janankehanneshannah

(🚴‍♀️ Åbyskov – Fåborg: 48,48 km)

Gisterenavond lees ik mijn boek Mixtape uit. Een mooi verhaal over de zoektocht naar jezelf, over kiezen tussen avontuur en voorspelbaarheid.

Ik denk nog even na over welk boek mijn volgende wordt.

Rond kwart voor acht ben ik wakker. De H’tjes hoor ik pas rond acht uur. Gisteren verkondigde Hannes nog vol overtuiging dat hij deze ochtend zou gaan zwemmen. Vandaag krabbelt hij daar al op terug. 😅

Ons uitzicht blijft waanzinnig mooi. Er staat opnieuw wat wind en het is nog frisjes deze ochtend.

Plots breekt uit het niets crisis nummer één van de dag uit. Of beter gezegd: Wereldoorlog 7 van deze reis.

En zoals die plots ontstaat, verdwijnt hij ook weer even snel.

Hannah wil namelijk samen met Hannes het water in. Alleen dagen ze elkaar eindeloos uit.

“Als jij gaat, ga ik ook.”

“Nee, eerst jij.”

“Nee, eerst jij.”

Een paar minuten later springt Hannah met een bommetje het water in. 💦

Hannes heeft zich ondertussen alweer bedacht.

Hannah is ongeveer even snel uit het water als erin, maar volgens mij vond ze het leuk.

Dan is het tijd om te vertrekken.

Het is ondertussen al 10.20 uur.

Het eerste stuk verloopt vlak en gezapig. Wel met wind op kop natuurlijk. Tot we plots rechtsaf moeten.

En daar wacht… een muur. Een stevige klim bergop.Daar was ik precies nog niet klaar voor. 🫣

Via een mooie route rijden we Svendborg binnen. Die stad passeerden we eerder deze reis ook al, maar toen vanuit de andere richting.

Aan het water houden we onze fruitstop. Tot crisis nummer twee uitbreekt.

Deze keer gaat het over een stukje koek dat zogezegd niet juist in twee verdeeld is. Volgende keer nemen we gewoon een weegschaal mee. 🤷‍♀️

Op dat moment zakt de moed de vredesonderhandelaar toch even in de schoenen.

Uiteindelijk geraakt Hannah opnieuw op de fiets. Alleen weigeren haar benen dienst.

We doen boodschappen in Rantzausminde en rijden verder naar een strandje in Lehnskov om te picknicken.

Wat een prachtige plek.

En er is zelfs een net openbaar toilet.

Overal vind je in Denemarken openbare toiletten en ze zijn bijna altijd proper, verzorgd én gratis.

Ondertussen blijft de crisis nog een tijdje nazinderen.

We vertrekken opnieuw.

Het blijft voortdurend bergop en bergaf gaan. En eerlijk? Ik heb het lastig. De wind voelt nog altijd veel sterker aan dan de weersvoorspellingen beweren. 🫣

Na een kleine moederlijke preek beginnen Hannah haar benen gelukkig weer rond te draaien. Mijn compagnon heeft ondertussen een nieuw doel in het leven. Mij overtuigen om in een shelter te slapen. Hij heeft zelfs al twee mogelijke locaties gevonden.

Ik vind een shelter met toilet meestal wel handig. Volgens Hannes is dat hier ook voorzien. Er ligt namelijk een schop om een put te graven. 🫣 Ik ben nog niet helemaal overtuigd.

In Vester Åby houden we nog een pauze. Daar wisselen we van partner. Hannah komt bij mij zitten.

Ze trapt stevig mee en ondertussen smeden we allerlei plannetjes. 🤭

Voor we het beseffen, rijden we Fåborg binnen. Daar ligt onze camping.

Eerst gaan we nog even langs de winkel. Vanavond staan hamburgers 🍔 op het menu.

Vanaf de winkel is het nog 3,5 kilometer licht bergop naar de camping. Maar…daar wacht een pannenkoekenhuis. 🥞

Dat pannenkoekenhuis is vandaag ongeveer mijn grootste motivatie geweest. Na alle klimmetjes en tegenwind heb ik één doel voor ogen: een heerlijke pannenkoek.

De H’tjes kiezen voor een ijsje (waar Hannes al snel spijt van heeft 🤣). Ik ga voor een gewone pannenkoek. Jan kiest — geheel onverwacht 🤣 — voor een pannenkoek met alles erop en eraan.

