janankehanneshannah

Deze nacht werden Hannah en ik wakker gehouden door een bijzonder irritante mug 🦟. Eentje die de hele tijd langs je oor zoemt en die je niet kan vangen. Het duurde dan ook héél lang voor de ogen eindelijk dichtgingen.

Rond kwart voor acht worden we gewekt door gedonder. Verschillende weerapps hadden ons al gewaarschuwd voor slecht weer in de vroege ochtend, maar uiteindelijk bleef het gelukkig beperkt tot wat gerommel in de verte.

Zoals bijna elke ochtend gaat Jan ontbijt halen. Ondertussen ruimen we alles op. Het grote voordeel van slapen in een shelter? Geen tent die afgebroken moet worden. Dat scheelt alweer wat tijd.

Althans, dat was het plan. Hannah besloot namelijk om haar kuren nog eens boven te halen. Niet ideaal als je om 10.15 uur een ferry 🚢 moet halen. Uiteindelijk kunnen we rond half tien vertrekken. Nog 8 kilometer te gaan in 45 minuten. Gelukkig zaten er af en toe ook vlakke stukken tussen 😅.

We komen nét op tijd aan bij de ferry. Ticketje tonen en hop, de boot op. Deze keer duurt de overtocht slechts 45 minuten. Het blijft ongelooflijk hoe die ferry’s 🚢 bijna altijd volledig volgeboekt zijn. Ik probeer onderweg nog wat slaap in te halen, maar de allerliefste Hannah beslist dat dat geen goed idee is 😳.

Aangekomen in Tårs zou je denken dat we in een grotere stad terechtkomen. Niets is minder waar. Er is daar werkelijk… niets. Echt niets.

Na 13 kilometer fietsen bereiken we Nakskov. Een rustige rit langs open, vlakke velden, af en toe een grindpad en onderweg nog een tussenstop aan een leuke speeltuin. 

In Nakskov slaan we boodschappen in voor deze middag en vanavond. Net vóór we de winkel binnenstappen gaan de hemelsluizen open. Perfecte timing dus. We vinden een mooie overdekte picknickplaats naast alweer een speeltuin. Terwijl we eten kunnen we genieten van wat gratis klank- en lichtspektakel. Jan springt de Netto nog eens binnen voor wat extra inkopen. Bij onze shelter zijn namelijk geen winkels in de buurt.

Na dit intermezzo springen we opnieuw op de fiets. De temperatuur is aangenaam en de fietspaden zijn top. Eerst rijden we over een aardeweg die langzaam overgaat in een grindweg. Bijna de hele route fietsen we langs de zee 🌊 en de wind staat eindelijk eens aan onze kant. Dat gaat vlotjes.

Na iets meer dan een uur fietsen passeren we een glamping waar ze ijsjes verkopen. De kinderen kiezen uiteraard voor ijs, terwijl Jan en ik voor appeltaart gaan.

Met nog zo’n 13 kilometer te gaan lijkt alles vlot te verlopen. Tot we een paar bochten nemen. Plots blaast de wind pal op kop. Het wordt zwoegen, zweten en stevig doortrappen. Gelukkig maakt het uitzicht veel goed. Al denkt Hannes daar duidelijk anders over 🫣😂. Hij vindt het niet mooi.

 

Bij de shelter aangekomen hebben we geluk. Eén shelter is gereserveerd, maar de andere is nog vrij. Reserveren kon hier niet meer, dus het blijft altijd een beetje spannend of je een plekje vindt. Deze shelter is betalend, maar we krijgen er wel een toilet, elektriciteit en drinkwater bij. Een klein beetje luxe dus. 

Terwijl Jan en ik alles installeren, vertrekken de H’tjes met de Pino richting zee. Handig dat ze dat ondertussen zelf kunnen. Nu zijn ze de oren van ons hoofd aan het zagen om morgen een stukje van de route samen te fietsen 🫣. Ik denk er nog eens rustig over na 😂.

Er is ook een perfecte plek om de hangmat op te hangen. Ideaal om te beginnen aan mijn tweede boek: Een nieuw leven van Michael Somers. Het leest alvast als een trein.

Vanavond staan er hotdogs 🌭 op het menu, met rode worsten. Ze zien er eerlijk gezegd niet geweldig uit, maar smaken verrassend goed. Op het terrein verblijft ook een Duits gezin met vier zonen die koken boven het kampvuur. De H’tjes vinden dat uiteraard fantastisch.

Na het eten doet Hannes nog zijn dagelijkse rondje met de Pino. Die krijgt duidelijk niet genoeg van het fietsen. Hannah voetbalt ondertussen met de jongens.

