepunt. Mijn nacht is niet geweldig. Daarbovenop schijnt de zon al van ’s morgens vroeg op de tent. Om half zeven ben ik wakker 🫣. Het is warm 🥵 in de tent.
Jan is ook al vroeg uit de veren en kan meteen naar de winkel. De H’tjes worden wat later wakker. Hopelijk valt Hannahs humeur een beetje mee.
Het opruimen verloopt vrij vlot. Mochten de H’tjes ook nog wat vaker de handen uit de mouwen steken, dan zou het nóg vlotter gaan 😅.
We hebben een strak tijdschema, want om 10.20 uur moeten we de boot nemen naar Ærø.
We zijn mooi op tijd. Er staat een heerlijk windje.
De boottocht gaat snel voorbij. Na een klein uurtje komen we aan op Ærø. Eerst doen we boodschappen voor de lunch.
Daarna fietsen we verder tot we een geschikt picknickplekje vinden. Ook op dit eiland blijkt het parcours behoorlijk golvend. We hopen een plekje aan het water te vinden, maar dat lukt niet meteen. Even verderop vinden we gelukkig een mooie plek in de schaduw. De pistolets smaken heerlijk.
Ondertussen heeft Hannes Hannah eindelijk kunnen overtuigen om met hem op de Pino te gaan. Ik voel me meteen vijf jaar ouder, maar zij zijn dolgelukkig. De volgende stap is zelf met de Pino fietsen. Dat willen ze deze vakantie ook nog eens proberen 🫣.
Na dit korte intermezzo fietsen we verder. We hebben een plekje gereserveerd in een shelter.
Voor onze eerste shelterervaring is het meteen een luxueuze versie. We verblijven bij iemand in zijn tuin. Hij heeft een boomgaard waar gekampeerd kan worden of in shelters geslapen kan worden.
We moeten opnieuw wat klimmen om daarna weer richting zee te fietsen. Hannah wil graag eens aan het water voelen, dus houden we even halt. Dat ‘even voelen aan het water’ verandert al snel in keitjes werpen. Om ooit deel te nemen aan het WK zal er nog heel wat geoefend moeten worden.
Na het keitjes werpen wil het jongste H’tje ook eens de zee in. Ze weet het oudste H’tje te overtuigen om mee te gaan. Daarna krijgt ze zelfs Jan zover. Onze korte stop verandert zo in een uitgebreide zwemstop. Dat is natuurlijk het voordeel van reizen met de fiets 😅.
Na een goede 18 kilometer fietsen komen we aan op onze slaapplaats. Het is echt een gezellige, kleine camping met minimale voorzieningen: shelters en plaats voor tenten, een toilet, drinkwater, elektriciteit én een koelkast. Die ‘minimale voorzieningen’ voelen eigenlijk behoorlijk luxueus aan voor een shelterplaats.
We betalen 20 euro. Op andere shelterplaatsen, waar die voorzieningen er niet zijn, is het meestal gratis. Maar we bouwen het stap voor stap op, hè. Moeder moet zich ook kunnen aanpassen 😂🫣.
Ons kleinste H’tje krijgt het daarna wat moeilijk. Ze is de avond voordien erg laat gaan slapen en dat beginnen we nu echt te merken.
Hannes wil de binnentent in de shelter opzetten, voor de beestjes. Hannah vindt dat maar stom. Volgens haar zaagt hij al de hele tijd over wildkamperen en nu hij eindelijk eens midden in de natuur kan slapen… zet hij zijn tent op 🫣.
Soit, het komt wel goed.
We installeren ons en fietsen daarna naar het stadje. Daar eten we een lekker ijsje 🍦. Vervolgens is het tijd om boodschappen te doen, deze keer in de Netto. Pasta carbonara staat vanavond op het menu.
Na het eten volgt nog een spelletje Rummikub en UNO.
Ik ben heel benieuwd hoe onze nacht zal verlopen 🙏.
Morgen trekken we naar een volgend eiland. Volgens de reisleiders gaan we nu eilandhoppen.
Vi ses i morgen! 👋