Appeltjes. IJs. Slagroom. Het volledige pakket.

Terwijl Jan en ik naar de koers kijken, gaan de H’tjes minigolfen. Zonder ruzie. Dat verdient oprecht een staande ovatie. 👏

Na het douchen is het tijd om te eten.

Hamburgers van de gasbarbecue. Awel. Dat heeft gesmaakt. Keilekker zelfs. 😋

We zitten hier op een mooie camping. Er is maar één groot nadeel. We staan bijzonder ver van het toilet. Dat lijkt een detail… tot je ’s nachts moet gaan. 😅

Ondertussen is Jan al bezig met de planning voor morgen.

Want morgen wordt een speciale rit.

Morgen is het zijn verjaardagsrit. 🎂🎉🚴‍♀️

Vi ses i morgen! 👋

Op onze kampeerplek lopen ganzen rond. En… die beestjes slapen blijkbaar graag uit. Of ze hebben gewoon de goede gewoonte om ’s morgens hun mond te houden. 🤣

Er wordt deze ochtend in elk geval behoorlijk lang geslapen.

Bij mij gaat alles wat trager vandaag. Het is even zoeken naar de goesting. 🫣

De slaapzakken en matjes worden opgerold en netjes in de zakken gestoken.

Dan volgt het eerste waw-moment van de dag. Hannes maakt helemaal zelfstandig zijn ontbijt: granola met yoghurt en appel. Oké, die appel heb ik nog gesneden. En uiteraard heeft hij ook weer gemorst. Soms is hij toch een beetje heel onhandig. 😅

Dan volgt crisis nummer 1. We moeten vertrekken en onze kleine meid wil niet mee. Opnieuw zou Hannes iets gezegd hebben. Wat precies? Geen idee meer. Ik word er ondertussen tureluurs van. 🫣

Wanneer we vertrekken, begint het te miezeren. Dus: regenjassen aan, warme kleren aan en vertrekken maar. Onze kleine boef weigert mee te trappen.

Het parcours is heuvelachtig en de wind komt vandaag vooral van opzij. Daar zijn we ondertussen al blij mee. Het eerste uur malen we kilometers in regen en motregen.

Tot plots de zon even komt piepen.

En dan zien we langs de weg een caravan staan waar ijsjes en gekoelde dranken verkocht worden.

Een gewone fruitjesstop verandert dus in een ijsjesstop. Ja hoor, de H’tjes kunnen zonder problemen ’s morgens een ijsje eten. 🍦🤣

Ik hou het bij een frisse chocolademelk.

Het is dan nog negen kilometer tot aan de winkel.

Ondertussen heerst er weer wapenstilstand tussen Hannah en Jan.

Ze hebben deze vakantie al heel wat oorlogen uitgevochten, maar gelukkig volgt er meestal ook een vredesverdrag.

In het zonnetje arriveren we rond de middag in Hesselager. In de Meny doen we boodschappen voor zowel het middag- als het avondeten.

Verderop passeren we geen winkels meer. Aan de winkel staan picknickbanken. Ideaal dus.

Daar voltrekt zich ook crisis nummer 2. Opnieuw zou de ene iets tegen de andere gezegd hebben. 🫣 Onze kleine boef beslist daarop dat ze niet meer bij ons aan tafel wil zitten. Gelukkig slaagt de vredesonderhandelaar er opnieuw in om haar toch haar pistolet te laten opeten.

Wanneer het dessert verschijnt, zit ze trouwens weer vrolijk bij ons aan tafel. Ongelooflijk hoe snel conflicten soms opgelost raken. 🤣

Ik zal toch eens een nieuwe challenge moeten verzinnen voor overdag.

In de tent verlopen de ochtenden en avonden tegenwoordig verrassend goed.

Deze namiddag hebben we nog een goede twintig kilometer voor de boeg.

Het blijft op en neer gaan.

Soms krijgen we de wind pal in ons gezicht. Soms van opzij. En af en toe hebben we zelfs eens wind mee. Dat zijn ondertussen kleine geluksmomentjes geworden. 😅

Het laatste deel van de route loopt langs de zee. Het blijft een mooi parcours. Eigenlijk is het hier gewoon overal mooi.