Morgen zijn we klaar voor een nieuwe fietsdag. Hopelijk is het net zo vlak als vanmiddag en draait de wind onverwacht nog in ons voordeel 😂.

Vi ses i morgen! 👋

De eerste nacht in de shelter is een voltreffer. De H’tjes vinden het geweldig én hebben goed geslapen. Jan had een wat wisselvallige nacht en ik lag ook regelmatig wakker, maar het viel uiteindelijk veel beter mee dan verwacht. Ik was ervan overtuigd dat ik de hele nacht beestjes zou voelen kruipen of horen ritselen. Niets daarvan. Tot 4 uur was het zelfs muisstil. Letterlijk geen muis gehoord. 😉

Vanaf dan namen de vogels de nachtdienst over en kregen we gratis een ochtendconcert.

Rond kwart voor acht worden we rustig wakker. Vandaag moeten we de boot nemen naar het volgende eiland. We hebben keuze: de boot van 9u20 of die van 11u20. We kiezen voor de late boot. Het is nog steeds vakantie… geen reden om ons te haasten.

De H’tjes lezen wat, Jan rommelt wat en ik lees eindelijk mijn boek Kala uit. Echt een aanrader trouwens. Merci, Jolien, voor de tip!

Tegen 10 uur zijn we vertrekkensklaar. Hoewel het zondag is, passeren we eerst langs de fietsenmaker. Mijn zadel heeft namelijk beslist dat het liever lager bij de grond leeft en zakt voortdurend naar beneden. Dat probleem wordt gelukkig snel opgelost met een nieuw schroefje.

Nog even langs de Netto voor wat proviand en dan zijn we helemaal klaar voor de overtocht.

Of toch niet.

Jan had de boot nog niet gereserveerd en nu blijkt dat die volledig volzet is. 🫣 De volgende boot vertrekt pas twee uur later. Oeps.

Om de tijd te doden fietsen we naar een klein schiereilandje. We laten de fietsen achter aan het einde van het pad en maken een mooie wandeling langs het water. Het is er echt prachtig. We wandelen tussen de keien vlak naast de zee. Met Hannes zijn statief maken we  ook enkele foto’s.

Daarna keren we terug richting haven. Met de wind stevig in ons gat zijn we snel terug. Soms zit het mee.

Op de boot houden we een picknick. De jongens trekken even naar het dek. Hannah en ik blijven lekker binnen. Hannah leest verder en ik besluit mijn slaaptekort een klein beetje weg te werken.

Na iets meer dan een uur varen komen we aan in Svendborg. Van daaruit fietsen we over een lange brug naar het volgende eiland. Eerst een stuk langs het water, daarna wat door het binnenland en vervolgens over de indrukwekkende Langelandbrug. Onderweg worden we opnieuw getrakteerd op prachtige uitzichten over het water en de omliggende eilandjes.

Denemarken blijft ons echt verrassen. Wat een mooi land.

Na de brug komen we aan in Rudkøbing. Hier liggen enkele shelters naast een school en dat wordt onze slaapplaats voor vannacht.

Rond 16 uur arriveren we. De shelters, in de voortuin van een school (Langelands Efterskole), zien er nog bijna nieuw uit én… er is een douche! 🚿

Moeder dolgelukkig.

Zoonlief minstens even gelukkig, want een douche betekent dat zijn kansen op nóg een shelterovernachting morgen plots weer een stuk groter zijn. 🫣

We hadden min of meer afgesproken om om de drie dagen zeker eens op een camping te staan, vooral om te kunnen douchen. (Lees: vooral omdat ík dat belangrijk vind. 😂)

Maar met zo’n luxe shelter wordt die afspraak misschien wat aangepast. 

We zijn hier trouwens niet alleen. Later op de middag komt er nog een Duits gezin toe en ook een man die alleen reist. 

Ook hier leeft de Tour de France. Bijna dagelijks worden de laatste kilometers live gevolgd. Voor we naar de winkel konden vertrekken, moesten eerst nog enkele cruciale koersontwikkelingen opgevolgd worden. Prioriteiten zijn prioriteiten. 🚴

Daardoor duurde het wat langer voor we effectief konden vertrekken. En geloof me: met hongerige kinderen naar de winkel gaan is zelden een goed idee. Zeker niet als er bovendien geen duidelijk menu in ons hoofd zit.

Na enkele rondjes door de winkel en wat onderhandelingen komen we tot tortellini met tomatensaus en rookworst. Dat smaakt altijd.

