(🚴♀️ Sakskøbing – Bregninge: 54,31 km)
We staan op met het zonnetje. Jan is al om ontbijt geweest. Deze keer lag de winkel op wandelafstand.
Het gebruikelijke opruimen verloopt vrij vlot.
Gisterenavond klonken er rond 21 uur enkele vreugdekreten: er is een restaurantbezoek verdiend! De H’tjes hebben hun uitdaging gehaald en 24 uur lang geen ruzie gemaakt.
Helaas is Hannah deze ochtend weer haar uitdagende zelve. Na een kleine crisis kunnen we dan toch vertrekken 🫣.
We zijn nog geen 500 meter ver of we staan al voor de slagbomen. Onze treinbestuurder-in-spe is heel tevreden. Uiteraard was hij gisteren al eens naar de voorbijrijdende treinen gaan kijken. Nu staan we daar lang, héél lang te wachten. Ik denk een volle vijf minuten. Zonder dat er ook maar één trein gepasseerd is, gaan de slagbomen weer open. We zien de trein nog in het station staan wachten. Wanneer we iets verder zijn, horen we opnieuw het geluid van de slagbomen. Hebben we even geluk gehad 🤭.
De eerste kilometers verlopen vlot, hoewel het parcours licht glooiend is. We vertrekken in onze normale bezetting. Na een twaalftal kilometer willen de H’tjes toch weer samen fietsen.
De samenwerking verloopt echter iets minder soepel dan gisteren. Het kleinste H’tje heeft het wat moeilijk. Na vier kilometer geven ze er dan ook de brui aan. Hannes omdat Hannah niet wil meefietsen, en Hannah omdat ze het saai vindt bij haar broer 🤷♀️.
Onze eerste tussenstop is in Nykøbing. We gaan op zoek naar een kussentje voor Hannah haar poep, want fietsen doet pijn. Uiteindelijk vinden we een drolletje 😅en Hannah is dolgelukkig.
Aan het water houden we een korte fruitpauze.
Acht kilometer verder, in Væggerløse, doen we boodschappen in de Brugsen. Dat blijft toch een van onze favoriete winkels. We picknicken er ook meteen. Vlakbij ligt een kerk met een begraafplaats waar een openbaar toilet is. Opvallend hoeveel verzorgde openbare toiletten we hier tegenkomen. Omdat we onderweg niet veel meer zullen passeren, doen we ook meteen onze inkopen voor vanavond.
Als dessert eten we nog een Twix en een Mars. Hannes is compleet verbouwereerd dat Hannah en ik twee (!) koeken hebben. Hij wist niet dat een Twix uit twee koekjes bestaat. De volgende keer kiest hij dus geen Mars meer 🤣.
Na de middag rijden we opnieuw langs de zee. Marielyst is de eerste plaats die we passeren. Het is er echt toeristisch, misschien zelfs iets té toeristisch naar de smaak van mijn compagnon. We zijn er dan ook snel weer weg. We fietsen een hele tijd evenwijdig aan de kust, al zien we de zee in het begin nog niet.
In de volgende badplaats houden we een echte zeestop. De H’tjes springen in hun zwembroek en lopen Baywatch-gewijs richting water. De ene al wat eleganter dan de andere 🤣.
Daarna volgt een van de mooiste stukken van de route. We rijden door een bos met zicht op zee. Prachtig. Helaas verliezen we onderweg ook ergens onze picknickmat 😢.
RIP picknickmat 🪦
Vanavond slapen we opnieuw op een camping. Het is een rustige, eenvoudige familiecamping.
Wanneer we aankomen, is het nog wat te warm op het tententerrein. Er staat nog te veel zon. We drinken eerst iets, de H’tjes eten hun dagelijkse ijsje en daarna rusten we wat uit in onze stoeltjes.
De douche 🚿 doet enorm veel deugd. Tijdens mijn douchemoment breekt er blijkbaar een heuse Mentos-crisis uit. Iets met wie een oranje Mentos krijgt en wie niet…
Als avondeten staat er een koude schotel op het menu: koude aardappeltjes, tomaatjes 🍅, komkommer 🥒 en zalm. Het smaakt heerlijk.
Het duurt even voor Hannah zich bij ons komt voegen, maar moeders geduldige aanpak wordt opnieuw beloond.
Morgen mogen we nog eens op de boot. Gelukkig niet zo lang als de vorige keren.
Vi ses i morgen! 👋