Op twee kilometer van de camping wil Hannes nog eens zelf fietsen. De H’tjes vertrekken als een turboraket. Jan en ik moeten serieus doortrappen om te volgen. 🚀

Net voor de camping passeren we opnieuw zo’n typisch Deens verkoophutje. Ze verkopen kersen. 🍒 Ze zijn echt lekker.

Rond 15.15 uur arriveren we op de CDU-camping. Na de natuurcamping van gisteren voelt dit bijna als luxe. Er is een douche, een uitstekende keuken (mét vaatwasser) en een fantastische tentplaats met zicht op zee.

Jan en ik zetten de tent op. Hannah trekt naar de ontspanningsruimte om te lezen en wat op te warmen. Hannes organiseert ondertussen een shuttledienst op de camping met de Pino.

Wanneer de tent van de H’tjes opstaat, geniet ik van een welverdiende douche. 🚿

Op het moment dat ik de deur van de douche openmaak, zie ik dat het buiten stevig regent. Perfecte timing van mezelf. 😎

Gelukkig heeft Jan net op tijd alles droog gekregen in de tent.

In de ontspanningsruimte kijken we naar de koers. Ondertussen trekken er opnieuw enkele buien voorbij. We zien Jasper Philipsen winnen. De Denen lijken daar iets minder enthousiast over.

Volgens hen had Mads Pedersen beter zijn armen in de lucht gestoken. 🇩🇰

Vanavond eten we eindelijk Hannes zijn favoriete gerecht. Rijst, erwtjes, kikkererwten, paprika en kokosmelk. Met daarbij nog een stukje vlees. Dat zal dus ongetwijfeld smaken. 😋

Net voor het eten gaan de H’tjes douchen. Hannah blijft echter opvallend lang weg. Blijkt dat ze de deur van de doucheruimte niet meer open krijgt. 🫣Na enkele mislukte pogingen en de goede raad van haar papa lukt het uiteindelijk toch om de deur weer open te krijgen. Even een klein stressmomentje… maar gelukkig met een goede afloop. 😅

Morgen trekken we opnieuw verder langs de Deense kust.

Vi ses i morgen! 👋

Op onze nationale feestdag 🇧🇪 worden we gewekt door het leegmaken van de glasbakken. Gelukkig is het dan al half acht. 😅

Er is een bakker vlakbij, dus dat betekent verse croissants en pistolets. 😋

Hannah voetbalt ⚽️ nog wat en toont haar kunsten op het springkussen. Hannes stelt ondertussen opnieuw het treinschema op. We hebben geen routeboekje, dus zijn schema’s zijn eigenlijk best handig. Zo weet ik ook altijd langs welke dorpjes en gehuchtjes we passeren

We beginnen de dag… verkeerd. We fietsen op een pad voor voetgangers.

Het is vrij snel duidelijk dat dit géén fietspad is. Gelukkig vinden we al snel de juiste weg en kunnen we echt vertrekken.

Ik voel me vandaag niet geweldig. De rit van gisteren zit duidelijk nog in mijn benen. Ik heb precies spaghettibenen. Ook mijn maag protesteert wat, maar het zal wel beteren. Mijn copiloot sleurt me er wel doorheen.

Af en toe moet ik hem er alleen aan herinneren dat zijn glas ook eens halfvol mag zijn in plaats van halfleeg. 🤪

Onderweg passeren we opnieuw een plant die we ondertussen al tientallen keren gezien hebben. Omdat we niet weten welke plant het is, halen we PlantNet erbij. Het blijkt koolzaad te zijn.

Blijkbaar is Denemarken een van de grootste producenten van koolzaad, waar onder andere koolzaadolie van gemaakt wordt.

Weer iets bijgeleerd.

In Bisserup stoppen we aan de Brugsen voor onze boodschappen én een fruitpauze. Meteen kopen we ook al ons middagmaal.

Opvallend genoeg zien we vandaag opnieuw weinig vakantiefietsers. Ook gisteren viel dat al op.

Volgens de weersvoorspellingen én mijn medefietsers is de wind vandaag minder sterk. Volgens mij… nog altijd niet. 😅💨

Gelukkig doet de zon flink haar best. 🌞

We picknicken in Vedskølle. Daar ontdekt Hannes plots dat hij zijn pyjamabroek nog aan heeft. Typisch Hannes. 🤣

Ondertussen loopt er alweer een nieuwe challenge. Als de H’tjes zeven dagen geen ruzie maken in de tent, krijgen ze een doosje Tic Tac. Lukt het tien dagen, dan verdienen ze een doosje Frisk. Alles voor de huisvrede. 😅

Binnen dertig kilometer bereiken we de Grote Beltbrug. De Grote Beltbrug (Storebæltsbroen) is een vaste verbinding van maar liefst 18 kilometer over de Grote Belt. Met de fiets mag je er niet over. Dat moet met de trein.