Heel vreemd trouwens: paella blijkt hier nergens in de diepvries te liggen. Een lichte teleurstelling…

Om toekomstige supermarktcrisissen te vermijden, heb ik ondertussen samen met de H’tjes een lijstje gemaakt met mogelijke avondmaaltijden. Wie weet verloopt ons volgende winkelbezoek daardoor als een turboraket. 🚀

Morgen moeten we na 8 kilometer fietsen opnieuw de ferry op 🚢. Hopelijk zijn we wel op tijd met de reservatie 🫣😂. 

Vi ses i morgen! 👋

De wifi 🛜 op de camping is, om het zacht uit te drukken, dramatisch. Jan maakt een hotspot aan zodat er via de computer toch voetbal gekeken kan worden. Hannah en Jan zitten op de eerste rij. Hannes toont weinig interesse en ik luister vooral naar het commentaar.

Dju toch… geen halve finale. Ik weet al in welke tenue Hannah de komende dagen zal rondlopen 🫣.

Mijn relatie met mijn slaapmatje kent een eerste dieptepunt. Mijn nacht is niet geweldig. Daarbovenop schijnt de zon al van ’s morgens vroeg op de tent. Om half zeven ben ik wakker 🫣. Het is warm 🥵 in de tent.

Jan is ook al vroeg uit de veren en kan meteen naar de winkel. De H’tjes worden wat later wakker. Hopelijk valt Hannahs humeur een beetje mee.

Het opruimen verloopt vrij vlot. Mochten de H’tjes ook nog wat vaker de handen uit de mouwen steken, dan zou het nóg vlotter gaan 😅.

We hebben een strak tijdschema, want om 10.20 uur moeten we de boot nemen naar Ærø.

We zijn mooi op tijd. Er staat een heerlijk windje.

De boottocht gaat snel voorbij. Na een klein uurtje komen we aan op Ærø. Eerst doen we boodschappen voor de lunch.

Daarna fietsen we verder tot we een geschikt picknickplekje vinden. Ook op dit eiland blijkt het parcours behoorlijk golvend. We hopen een plekje aan het water te vinden, maar dat lukt niet meteen. Even verderop vinden we gelukkig een mooie plek in de schaduw. De pistolets smaken heerlijk.

Ondertussen heeft Hannes Hannah eindelijk kunnen overtuigen om met hem op de Pino te gaan. Ik voel me meteen vijf jaar ouder, maar zij zijn dolgelukkig. De volgende stap is zelf met de Pino fietsen. Dat willen ze deze vakantie ook nog eens proberen 🫣.

Na dit korte intermezzo fietsen we verder. We hebben een plekje gereserveerd in een shelter.

Voor onze eerste shelterervaring is het meteen een luxueuze versie. We verblijven bij iemand in zijn tuin. Hij heeft een boomgaard waar gekampeerd kan worden of in shelters geslapen kan worden.

We moeten opnieuw wat klimmen om daarna weer richting zee te fietsen. Hannah wil graag eens aan het water voelen, dus houden we even halt. Dat ‘even voelen aan het water’ verandert al snel in keitjes werpen. Om ooit deel te nemen aan het WK zal er nog heel wat geoefend moeten worden.

Na het keitjes werpen wil het jongste H’tje ook eens de zee in. Ze weet het oudste H’tje te overtuigen om mee te gaan. Daarna krijgt ze zelfs Jan zover. Onze korte stop verandert zo in een uitgebreide zwemstop. Dat is natuurlijk het voordeel van reizen met de fiets 😅.

Na een goede 18 kilometer fietsen komen we aan op onze slaapplaats. Het is echt een gezellige, kleine camping met minimale voorzieningen: shelters en plaats voor tenten, een toilet, drinkwater, elektriciteit én een koelkast. Die ‘minimale voorzieningen’ voelen eigenlijk behoorlijk luxueus aan voor een shelterplaats.

We betalen 20 euro. Op andere shelterplaatsen, waar die voorzieningen er niet zijn, is het meestal gratis. Maar we bouwen het stap voor stap op, hè. Moeder moet zich ook kunnen aanpassen 😂🫣.

Ons kleinste H’tje krijgt het daarna wat moeilijk. Ze is de avond voordien erg laat gaan slapen en dat beginnen we nu echt te merken.

Hannes wil de binnentent in de shelter opzetten, voor de beestjes. Hannah vindt dat maar stom. Volgens haar zaagt hij al de hele tijd over wildkamperen en nu hij eindelijk eens midden in de natuur kan slapen… zet hij zijn tent op 🫣.

Soit, het komt wel goed.

We installeren ons en fietsen daarna naar het stadje. Daar eten we een lekker ijsje 🍦. Vervolgens is het tijd om boodschappen te doen, deze keer in de Netto. Pasta carbonara staat vanavond op het menu.

Na het eten volgt nog een spelletje Rummikub en UNO. 

Ik ben heel benieuwd hoe onze nacht zal verlopen 🙏.

Morgen trekken we naar een volgend eiland. Volgens de reisleiders gaan we nu eilandhoppen.

Vi ses i morgen! 👋

De eerste echte fietsdag!

De nachtrust viel goed mee. Rond 7 uur gingen mijn ogen open. In de andere tent bleef het nog stil. Stilte voor de storm?

Ik lees nog even verder in mijn boek. Ik ben begonnen aan Kala van Colin Walsh. In het begin moest ik even doorzetten om erin te komen, maar ondertussen moet ik moeite doen om het weg te leggen 📚.

Rond kwart voor acht klinken de eerste geluiden uit de black & white-tent. Blijkt dat ze al een kwartier wakker zijn en aan het lezen waren 🫣. Jan haalt ontbijt in de campingwinkel. Daarna ruimen we alles op en maken we de fietsen klaar. Hannah profiteert ondertussen van de tijd om nog snel een plons in het zwembad te nemen.

Rond kwart voor tien zijn we eindelijk klaar voor vertrek. Het parcours is behoorlijk heuvelachtig. Niemand mag nog zeggen dat Denemarken 🇩🇰 plat is! We fietsen regelmatig langs de Oostzee en genieten van prachtige uitzichten.

Na een kleine 30 kilometer komen we aan in Sonderborg, een gezellige havenstad. De kenmerkende gekleurde huizen weerspiegelen in het water. Heel mooi. 🤩

We doen inkopen in de stad en zoeken een plekje aan zee om te picknicken. Gelukkig vinden we nog net een vrije picknickbank. Hannah werkt haar eten snel naar binnen, want ze wil zo snel mogelijk met haar voeten in de zee. Haar tenue van de Rode Duivels — speciaal voor vandaag aangetrokken — wordt meteen ingeruild voor een zwembroek en surfshirt.

Het water 💦 is koud, maar dat houdt haar niet tegen. Ze overtuigt Hannes om samen met het waterkaatsballetje te spelen. Na een iets te lange middagpauze, volgens Hannes, vertrekken we weer. We hebben deze voormiddag al ongeveer de helft van de kilometers afgewerkt.

Voor vannacht kiezen we voor een camping. We zouden graag de wedstrijd van de Belgen bekijken en hopen op wifi 🛜 of misschien zelfs een tv. In een shelter zou dat een stuk moeilijker zijn. We moeten de baas — alias Hannes — wel wat overtuigen. 🫣

Het is ongeveer 25 graden en er staat een aangenaam windje 🌬️. Al heb ik niet het gevoel dat het in ons voordeel waait. Bovendien blijft het parcours voortdurend op en neer golven.

Het eerste deel van de namiddag fietsen we door een bos. Heerlijk fris. Hannes zorgt ervoor dat we elke helling zonder afstappen boven raken; mijn luitenant is weer trouw op post. Maar ook Hannah verdient een pluim, want zij trapt vandaag goed mee.

Af en toe passeren we een klein dorpje, maar verder is het vooral heel rustig onderweg.

Na ruim 60 kilometer bereiken we Fynshav. Een bezoek aan de winkel staat als eerste op het programma. Daarna rijden we door naar de camping, een rustige plek vlak bij de zee.

Na het opzetten van de tent trekken de H’tjes meteen naar het water. Volgens hen is het behoorlijk koud, maar dat houdt hen niet tegen. Na een verkwikkende douche is het tijd voor het avondeten: heerlijke ravioli met balletjes en groenten. Op een camping smaakt dat altijd nét iets beter 😁. De ruzies en de zagerij tijdens het eten moeten we er ook bijnemen. De ene gedraagt zich als een echte puber en de jongste…tja…hoe kunnen we dat omschrijven. Gelukkig zijn er soms ook momenten dat ze wel overeenkomen 😇. 

Vanavond hopen we de wedstrijd van de Red Devils op de gsm te kunnen volgen. Afhankelijk van het resultaat trekt Hannah morgen haar outfit van Spanje 🇪🇸 of van België 🇧🇪 aan.

Morgen nemen we voor het eerst de ferry 🚢 naar een eiland 🏝️!