We beslissen daarom na de middag of we nog vóór of pas ná de brug zullen overnachten.

Na de picknick fietsen Hannes en Hannah opnieuw een tijdje samen. Het parcours is behoorlijk pittig, maar ze doen dat allebei goed .

Wie trouwens droomt van een buitenverblijf in Denemarken: dit is hét moment. Er staan opvallend veel huizen te koop. En bijna elk huis heeft een gigantische tuin. Opvallend is ook dat er in bijna elke tuin een robotmaaier rondrijdt. Die robots hebben hier duidelijk werk genoeg.

Na een tijdje wisselen we opnieuw van plaats. Mijn achterwerk was alvast blij met de korte pauze. 🤣

Aan een camping stoppen we voor een ijsje. Daar beslissen we om de trein al naar Nyborg te nemen. We zijn immers mooi op tijd. Voor het laatste stukje kruipt Hannah opnieuw bij mij op de fiets.

Ze vertelt honderduit over hoe ze haar kamer wil herinrichten. Ook mogelijke verjaardagscadeautjes passeren de revue. Eerder deze week werd zelfs haar verjaardagsfeest al volledig gepland.

Never a dull moment met Hannah. 😅

Ruim op tijd staan we aan het station voor de trein van 16.10 uur. Die heeft wat vertraging. Geen probleem. Dan kunnen wij rustig naar het perron wandelen.

Maar dan…worden we geweigerd.

De conducteur wil onze fietsen niet meenemen. Blijkbaar zijn tandems niet toegelaten. En dat is toch wel een klein probleem…want wij moeten van het eiland af. 🫣

We besluiten een halfuur later onze kans opnieuw te wagen. En jawel. Geen enkel probleem. We rijden de fietsen gewoon de trein op en zetten ze op de fietsplaatsen. De trein rijdt eerst door de tunnel en daarna over de Grote Beltbrug.

Een kwartiertje later staan we al in Nyborg. We zijn aangekomen op het eiland Fyn (Funen).

Een paar jaar geleden passeerde hier de Tour de France en dat merk je nog altijd op verschillende plaatsen in de stad.

In de SuperBrugsen kopen we ons avondeten én ontbijt.

Daarna fietsen we door naar de natuurcamping. Helaas is de shelter al bezet. Dus zetten we nog eens de tenten op.

Terwijl Jan het eten klaarmaakt, lezen de H’tjes wat.

Vanavond eten we tortellini met tomatensaus, een broccolislaatje en een gewone salade. 🥗

Er staat behoorlijk veel volk op de camping. Vooral de kinderen maken flink wat lawaai. Zelfs de H’tjes beginnen zich eraan te storen.

Dat wil toch wel iets zeggen. 🤭

Morgen fietsen we richting Svendborg.

Daar zijn we eerder al eens doorgereden, maar deze keer komen we uit de andere richting.

Hopelijk blaast de wind minder hard dan voorspeld. 

En mag de zon af en toe ook nog eens van de partij zijn. ☀️

Vi ses i morgen! 👋

Deze nacht kwam de wind opnieuw opzetten en regende het regelmatig. Wanneer we opstaan, ligt alles er wat nat bij. Net voordat ik echt wakker word, hoor ik nog een laatste bui op de tent tikken.

Gelukkig zal dat de laatste regen van de dag blijken te zijn. 🙏

We ontbijten in de ontspanningsruimte. De camping is heel basic, maar wel uitstekend uitgerust en netjes onderhouden. Ook de prijs valt mee: iets meer dan 40 euro per nacht.

Ja, kamperen is duur in Denemarken.

Ondertussen zijn er hier twee woorden (of zinnen) die stevig op moeders zenuwen beginnen te werken:

“Ma stobbe.”

en

“Get out.”

Voor beide zijn ondertussen duidelijke regels opgesteld.

Wanneer Hannes het woord stobbe zegt, volgt er onmiddellijk een fietswissel: hij verhuist naar Jan en Hannah mag bij mij komen zitten.