Vi ses i morgen! 👋

Na een goede nachtrust in een echt bed (wat de komende weken waarschijnlijk niet meer het geval zal zijn) maken we ons rustig klaar om Osnabrück te verlaten. Het blijkt trouwens een gezellige stad te zijn, met heel veel leuke restaurantjes.

Onze eerste trein van de dag vertrekt om 9.26 uur richting Bremen. Ook hier moet je pas na 9 uur vertrekken om voordelige tickets te scoren. We kopen ons ontbijt in het station en hebben geluk: de trein staat al klaar.

We houden ons bezig met lezen en wat piekezot doen. De eerste ‘crisis’ van de reis laat dan ook niet lang op zich wachten. Het jongste H’tje heeft het wat lastig en uiteraard is de oudste er als de kippen bij om dat nog wat verder aan te wakkeren 🫣. Maar goed, ook deze rit overleven we 😅.

In Bremen hoeven we niet lang te wachten op de volgende trein, die bovendien van hetzelfde perron vertrekt 🚉. We kunnen ons rustig installeren, want het is het beginstation van de trein. Deze rit duurt ongeveer 1 uur en 15 minuten tot in Hamburg.

Op deze trein worden de UNO-kaarten bovengehaald. De jongens beslissen om een klassement bij te houden, dus we spelen met punten. Dan weet je natuurlijk dat daar discussies bij horen 😅🫣. Voor één keer staat het geluk aan mijn zijde: ik heb ondertussen al heel wat punten verzameld 😁.

We arriveren behoorlijk op tijd in Hamburg. De treinen rijden hier toch niet zo stipt als bij ons. Wanneer ik uitstap, heb ik het zowaar koud. Er mag gerust wat warmte vanuit België deze richting uitwaaien. In Hamburg hebben we even de tijd. Jan en de H’tjes gaan op zoek naar wat proviand voor de laatste treinrit.

Die laatste trein zorgt meteen voor de grootste uitdaging van de dag. We geraken vlot binnen met de fiets, maar een dame weigert haar fiets te plaatsen zoals iedereen in het compartiment. Ze wil per se haar zitplaats behouden. Ondertussen stroomt de trein vol en wordt het zoeken naar vrije plaatsen. Deze keer kunnen we dus niet samen zitten, maar ook dat overleven we wel.

Rond 16 uur komen we, uiteraard met enige vertraging, aan in Flensburg. En daar schijnt de zon! Je moet weten dat ik al twee dagen een trui draag. Het is hier toch wat frisser dan in België.

Maar de zon schijnt, dus de trui kan uit.

We starten onze fietstocht naar de camping, net over de grens. Wie denkt dat Denemarken 🇩🇰 helemaal plat is, komt bedrogen uit. We fietsen langs de Oostzee door een bos en krijgen meteen een pittige klim voorgeschoteld. Gelukkig geraakt iedereen fietsend boven.

Net voor de grens doen we boodschappen bij de Edeka. Het blijkt een winkel te zijn waar je met je bankkaart binnenkomt, zelf je boodschappen scant, betaalt en weer vertrekt. Best bijzonder.

De grensovergang zelf is niet echt duidelijk, maar plots bevinden we ons in Denemarken 🇩🇰. Al snel passeren we onze eerste shelterplaats. Er is zelfs een toilet aanwezig. Jiha! Hannah en ik maken er meteen gebruik van. Mét toiletpapier en al 😁.

We hebben beslist om voor onze eerste overnachting een camping te kiezen. Het is een grote camping met zwembad en heel wat faciliteiten. Daar hangt natuurlijk ook een prijskaartje aan: 512 Deense kroon, bijna 70 euro. We waren ook even vergeten dat ze hier niet met euro’s betalen 🫣😂.

Terwijl Jan én Hannes!! de tenten opzetten, duikt Hannah het zwembad in. Ik vergezel onze waterrat even en zorg daarna voor de binnenkant van de tenten: de slaapmatjes opblazen.

Na het zwemmen is het tijd voor een potje schaak. Ondertussen maakt chef-kok Jan het avondeten klaar. Er zijn hier verschillende keukens, wat toch een echte luxe is. Op het menu: Zweedse balletjes met pasta pesto en een slaatje. Het smaakt heerlijk.

Na een verfrissende douche 🚿 (met verschillende standen, jawel) is het tijd om te ontspannen.

Goh, ik heb dit campingleven precies toch een beetje gemist. Benieuwd hoe het slapen zal gaan… Zoals jullie weten, is mijn relatie met mijn slaapmatje niet altijd even goed 🫣🙏.

Morgen staat de eerste echte fietsdag op het programma!

Vi ses i morgen! 👋