Je kan je voorstellen dat het jongste H’tje ondertussen hemel en aarde beweegt om haar broer dat verboden woord te laten uitspreken. 🤣

Wanneer Hannah dan weer get out zegt, is het die avond geen e-reader.

Rond kwart voor tien vertrekken we.

Het is bewolkt en er staat opnieuw veel wind. Uiteraard uit de verkeerde richting. Het wordt dus opnieuw beuken tegen de wind. 💨

Door de frisse temperatuur vertrekken beide H’tjes met een lange broek. Hannah draagt zelfs haar regenbroek.

Ook de treinuren werden gisterenavond opnieuw zorgvuldig genoteerd en ik zit vandaag weer op de trein. 🚞

We fietsen voornamelijk tussen de velden. Dorpjes zijn er weinig en beschutting tegen de wind nog minder.

Ons fruitje eten we ergens bij een grote rots 🪨.

En dan gebeurt het. Hannes zegt het verboden woord. Hannah is er als de kippen bij om dit op te merken en verhuist onmiddellijk naar mijn fiets. 🫣

Wanneer Hannah bij mij zit, besef ik opnieuw hoe groot Hannes ondertussen geworden is. Ik vrees dat hij volgend jaar niet meer bij mij zal kunnen zitten. Ik moet mijn hoofd al wat schuin houden om de weg te kunnen zien 🤪.

Maar voor elk probleem bestaat een oplossing. Dan fietst hij gewoon zelf en mag ik vooraan zitten. Alleen… Daar ben ik nog niet klaar voor. 🤪

Vijf kilometer later bereiken we de winkel in Korstræde.

Aan de Rema 1000 houden we meteen ook onze picknick.

Het blijft fris.

Oorspronkelijk wilden we vandaag naar een shelter fietsen, maar door de temperatuur verkies ik toch een camping.

Jan vertrekt na de middag met een T-shirt met lange mouwen. Ik draag nog mijn regenjas. En dat terwijl ik eigenlijk de hele dag al met lange mouwen fiets. 😅

Voor we het beseffen, bereiken we Næstved. Een vrij grote stad.

Onze route leidt ons langs de buitenwijken en ondertussen begint de zon eindelijk door te breken.

Zes kilometer buiten de stad stoppen we voor een ijsje. Dat had ik de H’tjes beloofd.

Ondertussen fietsen ze samen en dat geeft mijn achterwerk even de kans om te recupereren. 🤣

Hannes zaagt ons ondertussen de oren van het hoofd over minigolf.

We zijn onderweg een golfterrein gepasseerd en volgens zijn logica moet het minigolfterrein daar dus ook professioneel zijn. 🙃

De zon doet ondertussen flink haar best en begint zelfs warmte af te geven.

Hadden we dat vanmorgen geweten, dan waren we misschien toch naar de shelter gereden. Maar daarvoor zijn we nu te ver doorgefietst.

Bovendien hadden we dan in Næstved boodschappen moeten doen. Achteraf is het altijd makkelijk beslissen.

De H’tjes fietsen uiteindelijk helemaal tot aan de camping in Karrebæksminde. Tijdens het fietsen spelen ze terug galgje…mét verboden woorden uiteraard. Moeder en vader kunnen het toch niet horen (denken ze). 

Karrebæksminde blijkt een bijzonder toeristische plek te zijn.

Op de camping is zelfs geen plaats meer op het tententerrein. Wij worden daarom op een caravanplaats gezet.

Voor de prijs van…72 euro. Zonder elektriciteit.  😳 Gelukkig is er wel een mooie keuken.

Douchen werkt hier met muntjes. Op zich krijg je ruim voldoende tijd, maar je moet dus wel betalen om warm water uit de douche te krijgen.

Hannes vindt het allemaal maar niets. En dat hebben we geweten. 🫣

Hannah zoekt ondertussen haar toevlucht op het voetbalveld naast de tent. Tja. We moeten er het beste van maken.

Na het douchen ga ik wat voetballen ⚽️ met Hannah. Ze oefent een trucje van Lamine Yamal en blijft proberen tot het lukt.

Hannes mokt intussen ergens verderop.

Ook dat hoort blijkbaar bij een vakantie met een puber. 😅

Al de hele week zien we affiches van Circus Baldoni. Ze spelen met hun nieuwe voorstelling in zowat elke grotere stad die we passeren.

En wat blijkt? Het circus 🎪 staat gewoon opgesteld naast onze camping.

Vanavond eten we aardappeltjes uit de oven, kotelet en groenten.

Na het eten fietst Hannes nog een extra rondje voor zijn Strava-statistieken. Alsof de 54 kilometer van vandaag nog niet voldoende waren. 🤣

Na ons gebruikelijke potje UNO weet hij ook Jan te overtuigen om hetzelfde rondje nog eens met hem te rijden. Blijkbaar bestaan er mensen die vrijwillig extra tegenwind opzoeken.

Hannah en ik blijven ondertussen gezellig in de ontspanningsruimte. Hannah leest en ik schrijf de blog.

Voor morgen zie ik alvast een zonnetje verschijnen op de Deense weerapp. ☀️

De wind waait echter nog steeds uit de verkeerde richting. Hopelijk doet hij dat morgen iets minder enthousiast dan vandaag. 😄💨🚴‍♀️

O ja, nog belangrijk nieuws: mijn boek is uit! 📚 Lessen in chemie van Bonnie Garmus is absoluut een aanrader.

Voor inspiratie gebruik ik vaak de Instagrampagina van Erlaseens. Haar boekentips hebben mij eigenlijk nog nooit ontgoocheld. Morgen begin ik  aan een nieuw boek: Mix Tape van Laura Buellinckx.

Vi ses i morgen! 👋

Even terug naar gisterenavond.

Zoals bijna elke avond spelen we nog een UNO-ronde. Er waren die dag nog geen crisissen geweest, dus Hannah dacht blijkbaar:“Nu is mijn moment.”

Even het spel saboteren en daarna boos worden. 🤷‍♀️ Missie geslaagd.

De wind ging deze nacht gelukkig stilaan liggen. Finally.

Rond 7 uur gaat de wekker. Vandaag hebben we een missie: Kopenhagen verkennen met de fiets.

Vlak bij de camping ligt een bushalte. Hannes heeft alles al uitgezocht. Om 8.01 uur nemen we de bus en om 8.30 uur de trein. We moeten één keer overstappen. Er rijdt ook een rechtstreekse trein, maar dan zouden we pas rond 11 uur in Kopenhagen aankomen. 10 uur vonden wij een veel mooier uur.

Alles betalen we via een app. Je checkt in wanneer je op de bus of trein stapt en checkt uit wanneer je aankomt. Daarna wordt automatisch het juiste bedrag berekend. Eigenlijk best handig.

Bij aankomst in Kopenhagen moeten we even uitzoeken hoe we fietsen gaan huren. Uiteindelijk kiezen we voor deelfietsen van VOI. Elektrische fietsen.

Die officieel pas vanaf 16 jaar gebruikt mogen worden. 🫣

Onze eerste stop is uiteraard de Kleine Zeemeermin 🧜‍♀️. Eigenlijk niet echt de moeite. Maar amai, hoeveel volk daar staat!

Ondertussen hebben we het fietssysteem volledig onder de knie. Je koopt minuten, koppelt een fiets los en rijdt naar je bestemming. Daar parkeer je de fiets en sluit je de rit af. Voor de volgende rit scan je gewoon een andere fiets. Heel eenvoudig.

Op aanraden van tante Elke fietsen we naar Cirkelbroen, een kunstwerk in de vorm van een brug. 

Daarna rijden we door naar Lille Langebro, een moderne fietsbrug die past in een stad waar fietsen bijna belangrijker lijken dan auto’s. De fietspaden zijn precies boulevards op sommige plaatsen. 

Moeder wil natuurlijk ook een foto van de gekleurde huisjes van Nyhavn. Onze fietsgids denkt daar anders over. Volgens hem vertraag ik de boel teveel. 

Hannes neemt ons namelijk de hele dag mee op sleeptouw. Met zijn gsm op het stuur gidst hij ons feilloos door Kopenhagen. Dat doet hij uitstekend.

Alleen houdt hij niet altijd rekening met het tempo van zijn klanten. 🤣

Ook Hannah trekt prima haar plan op de fiets.

Ze vinden het allebei geweldig.

Plots worden we door de politie 👮‍♂️ aan de kant gezet. Heel even vrezen we dat we aan de kant moeten omdat de H’tjes op de deelfietsen rijden.

Gelukkig blijkt dat niet het geval.

We krijgen een uitleg over hoe je hier links moet afslaan met de fiets. Wij stonden voorgesorteerd op de plaats van de auto’s, maar dat mag niet. Eerst rechtdoor oversteken, dan je fiets draaien en vervolgens pas naar links vertrekken.Weer iets bijgeleerd.

Daarna fietsen we nog door de kleurrijke wijk Christiania.

Voor de lunch trekken we naar Broens. Daar vind je allerlei streetfoodkraampjes.

Hannah en ik kiezen voor frietjes met mosselen. Jan en Hannes gaan voor gyros. Uiteindelijk eet Hannah nog wat van Jan zijn portie, want de mosseltjes bleken toch niet helemaal te zijn wat ze verwacht had. 😅

Na de middag fietsen we naar CopenHill. Dat is een gigantische energiecentrale met een publiek toegankelijk dak. Met de lift ga je helemaal naar boven en krijg je een indrukwekkend uitzicht over Kopenhagen.

Van daaruit zien we zelfs de Sontbrug, de beroemde verbinding tussen Denemarken 🇩🇰 en Zweden 🇸🇪.

Daarna begint een zoektocht. We willen een muskietennet voor twee personen kopen. Met metro 🚇 én fiets bezoeken we zowat alle outdoorwinkels van Kopenhagen. Resultaat? Overal uitverkocht.

Wanneer we in de metro zitten, begint het buiten te regenen. Perfect getimed.

Tijdens de tweede regenbui van de dag zitten we veilig in een café. We eten cookies, terwijl Hannes geniet van een smoothie.

De derde regenbui kunnen we helaas niet meer ontwijken.

Onderweg naar Amalienborg Palace worden we toch behoorlijk nat.

We kijken even bij de wachters 💂‍♀️ van het paleis. Hannah wilde die absoluut zien. Daarna zetten we koers richting station. Ondertussen is het opnieuw droog geworden.

Onze gids heeft wel even last van een natte gsm. Gelukkig is dat probleem snel opgelost. Zonder kleerscheuren bereiken we het station.

Ik had Hannah beloofd om nog even naar de 7-Eleven te gaan. Ja hoor, die hebben ze hier ook. Alleen verkopen ze niet dezelfde dingen als in Thailand 🇹🇭.

En bovendien is alles een stuk duurder. De ontgoocheling bij onze kleine meid is groot.

Terwijl Jan boodschappen doet, wachten wij op het perron.

Hannes kijkt ondertussen nog wat naar de treinen.

Moe maar voldaan stappen we op de trein richting Vordingborg.

Was het de moeite om naar Kopenhagen te gaan?

JA.

Waren de deelfietsen de max?

JA.

Vonden de H’tjes het geweldig?

JA.

Wil ik nog eens terug naar Kopenhagen?

Ook JA. Wat een fijne stad.

Vanavond staan er eieren 🍳 op het menu.

Ik houd het bij een pistolet met mozzarella en tomaat.

Na nog een spelletje UNO is het bedtijd. 

Na zo’n dag zal slapen hopelijk geen probleem zijn. 🙏

Morgen trekken we opnieuw op pad. Back on track! 🚴‍♀️

Vi ses i morgen! 👋

Op de camping waren er heel veel muggen 🦟. We werden overal geprikt en vluchtten dan ook vrij snel de tent in.

’s Nachts hoorde ik de wind opkomen. Gelukkig stonden onze tenten goed beschut opgesteld.

Rond half acht zijn we bijna allemaal wakker. Terwijl wij stilaan wakker worden, gaat Jan naar de bakker en doet hij meteen ook de boodschappen.

Na het ontbijt kunnen we bijna vertrekken. Alles was namelijk al opgeruimd vóór het eten. In hun groei naar zelfstandigheid moeten de H’tjes vanaf nu ook hun eigen slaapzak opplooien. Bij de ene gaat dat al wat vlotter dan bij de andere. De matjes neem ik voorlopig nog voor mijn rekening.

Rond 9.20 uur kunnen we vertrekken. We liggen alweer voor op schema.

Onze Nederlandse buren op de camping hebben besloten om nog een extra dag in Stege te blijven. Er wordt de hele dag een stevige wind voorspeld, met windstoten tot 65 km/u. Na acht kilometer moeten we een brug over en zij vinden dat te gevaarlijk.

Wij wagen ons er wel aan.

De wind is ondertussen gedraaid. Van oostenwind naar westenwind.

En wij rijden richting…het westen. 💨

Dat betekent dus de hele dag wind op kop.

Omdat we vroeg vertrokken zijn, stoppen we eerst nog even in Stege bij een sportwinkel. We zijn Hannah haar regenbroek vergeten en ik ben een truitje met lange mouwen vergeten.

In de solden vinden we gelukkig allebei wat we nodig hebben.

De treinbegeleider is niet tevreden. We stoppen veel te snel.

Vijfhonderd meter verder is het opnieuw prijs. Moeder heeft iets moois gezien en vraagt Hannah om een foto te maken.

Bij onze conducteur komt ondertussen bijna stoom uit de oren. 🚂🤣

Daarna kunnen we eindelijk écht vertrekken.

We moeten stoempen. Beuken tegen de wind. Maar we gaan vooruit.

Na een achttal kilometer rijden we over de Koningin Alexandrinebrug. Best een indrukwekkende brug. Net voorbij Kalvehave houden we een fruitjesstop.

Het uitzicht is machtig.

Maar de plicht roept.

We moeten verder.

Tussen de velden beuken we verder tegen de wind in. We passeren dorpjes als Langebæk, Stensby en Bakkebølle. Alleen al voor die namen zou je hier bijna komen fietsen. 😁

Onderweg passeren we geen winkels. Pas in Nyråd vinden we een Brugsen.

De laatste twee kilometer richting de winkel verlopen over een grindpad. Hannes wil opnieuw fietsen, dus wisselen we van plaats.

In vliegende vaart komen we aan onze picknickplek.

Eerst boodschappen doen in de Brugsen, daarna picknicken recht tegenover de winkel. Ideaal. 😁

Vanaf daar is het nog een kleine tien kilometer tot aan de camping.

De H’tjes willen graag zelf fietsen. Daar zeg ik geen nee tegen.

Terwijl ze rijden, spelen ze galgje en ondervragen ze elkaar over Harry Potter. Hun kennis van het leven op Zweinstein begint ondertussen indrukwekkende proporties aan te nemen.

Voor we het beseffen, staan we aan de haven van Vordingborg. Daar doen we zelfs een cultureel bezoekje. Ja hoor, tante Elke, het is gebeurd!! 😁

De Gänsetoren van Vordingborg Castle is een van de best bewaarde middeleeuwse torens van Scandinavië. Er hoort ook een museum bij, maar dat hebben we niet bezocht. Wat hebben we daar dan wel gedaan?

Een container waar je je kon verkleden als ridder. Dat vond iedereen heel plezant . 😁

Na de verkleedpartij wandelen we nog wat rond tussen de ruïnes. Een fijn bezoekje.

Van daaruit fietsen we verder naar onze camping in Ore, net voorbij Vordingborg.

De camping ligt aan zee 🌊.

Alleen staat er zoveel wind dat we ons al snel terugtrekken in de ontspanningsruimte.

Tijdens mijn dutje gaan Jan en de H’tjes minigolfen. Je mag hier gewoon een stick en balletjes nemen en vertrekken. Het terrein heeft zijn beste tijd wel gehad.

Jan gaat daarna boodschappen doen.

Hannes en ik maken nog een wandeling langs zee.

Hannah leest.

Iedereen gelukkig.

Vanavond maken we opnieuw gebruik van de keuken.

Of beter gezegd: Jan maakt opnieuw gebruik van de keuken. 😁

Op het menu staan heerlijke patatjes, kip en een slaatje.

Daarna installeren we ons opnieuw in de ontspanningsruimte.

Ondertussen zijn er heel wat fietsers aangekomen op de camping.

Onze route, nummer 8, blijkt bijzonder populair bij vakantiefietsers. We zien veel gezinnen met kinderen, bepakte fietsen en mensen die hetzelfde doen als wij.

Morgen staat onze eerste echte rustdag op het programma.

We nemen de trein naar Kopenhagen.

Mét een plan.

Of dat plan ook effectief uitgevoerd zal worden, weten we morgen pas. 🤭

De weersvoorspellingen zijn iets minder. Minder zon, meer wolken en kans op regen. Volgens onze huisweerman zal het bovendien nóg harder waaien.

Maar goed.

Dat zien we dan wel weer.

Vi ses i morgen! 👋